غضنفرهای فوتبال!
یک روز پس از آنکه شهرآورد تماشایی دو تیم قدیمی و محبوب فوتبال کشور در تهران برگزار شد رسانه‌ها خبر دادند که جلسه تمرین آبی پوشان دچار تنش و درگیری شد.
ایران ورزشی: یک روز پس از آنکه شهرآورد تماشایی دو تیم قدیمی و محبوب فوتبال کشور در تهران برگزار شد و تماشاگران حاضر در ورزشگاه و میلیون‌ها بیننده تلویزیونی از یک بازی هجومی و حرفه‌ای (فارغ از نتیجه آن) لذت بردند، رسانه‌ها خبر دادند که جلسه تمرین آبی پوشان دچار تنش و درگیری شد. درگیری که بانی و مسبب اصلی آن تعداد محدود و معدودی افراد بودند که به آنها به غلط «لیدر» گفته می‌شود!
این به ظاهر هواداران استقلال با الفاظ و رفتارهای خود در حاشیه جلسه تمرین، صحنه‌هایی را به وجود آوردند که به جز «ناشایست و غیرحرفه‌ای» صفتی برای آن نمی‌توان ساخت. لیدرها با فریادها و شعارهای بعضا زننده، تقاضای استعفای مظلومی را داشتند در حالی که استقلال همچنان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی و کسب سهمیه آسیایی به شمار می‌آید.
اتفاقات روز یکشنبه در جلسه تمرین استقلال، پرسش‌هایی را پدید آورده است از جمله اینکه جایگاه لیدر در باشگاه‌ها کجاست؟ چه نقش و وظیفه‌ای دارند؟ حد و حدود آنان کجاست؟ توسط چه کسانی و با چه اهدافی تعیین می‌شوند؟ کدام بخش باشگاه آنان را کنترل می‌کند؟ و یا اینکه اساسا فوتبال ما و باشگاه‌های ما به لیدر نیاز دارند؟
این افراد خود را هوادار باشگاه می‌دانند و به خود اجازه می‌دهند که در هر زمان و مکانی، هر اقدامی را که از نظر خود به صلاح و صواب باشگاه و تیم می‌دانند انجام دهند. مثلا به جلسه تمرین بروند و تعدادی هوادار را تحت تاثیر قرار دهند، یا در همین جلسه تمرین، اشکالات فنی تاکتیکی و فوتبالی از نحوه بازی تیم بگیرند و یا اینکه در زمان مناسب، تغییر سرمربی و کادر فنی و فلان بازیکن را از باشگاه خواستار شوند! جالب اینکه معمولا تقاضاهای آنان بسیار جدی است و مسوولان امر باید در اسرع وقت درخواست آنان را اجابت کنند و گرنه بر سر تیم همانی را می‌آورند که برای مثال روز یکشنبه در تمرین تیم استقلال آوردند. به برخی بازیکنان تعرض و اهانت کردند، شیشه خودرو سرپرست تیم را شکستند و به او گفتند تو اصلا چکاره‌ای که در جلسه تمرین را می‌بندی؟ شعار حیاکن رها کن علیه مدیرعامل سردادند و خلاصه خیلی کارهای دیگر... !
سوای حدود فعالیت این افراد در تیم و باشگاه، یک پرسش جدی امکان حضور هوادار در جلسه تمرین تیم است. به نظر می‌رسد این موضوع نیز از جمله ویژگی‌های فوتبال ایران است و در غالب کشورهای صاحب فوتبال در جهان کمتر می‌توان سراغی از آن گرفت. برای مثال در تمامی باشگاه‌های لیگ برتر انگلستان، تمرینات در کمپ‌های اختصاصی این باشگاه‌ها و به صورت کاملاً خصوصی برگزار می‌شود و هیچ هوادار یا خبرنگاری در این تمرینات حضور ندارد. تنها در زمان‌هایی خاص و به مدتی بسیار محدود، حضور در یکی از جلسات تمرینی برای عموم آزاد است. معمولاً این جلسات تمرینی در استادیوم اختصاصی و در زمین اصلی و یک روز پیش از مسابقه خانگی برگزار می‌شود. نوع تمرینات و شرایط حاکم کاملاً زیر نظر مربیان است و کارهای تاکتیکی نیز همواره باید به دور از نگاه دیگران انجام شود تا تیم‌های مقابل نتوانند با استراتژی تیم آشنایی پیدا کنند.
