زنده شدن هویت پرسپولیس یعنی قهرمانی

روزنامه ایران ورزشی: من در تیم گسترش نشانه‌هایی مبنی بر اینکه بازی را وا بدهند ندیدم. آنها می‌خواستند با شیوه نفت تهران مقابل پرسپولیس بازی کنند و در زمین خودی تجمع کنند. اتفاقا مهره‌های سرعتی و کارآمدی مثل ابراهیمی، گودرزی و نریمان جهان را هم داشتند و با این سه بازیکن سرعتی در ۱۰ دقیقه ابتدایی تا پانزده دقیقه خوب کار کردند.

آنها با دوندگی زیاد و اتکا به دوندگی باتیستا ارتباط بین خطوط پرسپولیس را قطع کردند و نقشه‌شان این بود که با پاس بلند مهاجمان‌شان را صاحب توپ کنند که مدافعان پرسپولیس در بیشتر صحنه‌ها توپ را برگرداندند و در چند نوبت هم گسترشی‌ها در آفساید قرار گرفتند.

با این حال بعد از گل اول پرسپولیس نقشه آنها نقش برآب شد و وقتی جلوتر آمدند گل دوم را هم خوردند. آنها نیمه دوم برای جبران آمدند چون نتیجه ۲- صفر خیلی کار را سخت می‌کند. بعد از آن ضربه کاشته و ۲- یک شدن بازی آنها برای گل مساوی تلاش کردند اما با جلو آمدن گسترشی‌ها فضا برای رضاییان، عالیشاه و طارمی باز شد، علیپور توپگیری کرد و احمدزاده در میانه زمین کمک کرد.

به نظر من حرکت برانکو که جای احمدزاده را از راست به وسط زمین تغییر داد خیلی خوب بود. این باعث شد هم فضا برای نفوذ رضاییان باز شود هم اینکه خود احمدزاده به میانه میدان پرسپولیس کمک کند. همین شد که پرسپولیس به چهار گل رسید. البته من امیدوار بودم گل دوم را نخورند تا تفاضل گل‌شان بهتر شود اما متاسفانه اینطور نشد.

با‌اتفاقاتی که افتاد راه آهن در بازی آخر بی تفاوت نیست و این خودش کمک می‌کند تا پرسپولیس از فضاها استفاده کند. شاید اگر راه‌آهن شرایطی مثل نفت داشت پرسپولیس در نهایت بازی را می‌برد و به تفاضل گل نمی‌رسید اما حالا راه‌آهن برای بقا نیاز به برد دارد و این به پرسپولیس کمک می‌کند. به نظرم پرسپولیس با نقش و طرح درست می‌تواند حتی با تفاضل گل راه آهن را شکست دهد ولی به هیچ عنوان راه‌آهن حریف دست و پا بسته‌ای نیست.

اکثر بازی‌هایی که استقلال خوزستان انجام داده یک هیچ برده و آنها با دفاع از گل زده‌شان کار را تمام کرده‌اند اما آنها مقابل ذوب‌آهن به برد نیاز دارند و دو تیم با شیوه هم کاملا آشنا هستند. البته ذوب‌آهن امیدی به سهمیه لیگ ندارد و در فینال جام حذفی حاضر است اما این تیم مشخصا همیشه فوتبال بازی کرده ولی در چند بازی اخیرش در خط دفاعی مشکل داشته ضمن اینکه دو سه مهره اصلی‌اش در این بازی مصدوم و محروم هستند. با این حال استقلال خوزستان طوری بازی خواهد کرد که ذوب‌آهن می‌تواند نتیجه بگیرد اما در طرف دیگر پرسپولیس باید کار خودش را بکند و حداقل به سه گل برسد تا در صورت برد خفیف استقلال خوزستان هم به قهرمانی برسد.

پرسپولیس طوری بازی می‌کند که این حس به شما دست می‌دهد اگر گل می‌زند گل هم می‌خورد. این تیم چند وقتی است که در دفاع دچار مشکل شده و با وجود اینکه در تبریز ماریچ و اومانیا روی آفساید گیری خوب کار کردند اما دو گل خوردند. در این میان رضاییان بیشتر در حمله است و انصاری به دفاع کمک می‌کند. کامیابی نیا هم به عقب برمی‌گردد اما در خط دروازه هنوز نه سوشا نه لوبانوف گلر ششدانگی نیستند و مثل یک سوییپر مطمئن نمی‌توانند مانع از خطرات حریف شوند.

به نظر من عنوان شدن حرف‌هایی مثل این که یحیی گل‌محمدی به پرسپولیس کمک خواهد کرد یا نه یا اینکه منصوریان بگوید من سرباز مظلومی هستم اصلا خوب نیست و با توجه به روح ورزش اصلا این حرف‌ها نباید عنوان شود. ما در دین خودمان الگویی مثل حضرت علی (ع) داریم، در ورزش و فوتبال خودمان هم الگوهایی مثل تختی و دهداری را داریم. باید مسیری طی شود و اگر حرفی زده می‌شود و جراید و تلویزیون به آن می‌پردازند جز تخریب چیزی برای فوتبال ندارد و با این حرف‌ها فقط به فوتبال و ورزشکاران توهین می‌شود. به نظرم هیچ کس نباید روی این مسائل مانور کند چون تبدیل به فرهنگ می‌شود و در دهان مردم می‌چرخد. به نظر من همه وجدان کاری دارند و مربیان شرافتی که همه از آن دم می‌زنیم را سرلوحه کارشان قرار می‌دهند و نیازی به این مسائل نیست.