آیا ماه عسل زیدان به پایان رسیده است؟

وبسایت نود: نمایش رئال مادرید مقابل دورتموند را نه می توان یک بازی سراسر ناکامی برای کهکشانی ها دانست و نه یک بد شانسی برای شاگردهای زیدان. به نقل از squawka، رئال پس از ۱۶ برد متوالی در لالیگا، سرانجام در غرق کردن زیر دریایی های زرد ناکام ماند، سپس در جزایر قناری توسط لاس پالماس کوچک متوقف شد ولی بعد از آن دو بازی، نوبت توقف در اروپا بود. یاران زیدان در دیدار با بوروسیا دورتموند در زیگنال ایدونا پارک، نتیجه ای بهتر از تساوی ۲-۲ را به دست نیاوردند و این نتایج در شرایطی رقم خورد که روی کاغذ، اغلب کارشناس ها، تیم رئال مادرید را قوی تر از هر سه تیم حریف می دانستند. مشکل کار از کجاست؟ این سه حریف به جز پیراهن زرد، هیچ شباهتی از لحاظ سبک بازی با یکدیگر ندارند ولی می توان گفت که هر سه تیم ویارئال، لاس پالماس و دورتموند توانستند یک روش مناسب را برای توقف قطار بی دنده و ترمز «لوس بلانکوس» پیدا کنند.

می گویند که کلیه موفقیت های اخیر زیدان در رئال مادرید به واسطه این موضوع بوده که به جای یک الگوی موفقیت کاملاً واضح و مشخص، وی توانسته یک روش مناسب را برای نیل به هدف بیابد. اگر چه که او ایده های تاکتیکی جدیدی را به تیمش القاء نکرده، اما توانسته تفکرات کارلو آنچلوتی را دوباره در رئال پیاده بکند. تفکراتی که زیدان در دوره دستیاری کارلتو در سال ۲۰۱۴، به خوبی و از نزدیک فراگرفت. چیزی که زیدان از استاد خود آموخت، این بود که بازیکن ها به توانایی خویش ایمان پیدا کنند که حاصلش، موفقیت های بزرگ یک مربی کم تجربه شد.

اما این روزها شرایط رئال مادرید به خوبی چند ماه گذشته نیست. شرایط کمی ترسناک به نظر می رسد. فقط کافی است این تیم را با آن رئال مادرید رؤیایی اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی مقایسه کنیم، همان تیمی که فرانس پوشکاش و آلفردو دی استفانو را داشت. فاصله های خیلی زیاد است. در روش بازی «لوس بلانکوس» زرق و برق همیشگی دیده نمی شود. تیمی که به صورت بالقوه، از قابلیت ارائه یک فوتبال هجومی و کوبنده با حملات سرعتی برخوردار است حتی اگر برخی از ستاره هایش روی فُرم نباشند، چرا نباید یک نمایش دلپذیر را ارائه بدهد؟

حامس رودریگز در شبی که مقابل بوروسیا دورتموند در لیگ قهرمانان اروپا بسیار ضعیف بود، چیزی جز عدد صفر در کارنامه اش دیده نمی شد. صفر خلق موقعیت، صفر تکل موفق، صفر دریبل موفق، صفر نبرد هوایی موفق بدین معناست که ستاره کلمبیایی به هیچ وجه خوب نبود. گرت بیل در این بازی فقط و تنها فقط ۲۵ پاس داد که برای چنین ستاره گران قیمتی، بسیار کم است ولی بدتر این که از همین ۲۵ پاس، فقط ۱۹ پاس سالم توسط او ارسال شد. ۲ دریبل ناموفق و ناکامی کامل در مقابل بازیکن پیشِ روی خود یعنی مارسل اشملتسر. البته در دقیقه هفدهم، یک حرکت مؤثر از میانه میدان شروع شد که پاس حامس به بیل رسید و او با پاس پشت پا به رونالدو، گل نخست رئال مادرید را به ثمر رساند. شاید بتوان به جرأت گفت که این صحنه، تنها حرکت مؤثر حامس و بیل بود.

وضعیت پاس های گرت بیل (دورتموند-رئال)

خلاصه کلام درباره بازی اخیر رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا این بود که چشم امید مادریدیستایی ها در این بازی، حرکات فردی با تکیه بر نبوغ ستاره های «لوس بلانکوس» بود وگرنه شکافی عمیق در حرکات تیمی یاران زیدان مشاهده می شد. فعلاً که هیچ چیز در ساانتیاگو برنابئو رو به راه نیست و نور امید هر لحظه کم رنگ تر می شود. هرگاه بازیکن های رئال خواستند که در کنار یکدیگر باشند، بهترین فوتبال را ارائه داده اند ولی طی ۳ بازی اخیر، آنها درک درستی از بازی نداشتند و حتی قادر به حفظ برتری خویش در جریان بازی نبودند زیرا نمی دانستند که چطور باید توپ و جریان بازی را تحت کنترل گرفت. رئال مادرید می تواند به قدری حمله و حمله را تدارک ببیند تا سرانجام به گل دست یابد ولی اگر آنها همچون بازی مقابل دورتموند یا دو بازی اخیر، به گل نرسند آن گاه چه سرنوشتی در انتظارشان خواهد بود؟

روزهای ناخوشی و تاریک کهکشانی ها برگشته است و اگر آنها یک بازی تیمی منظم و سیستم هجومی قدرتمند نداشته باشند، ستاره های این کهکشان رو به خاموشی خواهند گذاشت. اگر بر فرض محال، لباس دو تیم رئال مادرید و بوروسیا دورتموند را با یکدیگر عوض می کردیم، شاید کیفیت کار تیمی بر اساس نام این دو تیم، منطقی تر بود. به عبارت دیگر، کیفیت کار تیمی و تهاجمی دورتموند بسیار بهتر از رئال به نظر می رسید در حالی که روی کاغذ، از پر افتخار ترین تیم اسپانیایی چنین انتظاری می رفت. شاید اگر دورتموند در یک سوم زمین حریف، از تجربه بیشتری برخوردار بود و یا کیلور ناواس در اوج آمادگی قرار نداشت، شکستی خفت بار برای شاگردهای زیدان رقم می خورد.

به هر حال، رئال مادرید باید خودش را دوباره جمع و جور بکند. این تیم هنوز وارد بحران نشده است. می توان نتایج اخیر را فعلاً و تا اطلاع ثانوی، یک ترمز یا توقف کوتاه نامید که در فوتبال یک امر طبیعی محسوب می شود اما رئال مادرید نباید بیش از حد به حرکات فردی ستاره های پُر زرق و برق خویش متکی باشد بلکه، باید زرق و برقی به بازی تیمی اش ببخشد. اولویت نخست زیدان این است که یک سیستم بازی مشخص و کارآمد را در تیمش جا بیندازد، سیستمی که ماکسیمم استفاده را از مهارت های فردی ستاره هایی همچون رونالدو، بیل، بنزما و خامس بکند. در این صورت، رئال مادرید نه تنها پیروز خواهد شد، بلکه به معنای واقعی، تیم برتر میدان خواهد بود.