پپ گواردیولا یکی از مربیان بسیار سخت‌گیر در این مورد است. بیشتر تمرینات بایرن‌مونیخ در کمپ اختصاصی این تیم و به دور از تماشاگران و خبرنگاران برگزار می‌شود. در فرانسه، برزیل، ایتالیا و حتی کشورهای صاحب فوتبال در قاره آسیا نیز وضع به همین منوال است. حضور در جلسات تمرین قواعد و مقررات خاص خود را دارد و بسیار محدود است تا بازیکنان در شرایطی کاملاً خصوصی، کارهای تاکتیکی خود را مرور کنند. در صورت نیاز نیز تمامی اخبار باشگاه از طریق سایت اختصاصی باشگاه به اطلاع هواداران می‌رسد.
وقایع تمرین روز یکشنبه استقلال اولین نبوده و قطعا آخرین آن هم نخواهد بود، گشتی در آرشیو رسانه‌ها به یادمان می‌آورد که در گذشته هم چنین تحرکاتی در تیم‌های فوتبال ما روی داده است. چندی قبل در دیگر تیم محبوب پایتخت و پیش‌تر از آن در تمرین یک تیم شهرستانی و.... ! اما مسوولان ورزش و فوتبال کشور نه تنها هرگز تلاشی برای رسیدگی به عملکرد این قشر نکردند که حتی دریغ از یک تذکر و کوشش برای کنترل آنان. حتی گفته می‌شود برخی از لیدرها در تصمیم‌های کلان مدیریتی باشگاه نیز نقش آفرینی می‌کنند و با چسبیدن و حمایت از مدیران باشگاه‌ها، در زمان مناسب دیدگاه‌ها و خواسته‌های خود را نیز از آنان طلب می‌کنند.
استقلال (و البته سایر تیم‌های لیگ) در حال حاضر تنها نیازمند آرامش است و مدیران این تیم باید شرایط لازم را برای مربیان و بازیکنان فراهم کنند اما روشن نیست به هم ریختن جلسه تمرین تیمی که دو روز قبل از آن نتیجه را در مهم‌ترین بازی فصل واگذار کرده است از جانب افرادی که به ظاهر هوادار و محافظ تیم هستند چه توجیهی دارد؟ تخریب بیشتر روحیه بازیکنان و سرمربی و کادر فنی تیم به نفع چه کسانی است و کشاندن اوضاع نه چندان خوب روحی تیم به صفحه رسانه‌ها چه دردی را دوا می‌کند. بیایید از این پس به این جماعت به جای «لیدر»، «غضنفر» بگوییم.
این به ظاهر هواداران استقلال با الفاظ و رفتارهای خود در حاشیه جلسه تمرین، صحنه‌هایی را به وجود آوردند که به جز «ناشایست و غیرحرفه‌ای» صفتی برای آن نمی‌توان ساخت. لیدرها با فریادها و شعارهای بعضا زننده، تقاضای استعفای مظلومی را داشتند در حالی که استقلال همچنان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی و کسب سهمیه آسیایی به شمار می‌آید.
اتفاقات روز یکشنبه در جلسه تمرین استقلال، پرسش‌هایی را پدید آورده است از جمله اینکه جایگاه لیدر در باشگاه‌ها کجاست؟ چه نقش و وظیفه‌ای دارند؟ حد و حدود آنان کجاست؟ توسط چه کسانی و با چه اهدافی تعیین می‌شوند؟ کدام بخش باشگاه آنان را کنترل می‌کند؟ و یا اینکه اساسا فوتبال ما و باشگاه‌های ما به لیدر نیاز دارند؟
این افراد خود را هوادار باشگاه می‌دانند و به خود اجازه می‌دهند که در هر زمان و مکانی، هر اقدامی را که از نظر خود به صلاح و صواب باشگاه و تیم می‌دانند انجام دهند. مثلا به جلسه تمرین بروند و تعدادی هوادار را تحت تاثیر قرار دهند، یا در همین جلسه تمرین، اشکالات فنی تاکتیکی و فوتبالی از نحوه بازی تیم بگیرند و یا اینکه در زمان مناسب، تغییر سرمربی و کادر فنی و فلان بازیکن را از باشگاه خواستار شوند! جالب اینکه معمولا تقاضاهای آنان بسیار جدی است و مسوولان امر باید در اسرع وقت درخواست آنان را اجابت کنند و گرنه بر سر تیم همانی را می‌آورند که برای مثال روز یکشنبه در تمرین تیم استقلال آوردند. به برخی بازیکنان تعرض و اهانت کردند، شیشه خودرو سرپرست تیم را شکستند و به او گفتند تو اصلا چکاره‌ای که در جلسه تمرین را می‌بندی؟ شعار حیاکن رها کن علیه مدیرعامل سردادند و خلاصه خیلی کارهای دیگر... !
