جدال‌هاي نامحسوس و تهديدهاي ملموس
روز گذشته خبری منتشر شد مبنی بر اینکه علی خسروی، کارشناس داوری کشورمان از سوی یک مقام فوتبالی تهدید شده است.
روزنامه قانون: روز گذشته خبری منتشر شد مبنی بر اینکه علی خسروی، کارشناس داوری کشورمان از سوی یک مقام فوتبالی تهدید شده است. خبر هولناک بود و تعجب برانگیز؛ تهدید یک کارشناس داوری اتفاقی بی سابقه در ورزش کشور محسوب می‌شود. پیش از این اگر نگران هواداران تیفوسی بودیم که مبادا حرمت کارشناسان و پیشکسوتان را بشکنند امروز باید نگران مقامات هم باشیم. علی خسروی شخصیت نازنینی دارد، همین چند روز پیش وقتی داشتم با او درباره سرطان روده‌اش صحبت می کردم گریه کرد و گفت باور کن خدا دوستم داشت، داشت امتحانم می کرد. خسروی در همان گفت و گو از کارشناسی هایش هم گفت؛ اینکه وضو می گیرد تا مبادا اشتباه کند. او حالا با مشکل عجیب تری مواجه شده، شاید این هم یک امتحان باشد. پیگیری های «قانون» درباره این خبر سبب شد تا در نهایت شخصی را که خسروی را تهدید کرده، پیدا کنیم و بیشتر تعجب کنیم، شاید غیرقابل باور باشد ولی مقام مسئولی که خسروی را تهدید کرده در واقع یک داور فوتبال است، او همان کمک داوری است که یک اشتباه وحشتناک کرد و یک صحنه صد در صد آفساید را نگرفت تا شاگردان منصوریان در بهترین زمان ممکن، پرسپولیس را شکست دهند. این احتمالا به
قیمت از دست رفتن قهرمانی این تیم هم تمام شود.
کتک خوردن در پمپ بنزین
علی خسروی به هیچ عنوان حاضر نبود اسم شخصی که او را تهدید کرده، بگوید. او می گفت تصمیم دارد نام این شخص را به مسئولان مربوطه ارائه کند و از آن ها بخواهد پیگیری‌های بیشتری درباره این موضوع انجام شود. پیگیری‌های خبرنگار «قانون» ادامه داشت و در نهایت از یک منبع موثق شنیدیم که نام این شخص غمزه است؛ همان کمک داوری که آفساید صد در صد را نگرفت. غمزه نام آشنایی برای هواداران فوتبال است؛ ۲۵ شهریور ۱۳۹۰ حمید غمزه کمک داور دوم دیدار تراکتورسازی و نفت تهران بود. دقیقه ۷۰ بازی بود که امیرحسین صادقی، بازیکن تراکتورسازی گل دوم را وارد دروازه نفت کرد ولی غمزه گل را نپذیرفت، او که با ماشین شخصی به تبریز سفر کرده بود، در راه بازگشت به شهر رشت در نخستین پمپ بنزین بیرون شهر برای سوختگیری ایستاد اما ناگهان مورد حمله ۴ فرد ناشناس قرار گرفت و هم خودش مصدوم شد و هم این افراد خسارت بسیاری را به اتومبیل وی وارد کردند. پس از این ماجرا بود که بسیاری از هواداران و مسئولان تبریزی به شدت این ماجرا را تکذیب کردند حتی شركت پالايش و پخش فرآورده‌هاي نفتي منطقه آذربايجان شرقي در نامه‌اي رسمي به مديركل تربيت بدني استان به‌طور رسمي اظهارات غمزه را زير سوال برد. در نامه ای که آن ها منتشر کردند، قيد شده بود که پس از پخش اظهارات داور مسابقه تراكتور ـ نفت در برنامه ۹۰ مبني بر اينكه در يكي از جايگاه‌هاي خروجي تبريز در تاريخ ۲۴شهريور مورد ضرب و شتم قرار گرفته، اين شركت توسط عوامل خود تمامي جايگاه‌هاي عرضه سوخت را مورد بررسي قرار داده اما شاهدي بر مدعاي غمزه نيافته است.
