حسرتی که ۲۳ ساله شد

روزنامه شهروند: کار نمایندگان ایران در لیگ‌قهرمانان آسیا همراه با پایان لیگ ایران، به اتمام رسید تا فوتبال‌دوستان ایرانی چند ماه دیگر که باشگاه‌های آسیایی رقابت‌های حساس خود را در مراحل پایانی این مسابقات پیگیری می‌کنند، فقط یک تماشاگر باشند و تیمی نداشته باشند که از آن طرفداری کنند. یک‌سال دیگر گذشت و بازهم سریال ناکامی تیم‌های ایرانی برابر حریفان آسیایی خود تکرار شد، اگرچه قبل از این خیلی از کارشناسان و مردم دل به ساق بازیکنان آماده ذوب‌آهن و تراکتورسازی بسته بودند.

شکست برای فوتبال ایران

قهرمانی در لیگ‌قهرمانان آسیا به حسرتی بزرگ برای فوتبال ایران تبدیل شده و امسال نیز شاید از همان ابتدا شواهد نشان می‌داد که‌ سال خوبی برای نمایندگان ایران نیست. حذف نفتی که سال گذشته به جمع ٨ تیم برتر صعود کرده بود، در مرحله پلی‌آف سهمیه ایران را در دور گروهی به عدد ٣ رساند. سپاهان به‌عنوان قهرمان ایران با شکست‌های متوالی خیلی زود امیدش را برای صعود از دست داد و تراکتورسازی و ذوب‌آهن نیز در مرحله حذفی مقابل حریفان اماراتی خود تن به شکست دادند. این ٢ تیم که در دور گروهی با عملکرد قابل قبول به‌عنوان تیم اول صعود کرده بودند، در بازی برگشت نتوانستند از امتیاز میزبانی استفاده کنند تا ایران مثل ژاپن،‌ عربستان و استرالیا نماینده‌ای در بین ٨ تیم برتر آسیا نداشته باشد.

حسرت ٢٣ ساله

آخرین قهرمانی یک تیم ایرانی در آسیا به ٢٣‌سال قبل برمی‌گردد که پاس تهران توانست با هدایت فیروز کریمی عنوان قهرمانی را به دست آورد. درواقع ایران از زمانی که مسابقات باشگاهی در آسیا با نام لیگ قهرمانان و به سبک جدید برگزار می‌شود، نتوانسته عنوان قهرمانی را کسب کند و مشخص نیست چه زمانی این طلسم شکسته خواهد شد.

تفاوت ما و آنها

درتمام سال‌هایی که دست نمایندگان ایران از جام کوتاه مانده، تمام کشورهای همسایه که در سطح ملی پایین‌تر از ایران قرار دارند، عنوان قهرمانی را به دست آوردند. هر‌سال بعد از رقم خوردن این ناکامی صحبت از ایجاد کارگروه‌هایی برای بررسی دلایل شکست مطرح می‌شود اما بازهم مشکلاتی وجود دارد که تیم‌های ایرانی را از قهرمانی دور می‌کند. شاید یکی از بزرگترین مشکلاتی که همین امسال برای نمایندگان کشورمان رخ داد، محرومیت از میزبانی در برابر تیم‌های عربستانی بود. درواقع تیم‌های ایرانی به جای ٣ بازی خارج از خانه ٤بار به کشورهای همسایه سفر کردند و همین از نظر هزینه و خستگی بازیکنان به ضرر نمایندگان کشورمان شد. ازسوی دیگر تقویم مسابقات نیز با لیگ کشورهای شرق آسیا هماهنگ است و از آنجایی که تیم‌های ایرانی برنامه چندساله ندارند، حتی درصورت رسیدن به مراحل پایانی به دلیل حفظ نشدن تیم، در ابتدای لیگ بعدی نمی‌توانند شرایطی مشابه ‌سال قبل داشته باشند.

طباطبایی: بازیکنان ما حرفه‌ای نیستند

هادی طباطبایی، کارشناس فوتبال کشورمان درباره دلایل ناکامی نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان آسیا به «شهروند» می‌گوید: «از نظر من این اتفاق غیرطبیعی نیست. سرمایه‌گذاری تیم‌های عربی از تیم‌های ایرانی بسیار بیشتر است و آنها با بازیکنان حرفه‌ای که دراختیار می‌گیرند، می‌توانند خیلی راحت در بازی‌های حساس به برتری برسند. همه دیدند تراکتورسازی از نظر فنی از حریفش بالاتر بود و موقعیت‌های بسیاری هم به وجود آورد اما چون النصری‌ها دارای بازیکنان حرفه‌ای بودند، از کمترین موقعیت‌ها بیشترین استفاده را کردند. من معتقدم امسال ذوب‌آهن و تراکتورسازی درشرایط خوبی قرار داشتند و در دور گروهی عرض‌اندام کردند اما متاسفانه در دور حذفی نتایج سال‌های گذشته تکرار شد.» وی همچنین می‌افزاید: «همه می‌دانیم که در سطح ملی بهتر از تیم‌های عربی هستیم اما چون از نظر اقتصادی نمی‌توانیم با آنها رقابت کنیم، باید روی سرمایه‌های داخلی خود بیشتر کار کنیم تا فوتبال‌مان به‌روزتر شود. شاید یکی از دلایلی که باعث شد تراکتورسازی و ذوب‌آهن در دور حذفی مثل دور گروهی نشان ندهند، پایان مسابقات لیگ بود که آنها را از کوران مسابقات خارج کرد و تمرکز بازیکنان نیز به دلیل فرارسیدن فصل نقل‌وانتقالات از بین رفت. مشکل فوتبال ما اینجاست که از نظر انفرادی بازیکنان در سطح خوبی هستند اما در قالب تیم موفق نشان نمی‌دهند.»

از سهمیه‌ها کسر می‌شود؟

با روندی که فوتبال ما درپیش گرفته، به نظر نمی‌رسد به این زودی‌ها بتوانیم شاهد موفقیتی در لیگ‌قهرمانان آسیا ازسوی باشگاه‌های کشور باشیم. هر‌سال صحبت از حمایت ویژه فدراسیون از تیم‌های آسیایی می‌شود اما درعمل چیز خاصی دیده نمی‌شود، بلکه درخیلی مواقع شرایط به ضرر این تیم‌ها نیز می‌شود. با توجه به آیین‌نامه جدید کنفدراسیون فوتبال آسیا سهمیه‌های اعطایی به کشورها با توجه به نتایجی که تیم‌های باشگاهی و ملی کسب می‌کنند، کاهش یا افزایش داده می‌شود. پس با این روند هیچ بعید نیست که سهمیه ایران از ٣,٥ خیلی زود به ٣ یا حتی ٢ تیم برسد.