سرگردان مثل هادی عقیلی

ایران ورزشی: نه اینکه سپاهان تکلیف هادی عقیلی را مشخص کرده باشد، تکلیف عقیلی بالاخره با بسته شدن پنجره نقل و انتقالات تابستانی خود به خود مشخص شد. ماجرا به همین سادگی است. هادی عقیلی حاضر نشد از حق خود بگذرد، باشگاه هم او را بلاتکلیف گذاشت تا بالاخره محکوم به ماندن در سپاهان باشد. بدون اینکه تضمینی برای حضورش در تیم وجود داشته باشد. وگرنه او هم می‌توانست کوتاه بیاید و عطای سپاهان را به لقایش ببخشد. مثل پادوانی که در فاصله یک روز مانده به پایان مهلت نقل و انتقالات کوتاه آمد و ۳۰ درصد جریمه را پذیرفت. عقیلی اما نتوانست به همین سادگی از ماه‌ها بلاتکلیفی‌اش بگذرد. حالا به صورت رسمی عقیلی بازیکن سپاهان محسوب می‌شود اما جایی در تیم ندارد.

سپاهان را چه کسی اینطور بلاتکلیف و سردرگم به یاد می‌آورد؟ اصلاً اینطور سردرگمی در سیستم‌ حاکم بر باشگاه سپاهان به یاد دارید؟ تا به حال پیش آمده بود به خاطر تعیین وضعیت یک بازیکن، مدیریت باشگاه تا این اندازه وارد کشمکش شود؟ از اواسط فصل گذشته تا کنون، معضل هادی عقیلی همچنان حل نشده باقی است. مشکل از اینجا شروع شد که استیماچ اعتقادی به عقیلی نداشت و او هم از نیمکت‌نشینی ناراحت بود. همین ناراحتی‌ها در نهایت باعث شد استیماچ اعلام کند که عقیلی را نمی‌خواهد. این در حالی بود که هادی عقیلی دو فصل دیگر با باشگاه قرارداد داشت و اگر سپاهان می‌خواست این بازیکن را کنار بگذارد، چاره‌ای نداشت جز اینکه کل مبلغ قرارداد او را بپردازد.

معمولاً رسم این است که در اینگونه مواقع طرفین با هم به توافق برسند اما ظاهراً تخفیفی که باشگاه از عقیلی می‌خواست خیلی بیشتر از یک تخفیف ساده بود. به همین خاطر او هم زیر بار نمی‌رفت. مشکل اصلی اما وقتی آغاز شد که برای فصل جدید باشگاه سپاهان از هادی عقیلی می‌خواست که با وجود قراردادی که با باشگاه دارد، قرارداد جدیدی را سفید امضا کند. هادی عقیلی در آن مقطع زمانی حتی برای صحبت درباره این قرارداد جدید به باشگاه هم رفت اما هیچ‌کس پاسخگوی او نبود. مهم‌تر اینکه ظاهراً سپاهان تنها به عقد قرارداد جدید بسنده نکرد بود و از عقیلی می‌خواست که طلب فصل گذشته‌اش را هم ببخشد! این همان چیزی بود که مدافع سپاهان زیر بارش نمی‌رفت.

بلاتکلیفی ادامه پیدا کرد. نه باشگاه از موضع خود پایین می‌آمد و نه عقیلی حاضر بود از حق خود بگذرد. با گذشت ۴ هفته از رقابت‌های لیگ، عقیلی نه در تمرینات حاضر می‌شد و نه می‌توانست با تیم دیگری وارد مذاکره شود. در واقع ابلاغی از باشگاه به او نمی‌شد که براساس آن بتواند به تمرینات سپاهان اضافه شود.

نکته جالب اینکه حضور بازیکنانی با مشکلات مشابه مثل سعید قائدی‌فر و لئوناردو پادوانی، نشان می‌داد که باشگاه در مدیریت بازیکنانی که مبلغ قرارداد بالایی داشته‌اند درمانده! این اصغر باقریان است که به‌عنوان مدیرعامل باشگاه سپاهان باید در مذاکره با این بازیکنان بهترین تصمیم را اتخاذ کند اما وضعیت مبهم عقیلی نشان از شکست او در این مسوولیت دارد.

درست است که سپاهان با بازیکنان میلیاردی‌اش، حالا با کاهش بودجه مواجه شده بود و همین مساله به خودی خود حاشیه‌ها را به سمت یک تیم روانه می‌کند اما آیا فرار از مواجهه با این حواشی، راه حل مقابله با آنها خواهد بود؟ باقریان در تمام طول مدت بلاتکلیفی عقیلی، درباره مشکل این بازیکن یک اظهارنظر صریح و بی‌پرده هم نداشت. در کنار باقریان، هیأت مدیره هم تقریباً چنین سیاستی را در پیش گرفته و توپ را به زمین دیگری می‌اندازد. نیک فر، رییس هیات مدیره باشگاه سپاهان درباره وضعیت عقیلی به رسانه‌ها می‌گوید: «هادی عقیلی بازیکن ما است و با توجه به اینکه قراردادش فسخ نشده، باید در تمرینات شرکت کند. او باید به قراردادش پایبند باشد.»

حتی مسعود تابش قائم مقام باشگاه هم اطلاع چندانی از اوضاع ندارد: «وضعیت عقیلی هنوز مشخص نیست و طی روزهای آینده با این بازیکن نشستی خواهیم داشت و پیرامون ادامه حضور او در سپاهان یا قطع همکاری گفت‌وگو می‌کنیم.»

به جای همه این طفره رفتن‌ها اما بهتر نبود اعضای کادرمدیریتی باشگاه موضع قاطع خود را درباره این بازیکن اعلام می‌کردند و حتی به او می‌گفتند که باید در تمرینات حاضر شود؟ همین سیاست‌های دو گانه اما در نهایت کار را به جایی رسانده که امروز تنها دو راه پیش روی عقیلی و باشگاه قرار دارد: اول اینکه هادی عقیلی باید مشکلش را با باشگاه حل کند و به جمع طلایی‌پوشان برگردد و راه دوم اینکه تا نیم فصل بیرون بنشیند. بنشیند و تماشاگر بازی‌های تیمی باشد که روزی روزگاری ستاره‌اش بود.