در اين نامه آمده بود که هيچ كدام از مسئولان و كاركنان جايگاه‌هاي تحت پوشش و همچنين فيلم‌هاي ضبط شده صحت موضوع را تاييد نمي‌كنند. در پايان اين نامه از تربيت‌بدني استان درخواست شد ظرف ۷۲ ساعت از تحويل نامه، نام جايگاه و شماره اتومبيل اعلام شود تا بررسي دقيق‌تري در اين‌باره صورت گيرد.
جمله پاياني هم جالب بود:« در صورت عدم انجام اين كار شركت ملي پخش فرآورده‌هاي نفتي مجاز خواهد بود عليه ايشان شكايت كند.»
بازهم می‌گویم آفساید نبوده
این ماجرا در نهایت پایانی نداشت و هیچکس متوجه نشد غمزه در کجا کتک خورده، حدود چهار سال و نیم بعد اما اتفاق جالب تری افتاد؛ کمک داور جنجالی فوتبال کشورمان که این‌روزها زیر فشار برخی هواداران قرار دارد، کارشناسی خسروی را در یک برنامه تلویزیونی تاب نیاورد و با او تماس گرفت و تهدیدش کرد. غمزه درباره آن صحنه معروف می گوید: « شب گذشته فریدون اصفهانیان از من سوال کرد که اگر بازی دیگری به من بدهد و چنین صحنه‌ای دوباره تکرار شود باز هم آفساید اعلام می‌کنم یا خیر.
من هم پاسخ دادم صد بار دیگر چنین صحنه‌ای تکرار شود، باز هم تصمیم به ادامه بازی خواهم داد. سالی دو مرتبه در کلاس‌‌های داوری شرکت می‌کنیم و مدرسان فیفا بارها درباره چنین صحنه‌هایی بحث می‌کنند. خسروی هم در صحبت‌هایش بارها اعلام کرده بود که این صحنه‌ها را ادامه دهید. برای اینکه بازی هیجان داشته باشد، توصیه می‌کنند بازی ادامه داشته باشد. اگر چنین صحنه‌ای را آفساید می‌گرفتم خودم را نمی‌بخشیدم. همه داوران و کارشناسان به‌خاطر تصمیمی که گرفتم، به من تبریک گفتند. به کار خودم ایمان دارم و می‌دانم تصمیمم درست بوده است.» او در ادامه به شدت به خسروی حمله کرد و گفت: «برخی کارشناسان برای اینکه خودشان را «شیرین» کنند، گفتند صحنه آفساید بوده است. علی خسروی در تماس تلفنی به من گفت صحنه آفساید نبوده و برای اینکه ناراحتی پرسپولیسی‌ها کم شود، مجبور شدم در تلویزیون بگویم که آفساید بوده است.»
و صحبت های پایانی؛ «او حق ندارد بگوید در حد این بازی نبوده‌ام. نمی‌خواستم برخی صحبت‌ها را انجام دهم ولی آقایان مجبورم کردند حرف بزنم. پسر خسروی چند سال پیش در شهر رشت دانشجو و مهمان من بود. با گذشت زمان، اتفاقاتی افتاد که خسروی با من مشکل پیدا کرد. خسروی گفته بود مشکل منزلی را که برای پسرش اجاره کرده بودیم، حل کنم و چون این مشکل حل نشد، علیه من صحبت کرد. همه «غمزه» را می‌شناسند و می‌دانند ترسی ندارم. من همان غمزه هستم که در پمپ بنزین اتفاقاتی برایم افتاد و خسروی الکی یکسری مطالبی عنوان کرد که مثلا من او را تهدید کرده‌ام، در صورتی که هیچ تهدیدی نکرده بودم.»
گردن‌کشی نکنید
در ادامه با خسروی تماس گرفتیم تا درباره ماجرای اختلافش با غمزه صحبت کنیم. خسروی درباره اختلافش با غمزه گفت: «صحبت های من علیه غمزه به خاطر پسرم اصلا صحت ندارد. پسرم سه ماه در دانشگاه رشت درس خواند. زمانی که برای ثبت نام او به رشت سفر کردم، بسیاری از داوران رشتی مثل فلاح، حمیدی و غمزه محبت کردند و به من سر‌زدند. نمی‌خواستم وارد مسائل شخصی شوم اما به هیچ عنوان اظهارات ایشان درست نیست و کذب محض است. غمزه به خاطر تشویش اذهان عمومی و ورود به مسائل شخصی باید به مراجع ذی‌ربط جواب دهد. فرزند من به مدت یک ترم، دانشجوی دانشگاه رشت بود و همه کارهایش را من و خانواده‌ام برای ثبت نام و خوابگاه او انجام دادیم. چند داور رشتی محبت کرده و سر زدند اما عادت دارم زمانی که به شهری می‌روم، هیچ کاری را توسط داوران آن استان، انجام ندهم. عادت دارم از هتل استفاده کنم و مزاحم داور دیگری نشوم. جالب است که ایشان برای مسائل ساده به مسائل شخصی ورود می‌کنند. بزرگ‌ترهای غمزه باید به این مسئله ورود کنند.» خسروی که نمی خواست توضیح بیشتری درباره این ماجرا بدهد، در پایان گفت: «پیشکسوتان داوری همه مقدس و سالم‌ترین قشر حاضر در فوتبال هستند. همه ما در مقابل حرف‌هایمان مسئولیم حتی در قبال حرف‌های روزمره. داوری که به خاطر بحث فنی متوسل به دروغ شود، باید پاسخگوی خداوند باشد. اینکه کمک داور به راحتی دروغ بگوید، به راحتی تهمت بزند و به راحتی به خاطر مسائل مادی دنیا مثل داوری گردن‌کشی کند، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.»
پایان
ماجراي تهدید خسروی به هر دلیلی که باشد باید پیگیری شود. کمک داوران و داوران کشورمان باید یاد بگیرند تا از انتقادات پلی برای پیروزی بسازند نه اینکه با تهدید سعی کنند صدای منتقد را خاموش کنند، این یک پیام هولناک برای فوتبال ایران است، رسانه ها نباید بازیچه دست یک کمک داور باشند، یک داور یا هر مقام مسئول دیگری هم باید بداند که قلم شرافت دارد، او حتی نباید لحظه ای به این موضوع فکر کند که می تواند با پرداخت صد میلیون تومان به رسانه ها می تواند شخصی را نابود کند. این قلم برای ما ارزشمندتر از این پول‌هاست آقای غمزه! استاد!