سوای حدود فعالیت این افراد در تیم و باشگاه، یک پرسش جدی امکان حضور هوادار در جلسه تمرین تیم است. به نظر می‌رسد این موضوع نیز از جمله ویژگی‌های فوتبال ایران است و در غالب کشورهای صاحب فوتبال در جهان کمتر می‌توان سراغی از آن گرفت. برای مثال در تمامی باشگاه‌های لیگ برتر انگلستان، تمرینات در کمپ‌های اختصاصی این باشگاه‌ها و به صورت کاملاً خصوصی برگزار می‌شود و هیچ هوادار یا خبرنگاری در این تمرینات حضور ندارد. تنها در زمان‌هایی خاص و به مدتی بسیار محدود، حضور در یکی از جلسات تمرینی برای عموم آزاد است. معمولاً این جلسات تمرینی در استادیوم اختصاصی و در زمین اصلی و یک روز پیش از مسابقه خانگی برگزار می‌شود. نوع تمرینات و شرایط حاکم کاملاً زیر نظر مربیان است و کارهای تاکتیکی نیز همواره باید به دور از نگاه دیگران انجام شود تا تیم‌های مقابل نتوانند با استراتژی تیم آشنایی پیدا کنند.
پپ گواردیولا یکی از مربیان بسیار سخت‌گیر در این مورد است. بیشتر تمرینات بایرن‌مونیخ در کمپ اختصاصی این تیم و به دور از تماشاگران و خبرنگاران برگزار می‌شود. در فرانسه، برزیل، ایتالیا و حتی کشورهای صاحب فوتبال در قاره آسیا نیز وضع به همین منوال است. حضور در جلسات تمرین قواعد و مقررات خاص خود را دارد و بسیار محدود است تا بازیکنان در شرایطی کاملاً خصوصی، کارهای تاکتیکی خود را مرور کنند. در صورت نیاز نیز تمامی اخبار باشگاه از طریق سایت اختصاصی باشگاه به اطلاع هواداران می‌رسد.
وقایع تمرین روز یکشنبه استقلال اولین نبوده و قطعا آخرین آن هم نخواهد بود، گشتی در آرشیو رسانه‌ها به یادمان می‌آورد که در گذشته هم چنین تحرکاتی در تیم‌های فوتبال ما روی داده است. چندی قبل در دیگر تیم محبوب پایتخت و پیش‌تر از آن در تمرین یک تیم شهرستانی و.... ! اما مسوولان ورزش و فوتبال کشور نه تنها هرگز تلاشی برای رسیدگی به عملکرد این قشر نکردند که حتی دریغ از یک تذکر و کوشش برای کنترل آنان. حتی گفته می‌شود برخی از لیدرها در تصمیم‌های کلان مدیریتی باشگاه نیز نقش آفرینی می‌کنند و با چسبیدن و حمایت از مدیران باشگاه‌ها، در زمان مناسب دیدگاه‌ها و خواسته‌های خود را نیز از آنان طلب می‌کنند.
استقلال (و البته سایر تیم‌های لیگ) در حال حاضر تنها نیازمند آرامش است و مدیران این تیم باید شرایط لازم را برای مربیان و بازیکنان فراهم کنند اما روشن نیست به هم ریختن جلسه تمرین تیمی که دو روز قبل از آن نتیجه را در مهم‌ترین بازی فصل واگذار کرده است از جانب افرادی که به ظاهر هوادار و محافظ تیم هستند چه توجیهی دارد؟ تخریب بیشتر روحیه بازیکنان و سرمربی و کادر فنی تیم به نفع چه کسانی است و کشاندن اوضاع نه چندان خوب روحی تیم به صفحه رسانه‌ها چه دردی را دوا می‌کند. بیایید از این پس به این جماعت به جای «لیدر»، «غضنفر» بگوییم.
ارسال نظر