چرا اشک رونالدو مهم است؟

خبرگزاری ایسنا: شب گذشته وقتی در میانه یک بازی نه چندان جذاب،‌ کریس رونالدو ستاره محبوب تیم پرتغال هم با خطا زمین خورد و مجبور شد از بازی بیرون برود، میلیون‌ها تماشاگر بازی به بیرون رفتن او از زمین واکنش نشان دادند.

وقتی رونالدو که از درد و ناراحتی اینکه نمی‌تواند بازی را ادامه دهد زیر گریه زد، هشتگ اشک‌های رونالدو و مصدومیت رونالدو در توییتر محبوب شد. خیلی‌ها شروع کردند به تصویرسازی از رونالدو در حال زمین خوردن،‌ رونالدوی زمین‌خورده،‌ رونالدوی در حال بیرون رفتن از زمین و بعد رونالدوی با زانوی بسته‌شده که روی نیمکت هم آرام و قرار نداشت.

چرا رونالدو اینقدر مهم است؟ صفحه رسمی رونالدو در توییتر بیش از ۴۴ میلیون دنبال‌کننده دارد و صفحه رسمی اش در اینستاگرام را هم بیشتر از ۶۷ میلیون نفر دنبال می‌کنند. او که از سال ۲۰۰۱ تا امروز برای تیم ملی پرتغال در رده‌های سنی مختلف بازی کرده، اولین جام رسمی‌اش را در ۲۰۰۳ بعد از برد تیم پرتغال برابر قزاقستان به دست آورد، در یورو ۲۰۰۴ گل‌های مهمی برای پرتغال زد و در جام جهانی ۲۰۰۶ دومین بازیکن پرگل جام بود. کریس برای اولین بار در ۲۰۰۷ در یک بازی دوستانه مقابل برزیل بازوبند کاپیتانی تیم ملی را به بازو بست و به درخواست کارلوس سیلوا فوتبالیست فقید و رییس فدارسیون فوتبال پرتغال که دو روز قبل از این زمان فوت کرده بود، پیراهن شماره هفت را پوشید.

جام جهانی ۲۰۱۰ شکستی برای پرتغال و رونالدو با هم بود. در تمام مراحل تا قبل از حذف پرتغال از جام،‌ رونالدو تنها یک گل به ثمر رساند؛ اولین گل ملی بعد از ۱۶ ماه، آن هم به کره شمالی! در یورو ۲۰۱۲ اوضاع بهتر بود و او توانست این بار هم هفت گل بزند. اولین هت‌تریک بین‌المللی‌اش در بازی با ایرلند شمالی در ۲۰۱۳ بود و جام جهانی ۲۰۱۴ فرصت هشت گل را به او داد.

رونالدو سال‌هاست که تنها ستاره تیم ملی پرتغال است و به همین دلیل است که او را در هر موفقیت یا شکستی که تیم ملی پرتغال به دست می‌آورد مسئول می‌دانند. همچنین کوچک‌ترین آسیب‌دیدگی‌اش می‌تواند به سرعت به مساله‌ای ملی تبدیل شود. ‌او یک بار در این مورد گفته بود: «اگرما دو یا سه کریس رونالدو داشتیم،‌ من بیشتر احساس راحتی می‌کردم اما این طور نیست». او امسال بالاخره توانست رکورد بازی‌های ملی پرتغال را که قبلا با ۱۲۷ بازی در اختیار لوییز فیگو بود،‌ بشکند.

رونالدو بر خلاف عده‌ای از ستاره‌های فوتبال معاصر، یک زندگی معمولی داشته است و خیلی‌ها فکر می‌کنند یکی از دلایل محبوبیت او دقیقا در همین است. پدرش یک معتاد به الکل بود که وقتی رونالدو ۲۰ ساله شد به دلیل بیماری ناشی از اعتیادش درگذشت. با این حال خود رونالدو می‌گوید که هرگز الکل مصرف نمی‌کند. او که عضو کلیسای روم است‌ علاوه بر اینکه از مصرف الکل پرهیز می‌کند،‌ به صورت مرتب خون اهدا می‌کند و تنها به همین دلیل است که بر خلاف سایر همکاران و هم‌نسلانش از خالکوبی پرهیز دارد.

او ۱۱ سال پیش یک بار به اتهام تجاوز به زنی در یک هتل در انگلستان بازداشت شد ‌اما پلیس اسکاتلندیارد به دلیل نبود مدارک کافی در مورد شکایت علیه این فوتبالیست مشهور، او را آزاد کرد و اتهام‌ها را پس گرفت. رونالدو در این مورد در بیانیه‌ای اعلام کرد: «من همواره با قاطعیت بر بیگناهی خودم در مورد انجام هر عمل خلافی تاکید کرده‌ام و خوشحالم که این ماجرا تمام شد. حالا می‌توانم تمام تمرکزم را روی بازی برای منچستر یونایتد بگذارم».