کتک خوردن در پمپ بنزین
علی خسروی به هیچ عنوان حاضر نبود اسم شخصی که او را تهدید کرده، بگوید. او می گفت تصمیم دارد نام این شخص را به مسئولان مربوطه ارائه کند و از آن ها بخواهد پیگیری‌های بیشتری درباره این موضوع انجام شود. پیگیری‌های خبرنگار «قانون» ادامه داشت و در نهایت از یک منبع موثق شنیدیم که نام این شخص غمزه است؛ همان کمک داوری که آفساید صد در صد را نگرفت. غمزه نام آشنایی برای هواداران فوتبال است؛ ۲۵ شهریور ۱۳۹۰ حمید غمزه کمک داور دوم دیدار تراکتورسازی و نفت تهران بود. دقیقه ۷۰ بازی بود که امیرحسین صادقی، بازیکن تراکتورسازی گل دوم را وارد دروازه نفت کرد ولی غمزه گل را نپذیرفت، او که با ماشین شخصی به تبریز سفر کرده بود، در راه بازگشت به شهر رشت در نخستین پمپ بنزین بیرون شهر برای سوختگیری ایستاد اما ناگهان مورد حمله ۴ فرد ناشناس قرار گرفت و هم خودش مصدوم شد و هم این افراد خسارت بسیاری را به اتومبیل وی وارد کردند. پس از این ماجرا بود که بسیاری از هواداران و مسئولان تبریزی به شدت این ماجرا را تکذیب کردند حتی شركت پالايش و پخش فرآورده‌هاي نفتي منطقه آذربايجان شرقي در نامه‌اي رسمي به مديركل تربيت بدني استان به‌طور رسمي اظهارات غمزه را زير سوال برد. در نامه ای که آن ها منتشر کردند، قيد شده بود که پس از پخش اظهارات داور مسابقه تراكتور ـ نفت در برنامه ۹۰ مبني بر اينكه در يكي از جايگاه‌هاي خروجي تبريز در تاريخ ۲۴شهريور مورد ضرب و شتم قرار گرفته، اين شركت توسط عوامل خود تمامي جايگاه‌هاي عرضه سوخت را مورد بررسي قرار داده اما شاهدي بر مدعاي غمزه نيافته است.
در اين نامه آمده بود که هيچ كدام از مسئولان و كاركنان جايگاه‌هاي تحت پوشش و همچنين فيلم‌هاي ضبط شده صحت موضوع را تاييد نمي‌كنند. در پايان اين نامه از تربيت‌بدني استان درخواست شد ظرف ۷۲ ساعت از تحويل نامه، نام جايگاه و شماره اتومبيل اعلام شود تا بررسي دقيق‌تري در اين‌باره صورت گيرد.
جمله پاياني هم جالب بود:« در صورت عدم انجام اين كار شركت ملي پخش فرآورده‌هاي نفتي مجاز خواهد بود عليه ايشان شكايت كند.»
بازهم می‌گویم آفساید نبوده
این ماجرا در نهایت پایانی نداشت و هیچکس متوجه نشد غمزه در کجا کتک خورده، حدود چهار سال و نیم بعد اما اتفاق جالب تری افتاد؛ کمک داور جنجالی فوتبال کشورمان که این‌روزها زیر فشار برخی هواداران قرار دارد، کارشناسی خسروی را در یک برنامه تلویزیونی تاب نیاورد و با او تماس گرفت و تهدیدش کرد. غمزه درباره آن صحنه معروف می گوید: « شب گذشته فریدون اصفهانیان از من سوال کرد که اگر بازی دیگری به من بدهد و چنین صحنه‌ای دوباره تکرار شود باز هم آفساید اعلام می‌کنم یا خیر.
من هم پاسخ دادم صد بار دیگر چنین صحنه‌ای تکرار شود، باز هم تصمیم به ادامه بازی خواهم داد. سالی دو مرتبه در کلاس‌‌های داوری شرکت می‌کنیم و مدرسان فیفا بارها درباره چنین صحنه‌هایی بحث می‌کنند. خسروی هم در صحبت‌هایش بارها اعلام کرده بود که این صحنه‌ها را ادامه دهید. برای اینکه بازی هیجان داشته باشد، توصیه می‌کنند بازی ادامه داشته باشد. اگر چنین صحنه‌ای را آفساید می‌گرفتم خودم را نمی‌بخشیدم. همه داوران و کارشناسان به‌خاطر تصمیمی که گرفتم، به من تبریک گفتند. به کار خودم ایمان دارم و می‌دانم تصمیمم درست بوده است.» او در ادامه به شدت به خسروی حمله کرد و گفت: «برخی کارشناسان برای اینکه خودشان را «شیرین» کنند، گفتند صحنه آفساید بوده است. علی خسروی در تماس تلفنی به من گفت صحنه آفساید نبوده و برای اینکه ناراحتی پرسپولیسی‌ها کم شود، مجبور شدم در تلویزیون بگویم که آفساید بوده است.»
