پرونده ژوزه به شرط چاقو حل نمی‌شود

خبرگزاری تسنیم: از زمانی که باشگاه پرسپولیس به مدیریت محمد رویانیان با مانوئل ژوزه پرتغالی عقد قرارداد کرد تا امروز، تعداد زیادی مدیر، معاون و حقوقدان با یک حکم به باشگاه آمدند و با یک حکم از پرسپولیس رفتند اما تا امروز، هیچ‌کدام نتوانستند تأثیر مثبتی روی پرونده داشته باشند.

یکی از معاونان حقوقی که روی پرونده ژوزه کار تحقیقی و عملی انجام داد، مصطفی شکری، وکیل پیشین باشگاه پرسپولیس بود. وی در خصوص شرایط پرونده یادشده، مصاحبه‌های زیادی انجام داد و حتی در جایی گفته بود هیچ خطری باشگاه را تهدید نمی‌کند. مصطفی شکری در این خصوص به خبرنگار تسنیم گفت: زمانی من این جمله را به زبان آوردم که خودم مشغول کار بودم و شرایط را می‌دیدم. مانوئل یک ادعایی داشت و ما هم ادله قوی خود را ارائه داده بودیم.

وی ادامه داد: با این حال پیش از این مصاحبه‌هایی هم کردم و گفتم که هیچ تضمینی در مورد این پرونده وجود ندارد که حتماً رأی به نفع باشگاه صادر شود، چون پرونده مورد اشاره به شرط چاقو حل شدنی نیست. مانوئل قهر کرد و رفت، شکایت هم کرد که قصور از باشگاه بوده و او تحت‌فشار قرار داشته است. ما هم از این مربی شکایت کردیم و داشتیم کار را پیش می‌بردیم که خلع مسئولیت شدیم.

شکری با اشاره به اینکه بعد از خروجش از باشگاه پرسپولیس، دیگر خبری در مورد این شکایت نداشته است، افزود: فکر نمی‌کردم دیگر خبری شود تا اینکه چند ماه بعد، از طرف باشگاه با من تماس گرفتند و گفتند همه اسناد گم شده و باید برای‌شان سند و مدرک این پرونده را ببرم. نتیجه از دست دادن زمان همین شد که فیفا رأی اولیه را صادر کرد. البته در مورد آرای اولیه فیفا باید بگویم ما ادله خوبی داشتیم و می‌توانستیم با کشاندن پرونده به دیوان عدالت ورزشی، کار را تمام کنیم.

این حقوقدان ادامه داد: اگر همان زمان دفاع خوبی انجام می‌شد، چه بسا پرونده نیز برای همیشه بسته می‌شد. ما قبل از این پرونده، پیروزی‌های صددرصدی به‌خصوص در مورد شکایت شرکت آلفا از آمریکا داشتیم که خسارت یک میلیون دلاری می‌‌خواست، ولی در نهایت ما از آن شرکت ۳۵۰ هزار دلار غرامت گرفتیم. بعد هم پرونده نلو وینگادا بود که در آن موفق عمل کردیم. با این حال نمی‌دانم پس از جدایی ما از باشگاه، دوستان با چه کیفیتی به جلسه دفاعیه رفتند و چه حرف‌هایی زده شد که هنوز پرونده ادامه دارد.

«قبول دارید مدل پرونده به گونه‌ای بود که باشگاه باید پول را به حساب ژوزه پرداخت می‌کرد یا نه؟»، شکری در پاسخ به این پرسش اظهار داشت: در مورد چنین پرونده‌هایی نمی‌توان گفت ماجرا صفر یا صدی است. رویانیان اعتقاد داشت با ۲۰۰، ۳۰۰ هزار یورو پرونده را ببندیم که اگر پولی در بساط بود، می‌شد چنین کاری انجام داد، ولی بعد از آن فهمیدیم ژوزه به‌دنبال دریافت یک میلیون و ۴۰۰ هزار یورویی است که در قراردادش آمده بود در حالی که او تنها چند ماه با ما همکاری داشت. باشگاه و ژوزه بر سر پرداخت حقوق معوق هم به توافق رسیدند و ما می‌توانستیم خیال همه را راحت کنیم، ولی ژوزه وقتی فهمید پولی در بساط نیست، توهم مطالبات بالا را در ذهن خود ایجاد کرد و بابت کل فصل درخواست خسارت داشت.

وی در نهایت گفت: در این پرونده، زمان نمی‌تواند عامل تعیین‌کننده‌ای باشد و شاید اصلاً صرف زمان به سود باشگاه شد، اما عدم پیگیری در این دوران بود که باشگاه را از خواسته‌هایش دور کرد. یک زمانی می‌شد پرونده را با ۳۰۰ هزار یورو مختومه کنیم، اما حالا دیگر باید ببینیم باشگاه چطور و با چه کسانی می‌خواهد دفاع کند. فقط مدل دفاع ضامن پیروزی در این پرونده است، نه زمان و نه مسائل دیگر.