پسر رونالدو در ۲۰۱۰ در آمریکا به دنیا آمد؛ جایی که او با مزاحمت کمتری از طرف مطبوعات زرد ورزشی توانست هویت مادر فرزندش را پنهان کند. او در سال ۲۰۱۰ با یک مدل انگلیسی رابطه داشت،‌ بعد از آن همراه یک مدل روسی چند بار دیده شد و حتی به یکی از برنامه‌های تبلیغاتی برند معروف «آرمانی» هم رفت. سال قبل وقتی از دوست‌دختر روسش جدا شد،‌ گفت: «من در فوتبال دوستان زیادی ندارم. همین طور آدم‌های زیادی اطرافم نیستند که به آنها اعتماد داشته باشم. من بیشتر وقت‌ها تنها هستم و به همین دلیل خودم را آدمی منزوی می‌دانم».

بعد از اینکه در سونامی و زلزله سال ۲۰۰۴،‌ رسانه‌ها گزارش دادند که یک پسربچه ۷ ساله به نام مارتین بعد از اینکه ۱۹ روز در جایی گیر افتاده بود و خانواده‌اش را از دست داده بود،‌پیدا شده است و تصاویر تلویونی او را در لباس شماره ۷ تیم ملی پرتغال نشان دادند، رونالدو تصمیم گرفت که به دیدن مناطق بلازده برود تا بتواند با جلب توجه جهانی به این منطقه به جمع‌آوری پول برای بازسازی منطقه کمک کند. در ۲۰۰۹، ‌مبلغ ۱۰۰ هزار پوند به یک بیمارستان داد تا مرکزی برای بیماران مبتلا به سرطان پستان تاسیس شود. در ۲۰۱۲ کفش طلایش را که یک سال قبل هدیه گرفته بود، به قیمت ۱.۵ میلیون یورو فروخت تا پول آن را برای ساخت مدرسه در نوار غزه بپردازد. در پایان همین سال به تیم «۱۱ نفر برای سلامتی» فیفا پیوست تا برای کمک به کودکان در مقابل اعتیاد،‌ اچ‌آی‌وی و مالاریا پول و کمک‌های جهانی جمع کند. در ۲۰۱۳ به بنیاد خیریه جهانی «نجات کودکان» پیوست تا علیه گرسنگی و سوءاستفاده از کودکان گام بردارد. در ۲۰۱۴ عضو تیم منتخب فیفا موسوم به «۱۱ نفر علیه ابولا» شد و با نیمار،‌ گرت بیل،‌ ژاوی و دیدیه دروگبا، در همکاری با کنفدراسیون فوتبال آفریقا با برنامه‌ریزی از پیش انجام‌شده ۱۱ پیام را تبلیغ کردند تا به جمع‌آوری پول برای مقابله با ابولا و یافتن راهی برای درمان آن بپردازند.

او که در ۲۰۱۵ عنوان خیّرترین ورزشکار جهان را گرفت در ۲۰۱۶ تمام جایزه ۶۰۰ هزار یورویی‌اش را که برای قهرمانی تیم باشگاهی‌اش یعنی رئال مادرید در جام یوفا گرفته بود به خیریه بخشید.

تنها رابطه با مدل‌ها نیست که رونالدو را به دنیای صنعت لباس کشانده است. او خودش هم به عنوان مدل و هم به عنوان مالک یک برند، در این صنعت فعالیت دارد. اسم برندش را CR۷ گذاشته است که از حروف اول اسمش و شماره پیرهن ورزشی‌اش می‌آید. او بوتیک‌هایی در ایسلند و مادرید دارد و در حوزه طراحی لباس،‌ سلامت و تناسب اندام،‌ مدل مو،‌ عطر،‌ محصولات زیبایی،‌ مجله‌های مد و آب گرم کار می‌کند.

خطا کردن روی آدمی که ۶۷ میلیون دنبال‌کننده در اینستاگرام دارد، کار راحتی نیست، آن هم در بازی مهمی مثل فینال جام ملت‌های اروپا. این را دیشب،‌ دیمیتری پایت فرانسوی با تمام وجود درک کرد. بعد از اینکه خطای او اشک رونالدو را در آورد و او را مجبور کرد که از بازی بیرون برود، هزاران کاربر در فضای مجازی علیهش توییت کردند یا به صفحه اینستاگرامش هجوم بدند. هواداران ایرانی همیشه در صحنه هم البته طبق معمول از قافله عقب نماندند و تا صبح صفحه اینستاگرام پایت را با الفاظ رکیک خود مزین کردند!

اشک‌های رونالدو دیشب دستمایه حرف و شوخی خیلی‌ها هم شد. بعضی کاربران توییتر بعد از پیروزی پرتغال در جام ابراز خوشحالی کردند که اشک‌های رونالدو قطع شده است،‌ بعضی‌های دیگر نوشتند که اگر پرتغال برنده یوروی امسال نمی‌شد رونالدو تا سال بعد گریه می‌کرد، خیلی‌ها از جمله تعدادی از چهره‌های مشهور دنیا هم در همان زمان مصدوم شدن رونالدو،‌ در توییتر او را دلداری دادند.

به هر حال،‌ وقتی ستاره‌ای این همه عاشق و دلباخته و هوادار داشته باشد،‌ این حاشیه‌ها در موردش عجیب نیست!‌