و صحبت های پایانی؛ «او حق ندارد بگوید در حد این بازی نبوده‌ام. نمی‌خواستم برخی صحبت‌ها را انجام دهم ولی آقایان مجبورم کردند حرف بزنم. پسر خسروی چند سال پیش در شهر رشت دانشجو و مهمان من بود. با گذشت زمان، اتفاقاتی افتاد که خسروی با من مشکل پیدا کرد. خسروی گفته بود مشکل منزلی را که برای پسرش اجاره کرده بودیم، حل کنم و چون این مشکل حل نشد، علیه من صحبت کرد. همه «غمزه» را می‌شناسند و می‌دانند ترسی ندارم. من همان غمزه هستم که در پمپ بنزین اتفاقاتی برایم افتاد و خسروی الکی یکسری مطالبی عنوان کرد که مثلا من او را تهدید کرده‌ام، در صورتی که هیچ تهدیدی نکرده بودم.»
گردن‌کشی نکنید
در ادامه با خسروی تماس گرفتیم تا درباره ماجرای اختلافش با غمزه صحبت کنیم. خسروی درباره اختلافش با غمزه گفت: «صحبت های من علیه غمزه به خاطر پسرم اصلا صحت ندارد. پسرم سه ماه در دانشگاه رشت درس خواند. زمانی که برای ثبت نام او به رشت سفر کردم، بسیاری از داوران رشتی مثل فلاح، حمیدی و غمزه محبت کردند و به من سر‌زدند. نمی‌خواستم وارد مسائل شخصی شوم اما به هیچ عنوان اظهارات ایشان درست نیست و کذب محض است. غمزه به خاطر تشویش اذهان عمومی و ورود به مسائل شخصی باید به مراجع ذی‌ربط جواب دهد. فرزند من به مدت یک ترم، دانشجوی دانشگاه رشت بود و همه کارهایش را من و خانواده‌ام برای ثبت نام و خوابگاه او انجام دادیم. چند داور رشتی محبت کرده و سر زدند اما عادت دارم زمانی که به شهری می‌روم، هیچ کاری را توسط داوران آن استان، انجام ندهم. عادت دارم از هتل استفاده کنم و مزاحم داور دیگری نشوم. جالب است که ایشان برای مسائل ساده به مسائل شخصی ورود می‌کنند. بزرگ‌ترهای غمزه باید به این مسئله ورود کنند.» خسروی که نمی خواست توضیح بیشتری درباره این ماجرا بدهد، در پایان گفت: «پیشکسوتان داوری همه مقدس و سالم‌ترین قشر حاضر در فوتبال هستند. همه ما در مقابل حرف‌هایمان مسئولیم حتی در قبال حرف‌های روزمره. داوری که به خاطر بحث فنی متوسل به دروغ شود، باید پاسخگوی خداوند باشد. اینکه کمک داور به راحتی دروغ بگوید، به راحتی تهمت بزند و به راحتی به خاطر مسائل مادی دنیا مثل داوری گردن‌کشی کند، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.»
پایان
ماجراي تهدید خسروی به هر دلیلی که باشد باید پیگیری شود. کمک داوران و داوران کشورمان باید یاد بگیرند تا از انتقادات پلی برای پیروزی بسازند نه اینکه با تهدید سعی کنند صدای منتقد را خاموش کنند، این یک پیام هولناک برای فوتبال ایران است، رسانه ها نباید بازیچه دست یک کمک داور باشند، یک داور یا هر مقام مسئول دیگری هم باید بداند که قلم شرافت دارد، او حتی نباید لحظه ای به این موضوع فکر کند که می تواند با پرداخت صد میلیون تومان به رسانه ها می تواند شخصی را نابود کند. این قلم برای ما ارزشمندتر از این پول‌هاست آقای غمزه! استاد!
ارسال نظر