شماره پیراهن های نامانوس در دنیای فوتبال

یک ترکیب کامل از بازیکنانی که شماره پیراهن های نامانوس به تن کردند.

وبسایت نود: همانطور که احتمالاً می دانید، اگرچه انتخاب شماره پیراهن موضوع رسمی و مشخص شده‌ای نیست ولی عرفی در مورد آن وجود دارد که اکثر فوتبالیست‌ها آن را رعایت می‌کنند. معمولاً دروازه بان ها شماره یک را به تن می‌کنند، دفاع راست شماره دو، دفاع چپ شماره سه، مدافعین وسط شماره‌های چهار، پنج و یا شش. هافبک سمت راست، شماره هفت، هافبک سمت چپ شماره یازده. هافبک عقب زمین با وظایف تدافعی تر، شماره شش، هافبک بازیساز و خلاق تیم، شماره هشت. بازیکن پشت مهاجم با وظایف آزادتر، شماره ده و بازیکن مهاجم نوک و یا هدف، شماره نه.

شماره پیراهن های نامانوس در دنیای فوتبال

در مورد هر یک نیز می‌توان مثال‌هایی نام برد که در پست خود جزو الگوهای فوتبال جهان بودند. شماره دو: کافو - شماره سه: کارلوس - شماره چهار: پاتریک ویرا - شماره پنج؛ فابیو کاناوارو - شماره شش؛ بارزی - شماره هفت؛ دیوید بکهام - شماره یازده؛ رایان گیگز - شماره هشت؛ ژاوی - شماره نه؛ رونالدو - شماره ده: زین الدین زیدان یا رونالدینیو.

این شماره‌ها آنقدر در فوتبال دهه‌های گذشته مرسوم شده بود که حتی پست‌ها را با شماره پیراهن خطاب می‌کردند. اما در فوتبال مدرن داستان طور دیگری است. نه تنها شاهد هستیم که بازیکنان شماره‌های دو رقمی عجیب و غریب به تن می‌کنند، بلکه هیچ نظمی در مورد عرف سابق وجود ندارد.

نگاهی می‌اندازیم به برخی از مشهورترین موارد شماره‌های عجیب و غریب بازیکنان؛

ادگار داویدز - شماره یک در بارنت

حضور هافبک سابق میلان، یوونتوس، بارسلونا و تاتنهام در لیگ دسته پایین یک نکته عجیب بود، و دیگر مورد تعجب برانگیز شماره پیراهن او بود. هافبک جنگنده هلندی، شماره یک را در تیمش می‌پوشید. شاید می‌خواست نشان دهد نفر اول چه کسی است.

کلینت دمپسی - شماره دو در سیاتل ساندرز و تاتنهام

اگرچه دمپسی یک هافبک نفوذی و گلزن به شمار می‌رفت ولی بعد از دوران حضورش در فولام که شماره ۲۳ می‌پوشید، در سه باشگاه بعدیش، شماره دو را به تن می‌کرد.

میلان باروش - شماره پنج در لیورپول

در زمانی که باروش به لیورپول رفت، مهاجمین زیادی در ترکیب قرمزهای آنفیلد حضور داشتند و در این مورد او به ناچار مجبور شد شماره ۵ را به تن کند که معمولاً متعلق به مدافعین وسط است. جالب اینجاست که بعد از خروج چند مهاجم از لیورپول و خالی شدن شماره‌های دیگر، او همچنان اصرار به پوشیدن شماره پنج داشت.

درن هاکربی - شماره ۶ در نورویچ و سن خوزه

درن هاکربی مهاجم سریع و غیرقابل پیش بینی نورویچ در این تیم شماره شش را به تن می‌کرد، او در طی ۵ فصل حضور نسبتاً موفق خود در این تیم، با شماره ۶ برای نورویچ به میدان رفت و در سن خوزه نیز همین پیراهن را به تن کرد.

نیکلاس بنتنر - شماره سه در وولفسبورگ

بنتنر در ابتدا در آرسنال شماره ۲۵ به تن می‌کرد، سپس شماره‌اش به ۵۲ تغییر پیدا کرد، اما روند گلزنی او دچار چنین تغییر صعودی نشد و آرسنال را ترک کرد. او در دوران حضورش در وولفسبورگ که خیلی هم موفق نبود، شماره عجیب سه را به تن می‌کرد. لُرد بنتنر حق دارد هر شماره ای را به تن کند!

وینستون بوگارد - شماره هفت در چلسی

بوگارد مدافع هلندی که در طی ۴ سال حضورش در چلسی، فقط ده بار پیراهن این تیم را به تن کرد، شماره خاصی را برای خود انتخاب کرده بود. او با شماره هفت به میدان می‌رفت. البته در نهایت این شماره از وی گرفته شد و به موتو رسید.

گلن جانسن - شماره هشت در استوک سیتی

مدافع راست سابق لیورپول و چلسی، در استوک سیتی شماره هشت به تن می‌کند. البته او دلیل انتخاب این پیراهن را توضیح داده است، گلن جانسن اذعان داشته که فقط شماره ۱۴ و شماره‌های ۲۰ به بالا، خالی بوده‌اند و به همین دلیل شماره هشت را برگزیده است.

کانو - شماره چهار در نیجریه

مهاجم سابق آرسنال در طول ۱۷ سال حضورش در تیم ملی نیجریه، شماره ۴ به تن می‌کرد. کانو به عنوان یک فوروارد در تیم ملی نیجریه موفق به زدن ۱۲ گل شده بود.

آندره سانتوس - شماره یازده در آرسنال

شاید سانتوس به نسبت سایرین بیشتر محق است، او اگرچه به عنوان یک دفاع چپ این شماره را به تن می‌کرد ولی قابلیت بازی در پست وینگر چپ را هم داشت و در دفاع نیز نفوذهای زیادی انجام می‌داد. اما در هر دو مورد، خیلی برای آرسنال مفید واقع نشد و این تیم را ترک کرد، اکنون آرسنال یک شماره یازده گرانبها دارد: مسوت اوزیل.

خالد بولهروز - شماره نه در چلسی

مدافع هلندی که بیشتر خاطرات از او به دوران حضور اول مورینیو در چلسی و همچنین دیدار عجیب پرتغال و هلند در جام جهانی ۲۰۰۶ برمی گردد. او که قابلیت بازی در پست دفاع مرکزی و سمت راست را داشت، در چلسی شماره عجیب نه را به تن می‌کرد.

ویلیام گالاس - شماره ده در آرسنال

به نظر می رسید بعد از برکمپ، شماره ده آرسنال به فن پرسی که یک مهاجم است، برسد. اما شماره مهاجم هلندی و گلزن آرسنال به یک مدافع رسید. گالاس بعد از ترک چلسی راهی آرسنال شد و به او شماره های سه و ده پیشنهاد شد، که این مدافع فرانسوی، شماره ده را برای خود انتخاب کرد.

اگر قرار بود بر اساس شماره های مرسوم، پست ها تعیین شود، آنوقت ترکیب این بازیکنان اینگونه می شد: