منصوریان با استقلال چه کرد؟

روزنامه شرق: استقلال در عجیب‌ترین شروع خود در لیگ برتر با گذشت پنج هفته از لیگ و بازی مقابل تیم‌های نه‌چندان مدعی، هنوز موفق به کسب اولین سه امتیاز نشده تا بر نگرانی هواداران این تیم در آستانه حساس‌ترین بازی سال، (استقلال _ پرسپولیس) افزوده شود. علیرضا منصوریان، کاپیتان سابق استقلال و از بازیکنان محبوب این تیم، از ۲۷ خردادماه امسال تمرینات استقلال را آغاز کرد و با خرید بازیکنان گران‌قیمت و حفظ بازیکنان مدنظر، وعده استقلالی متفاوت و رؤیایی را به هواداران داد؛ به‌گونه‌ای که تمرینات پیش از فصل استقلال با استقبال‌های پنج‌هزار‌نفری مواجه بود؛ اما با شروع لیگ و ناکامی‌های متو‌الی استقلال تا هفته پنجم، این باور را به وجود آورده است که کادر فنی این تیم به سمت در خروج نزدیک‌تر شده‌اند.با نگاهی تحلیلی به نتایج و ‌نوع بازی تیم منصوریان، نکات ذیل مشاهده می‌شود:

١- اصولا هر مربی در شروع کار خود در یک تیم بزرگ و پرطرفدار مانند استقلال، سعی در استفاده از کادر فنی مجرب و با‌دانش دارد که در کادر فنی استقلال، فقر دانش فوتبالی به‌شدت محسوس است.

٢- برای اینکه هدف نتیجه‌گرایی در یک تیم فوتبال نهادینه شود، سازماندهی خط دفاعی و نوع سیستم دفاع تیمی و بازیکنان استفاده‌شده در تمرینات بیش از هر کار دیگری باید به انجام برسد تا بلکه نتایج به‌دست‌‌آمده، بار روانی را از روی دوش مربی تیم کم کند؛ اما با نگاهی به آمار گل‌های دریافتی استقلال و نفرات استفاده‌شده، متوجه می‌شویم که آرایش خط دفاعی این تیم، در حد و نام استقلال ساخته نشده و شاهد عینی این موضوع، استفاده حداکثری از موقعیت‌های حداقلی حریفانی مانند استقلال خوزستان، نفت آبادان، پیکان و ماشین‌سازی بود که نتایج کنونی را رقم زده است.

٣- استفاده از پنج بازیکن مختلف در پُست حساس مدافع کناری چپ، در پنج بازی، حکایت از نبود شناخت کافی مربیان از پتانسیل‌های تیم دارد که با خرید یا حفظ بازیکنان مدنظر هنوز نتوانسته‌اند در پست مدافع چپ بازیکن ایده‌آل خود را بیابند و استفاده از مگویان در این پست خود گویای این ضعف عمده است.

٤- سه‌ماه‌و‌نیم برای هر مربی فرصت کمی نیست تا نوع تاکتیک و شیوه خود را به منصه ظهور برساند؛ درحالی‌که با گذشت پنج هفته از لیگ برتر و انجام بازی‌های دوستانه، کوچک‌ترین تغییر تاکتیکی در استقلال منصوریان نسبت به استقلال مظلومی مشاهده نشد؛ همان وعده‌ای که منصوریان بارها از آن خبر می‌داد.

٥- اتکا به حرکات و ‌توانایی‌های فردی خسرو‌ حیدری و گاهی همکاری با وریا غفوری از یک طرف و ناکارآمدی مطلق جناح چپ استقلال به‌ویژه در بازی با ماشین‌سازی از طرف دیگر، بیش‌از‌پیش نامتوازن‌بودن ساختار تیمی استقلال را آشکار می‌کند؛ درحالی‌که استفاده از بازیکن جوان و با‌انگیزه‌ای مانند فرشید اسماعیلی در ترکیب اصلی تا اندازه‌ای امیدواری را برای خط هافبک استقلال ایجاد کرد؛ اما نبود ثبات تاکتیکی مانع موفقیت تیم در دراز‌مدت می‌شود.

٦- استقلال در این چند بازی موقعیت‌های گل فراوانی خلق کرد و اگر مهاجمان این تیم قدر موقعیت‌های از‌دست‌رفته را می‌دانستند، بحران فعلی استقلال شدت کمتری داشت. شاید اگر کادر فنی استقلال به ‌جای شانتاژهای تبلیغاتی برای خرید مهاجم گران‌قیمت، بر حفظ مهاجم خلاق سابق خود سجاد شهباززاده اصرار می‌ورزید، به ‌مراتب نتیجه بهتری حاصل می‌شد.

٧- نوع آرایش خط دفاع ناهماهنگ استقلال باعث شده تا فواصل بین خطوط این تیم نامتعارف باشد؛ به‌گونه‌ای که در خط حمله بسیار کم‌تعداد هستند و این ضعف در بازی با ماشین‌سازی مشهود بود.

هواداران استقلال خود را برای تحقق وعده‌های منصوریان آماده کرده بودند و انتظار استقلالی رؤیایی را می‌کشیدند؛ اما روی بد سکه برای استقلال نمایان شد. کسب سه امتیاز از پنج بازی ضعیف‌ترین شروع تاریخ استقلال را رقم زد. شاید هر مربی دیگری جز منصوریان با استقلال این نتایج را کسب می‌کرد، با اعتراض شدید هواداران روبه‌رو‌ شده بود؛ اما محبوبیت منصوریان تاکنون مانع از این اتفاق شده است. شاید اگر بازی آینده استقلال مقابل پرسپولیس نبود، تغییر و‌ تحولات در کادر فنی رخ می‌داد؛ اما به ‌خاطر شرایط خاص دربی، مدیریت باشگاه هرگونه تصمیم‌گیری را به بعد از شهرآورد و نتیجه حاصل از آن موکول کرده‌اند.