۳۹۹۲۹۴ ۱۳ مهر ۱۳۹۵ ۰۲:۵۲

وقتی حق فوتبال را نداده و علیه‌اش حرف می‌زنند

سال‌هاست که حق پخش تلویزیونی فوتبال، دغدغه اهالی ورزش ایران است اما صداوسیما نه تنها از دادن این حق امتناع می‌کند، بلکه بزرگ‌ترین منتقد فوتبال هم است.

خبرگزاری ایسنا: از وقتی فوتبال ایران نام "حرفه‌ای" به خود گرفت، خرج باشگاه‌ها چند برابر شد اما دخل آن‌ها همانی که بود، ماند. این طور شد که باشگاه‌ها کاسه چه کنم دست گرفتند و سال به سال به بدهی‌هایشان اضافه شد. هر سال به جای جام و مدال، برگه شکایت طلبکاران در ساختمان باشگاه‌ها جا می‌گرفت و در این میان چند باشگاه هم به کلی نابود شدند.

در همین اوقات بود که بحث درآمدهای روشن و تضمین شده فوتبال مطرح شد و در کنار درآمد بلیت‌فروشی و حمایت هواداران، مبحث حق پخش تلویزیونی فوتبال هم مطرح شد؛ مبحثی که سال‌های زیادی است در کشورهای صاحب فوتبال حل شده و دیگر مسئله حادی محسوب نمی‌شود و کاملا عادی است.

صداوسیمای ایران اما پول فوتبال را نمی‌دهد؛ پول نمی‌دهد و زور فوتبال هم به آن نمی‌رسد که حقش را بگیرد. با این حال هنوز هم تعداد زیادی از باشگاه‌های ایرانی چشم‌شان به دست تلویزیون است تا چه شود که پول فوتبال را بدهد.

تلویزیون ایران، فوتبال‌های باشگاهی کشورهای صاحب نام مثل اسپانیا، ایتالیا، انگلیس و آلمان را پخش می‌کند و در ازایش به شبکه‌های خارجی پول می‌پردازد اما وقتی فوتبال داخلی را پخش می‌کند و از حاصل تلاش فوتبالی‌ها درآمد هنگفت کسب می‌کند، پرداخت پول به فوتبال، تبدیل می‌شود به بدترین توهین به تلویزیون و مدیرانش.

از طرف دیگر، صداوسیما همیشه یکی از منتقدترین رسانه‌ها نسبت به وضعیت مالی فوتبال ایران بوده است. این رسانه همواره در گزارش‌های تحلیلی و حاشیه‌ای‌اش از فوتبال درباره پول‌های خرج شده در فوتبال و بدهی‌ها و طلبکاران با طعنه و کنایه حرف می‌زند، حال آن که یکی از مقصران اصلی این ناهنجاری، خود صداوسیما است.

در تازه‌ترین انتقادهای تلویزیون به فوتبال، صحبت‌های مجری محبوب و معروف برنامه "دورهمی" درباره فوتبال و حاشیه‌های آن است. تلویزیون به خوبی از پتانسیل هنرمندان محبوب و چیره‌دست خود برای جلب توجه مخاطبان استفاده می‌کند و در این کار تا حدود زیادی هم موفق است. فردی مثل مهران مدیری به عنوان یک طنزپرداز متبحر به خوبی از خلاءها و ایرادهای فوتبال برای خنداندن مردم استفاده می‌کند اما مدیران صداوسیما باید بدانند که در وجود برخی از این ایرادها، نقش دارند و بخشی از تقصیر به گردن آن‌ها است.

خنداندن مردم کاری پسندیده است و ایجاد نشاط در جمع خانواده‌ها بسیار مطلوب است اما نشود که چوب لای چرخ فوتبال بیندازند و به پیکر افتاده‌اش سنگ بزنند. انتقاد از فوتبال فراوان است اما نقدهای سوزنده ارگانی که خود در بخشی از این مشکلات تقصیر دارد، بی‌معرفتی و بی‌انصافی است.