فنجان و نعلبکی برای بهترین مدرسه فوتبال

خبرگزاری فارس: پیشکسوت فوتبال کشورمان گفت: بابت انتخاب مدرسه فوتبالم به عنوان مدرسه فوتبال نمونه یک سال ۵ توپ به ما هدیه دادند و یک سال هم فنجان و نعلبکی!

فرامرز ظلی در خصوص انتخاب مدرسه فوتبالش به عنوان مدرسه فوتبال نمونه و همچنین جایزه عجیبی که بابت این انتخاب به او داده شده گفت: یکبار در یک نایلون ۵ توپ فوتبال گذاشتند و به ما هدیه دادند آن هم در حالی که ما ۱۳۰ توپ در زمین داریم. یکبار دیگر هم به ما فنجان و نعلبکی دادند! ۲۰ سال است که مدرسه فوتبال دارم اما در این مدت ۲۰ بار کار ما را ندیدند تا از بین این بچه‌ها نخبه‌ها را جدا کنند.

وی ادامه داد: نزدیک ۱۰ سال در تیم ملی بازی کردم و از نظر اخلاقی اندک آبرویی بین مردم دارم اما آقایان مدیر یک خسته‌نباشید یا کمک معنوی هم به ما نکردند. ما یک «الف» هستیم که روزگار قامت ما را شکسته و «د» شده‌ایم. امیدوارم که شرایط به گونه‌ای نشود که قامت ما بشکند چراکه ما هم آبرو داریم. ما برای خودمان زندگی داریم و ۷۰ سال از خدا عمر گرفته‌ام و همیشه آبرومند زندگی کرده‌ام اما متاسفانه این روزها همه تیتر روزنامه‌ها و برنامه‌های ورزشی شده فلان بازیکن رفت و فلان بازیکن آمد. الان دغدغه رسانه‌ها این شده که فلان بازیکن زحمت کشیده و با یک قرارداد ۵ میلیارد تومانی به یک تیم رفته است. البته نوش جان این بازیکن چراکه بازیکنان فعلی انتقام ما را می‌گیرند.

پیشکسوت فوتبال کشورمان تصریح کرد: شما ببینید هم‌نسلان و هم‌دوره‌های ما کجا هستند. یک عده که فوت شدند و بقیه هم یا ناتوان هستند یا دچار آلزایمر شدند و یکم گوشه افتاده‌اند. دیگر کسی ما را تحویل نمی‌گیرد. برای مردم و رسانه‌ها دغدغه این شده که فلان بازیکن چه لباسی می‌پوشد. ما چه خلافی انجام داده‌ایم که کسی دیگر ما را تحویل نمی‌گیرد؟ آیا تا اینجای زندگی من یک نفر آمده بگوید که از فرامرز ظلی شکایت دارم؟

ظلی تصریح کرد: بالاخره یکجا باید صدای ما به گوش همه برسد. یکسری منتظر هستند که ما بمیریم و سریع بیایند زیر جنازه ما در ورزشگاه شهید شیرودی حاضر شوند هرچند که دیگر این روزها یک دور هم جنازه‌ها را نمی‌چرخانند بلکه چون یکسری خسته می‌شوند نیم‌دور در زمین می‌چرخانند و خداحافظ شما. فوتبال ما این روزها تبدیل به یک دایره شده که فقط افراد از این شغل به آن شغل دیگر می‌روند و کسی نمی‌تواند وارد این دایره شود.

این پیشکسوت فوتبال در ادامه گلایه‌های خود از وضعیت موجود گفت: در مسابقات آسیایی ۱۹۶۶ ما نقره مسابقات را به دست آوردیم اما خنده‌دار است که بگویم بابت آن مدال الان به ما ماهی ۱۱۷ هزار تومان حقوق می‌دهند. البته محمد جمشیدی زحمات زیادی در صندوق حمایت از پیشکسوتان می‌کشد اما دست این بنده خدا هم خالی است. واقعا این پول دادن در این دوره‌ و زمانه خجالت ندارد؟ هم‌دوره‌های ما جلال طالبی، اکبر افتخاری، مرحوم محمد رنجبر و ... بودند که باید این حقوق ناچیز را بگیریم. به نظر شما اگر ما فوت کنیم ورثه ما روی‌شان می‌شود که بخواهند این مبلغ را به عنوان ارثیه بگیرند؟!

وی در پایان خاطرنشان کرد: من یک وقت ۱۵ دقیقه‌ای از محمود گودرزی وزیر ورزش و جوانان خواستم تا فقط وصیت ۷۰ ساله‌ام را به او بگویم اما متاسفانه وقت آقایان آنقدر پر است که این فرصت به من داده نشد.