سرمربی سپاهان و رویاهایش در اصفهان

ایران ورزشی: زمان زیادی تا استارت بازی‌های لیگ برتر باقی نمانده و هر آنچه که سرمربیان باید برای آماده‌سازی تیم‌هایشان انجام می‌دادند، تقریبا رو به پایان است. روزهای باقیمانده تا استارت بازی‌ها سرنوشت‌ساز خواهد بود، اما روزهای گذشته پایه و اساس تیم‌ها را تشکیل داده و بسیاری از مربیان رویاهایشان را در سر پرورش دادند. بخصوص مربیانی که با انرژی مضاعف هر فصل را استارت می‌زنند و در پی کسب موقعیت بهتر و تجربه‌های جدیدتر هستند. یکی از این مربیان عبدا... ویسی است که طی دو سه سال اخیر رویاهایش را به نمایش گذاشته و هیچ ابایی از بر زبان آوردن آرزوها و رویاهایش نداشته است. انتظار زیادی از ویسی در صبا وجود نداشت، ولی او رویاهای خودش را داشت و با کسب سهمیه آسیا و قرار گرفتن تیمش در جمع مدعیان به رویاهایش رنگ واقعیت بخشید.

استارت ویسی به‌ عنوان سرمربی در صبای قم بسیار خوب بود و او توانست خود را به‌ عنوان مدعی در لیگ برتر نشان دهد و جایگاهی در لیگ برتر کسب کند. دوران اوج! ویسی خیلی طول نکشید چرا که او در دومین تجربه‌اش قافیه را باخت و با پیکان تهران تازه وارد به لیگ برتر به نتایج مطلوبی دست پیدا نکرد و در نهایت با ناکامی پیکان را ترک کرد. دوری ویسی از لیگ برتر زیاد طول نکشید، اما همین فرصت باعث احیای دوباره ویسی شد. سرمربی فعلی سپاهان که روزهای تلخی را در پیکان گذرانده بود، بیکار ننشست و در اغلب تمرین‌های تیم ملی حضور داشت، او حتی بازی‌های لیگ یک را هم از دست نمی‌داد و دنبال رویایی دیگر بود. بعد از کسب سهمیه آسیا با صبای قم، ویسی با پیکان به ته خط رسیده بود. او نه دیگر ایده‌ای داشت که بتواند پیکان را هم مثل صبا به بالای جدول برساند و نه حوصله‌ای که با مدیران این تیم به بحث و جدل بپردازد. او ترجیح داد به جای رفتار همیشگی و اپیدمی شده اکثر مربیان، خود را کنار بکشد و در سکوت و آرامش دنبال رویاهای دیگری باشد.

وقتی ویسی هدایت دیگر تیم تازه وارد را در لیگ پانزدهم بر عهده گرفت شاید خوشبینانه‌ترین پیش‌بینی برای استقلال خوزستان و سرمربی‌اش در این لیگ، کسب سهمیه و یا قرار گرفتن در میانه بالای جدول بود. کمتر کسی فکر می‌کرد ویسی به اینها قانع نباشد و رویاهایش بلندپروازانه باشد اما او با قدرت برگشته بود و ابایی هم از رویارویی با بزرگان لیگ برتر، از پرسپولیس و استقلال گرفته تا سپاهان و تراکتورسازی نداشت. ویسی و تیمش چشم‌ها را خیره کردند، درست مثل زمانی که با صبای قم موفق به کسب سهمیه شد اما این‌ بار ویسی با تجربه‌تر شده بود، او نه تنها قهرمانی لیگ برتر را با تیم تازه‌وارد کسب کرد، بلکه با پایان لیگ برتر راهی تیمی شد که دیگر طعم تلخ ناکامی را نچشد. ویسی سپاهان را انتخاب کرد تا حتی با خارج کردن این تیم از بحران و اضافه کردنش به جمع مدعیان لیگ شانزدهم خود را موفق جلوه دهد اما مساله‌ای که شاید برای این سرمربی همچنان باقی مانده این است که آیا او باز هم مثل سال بعد از حضور موفقش در صبا، مثل سالی که نیمکت پیکان را در اختیار داشت و با ناکامی مجبور به ترک این تیم شد، مجبور خواهد شد سپاهان را ترک کند و دوباره به رویاهای جدید بیندیشد؟ ویسی نشان داده که باید در سکوت و آرامش کار کند و اگر سپاهان نتواند این فضا را فراهم کند، مثل اتفاقی که در پیکان رخ داد، ویسی با چالش‌ مواجه می‌شود.

به هرحال آنچه سپاهان را با ویسی به سرمنزل مقصود می‌رساند، فراهم کردن محیطی آرام و بی‌دغدغه برای آقای سرمربی است تا او سنت‌شکنی کرده و این بار برخلاف سنوات گذشته پس از یک فصل خوب، فصلی با ناکامی را تجربه نکند. شاید این بار ویسی دو فصل پی در پی موفقیتی بزرگ را تجربه کرده و همچون فرکی خالق دو قهرمانی پی در پی در لیگ باشد.