نقشه های کی روش برای گرفتن امتیاز از ازبکستان

ایران ورزشی: کی‌روش آدم مرموزی است؛ مرموز نه از جنبه منفی و بد ماجرا که اتفاقا این خصلت برای یک مربی امتیاز است. کی‌روش قابل پیش‌بینی نیست و همین مساله باعث شده تا در تیم ملی نتایج خوبی کسب کند، اگرچه نحوه بازی تیم او با انتقادهای فراوانی همراه بود و خیلی‌ها معتقدند که تیم کی‌روش بد بازی می‌کند و مقابل قطر با خوش‌شانسی ۳ امتیاز را گرفته است. اگر به تاریخ بازی‌های تیم ملی در دوران کی‌روش نگاه کنیم؛ بازی‌های متعددی را می‌بینیم که تیم ملی در ظاهر خوب بازی نکرده اما امتیاز لازم را کسب نموده و به هدف اصلی رسیده است. پس در واقع نمی‌توان ادعا کرد که تیم ملی شانسی بازی‌هایش را می‌برد چون شانس یک یا دو بار با شما همراه خواهد بود. وقتی در بازه زمانی طولانی تیم ملی را زیر ذره‌بین می‌گیریم، یک نکته در فوتبال ملی ما جلب توجه می‌کند؛ اینکه تیم کی‌روش نتیجه‌گرا است و برای بردن استراتژی و برنامه‌ای ویژه دارد.

کی‌روش از بازی با قطر 3 امتیاز می‌خواست که به آن رسید. در چین هم دنبال نباختن بود و یک امتیاز او را قانع می‌کرد، اگرچه در برنامه‌هایش نقشه‌هایی هم برای بردن و کسب 3 امتیاز داشت که اینجاست می‌توان ادعا کرد شانس با او یار نبود.

حالا تیم ملی به ازبکستان رسیده است؛ تیم خوبی که با ۹ امتیاز صدرنشین جدول گروه است و در ۱۳ بازی اخیر خود تنها یک باخت داشته است. حالا مقابل این تیم چگونه باید بازی کرد؟ آن هم در ورزشگاه تاشکند مقابل هوادارانی که برد از تیم خود می‌خواهند. بازی ۴ سال قبل خود را مقابل ازبک‌ها مرور کنیم. آن روزها هم ازبکستان تیم خوبی داشت ولی در زمین خود به ایران باخت. شکل و شمایل بازی هنوز در ذهن ما هست. دفاع چند لایه ایران، دوندگی بازیکنان و فرصت ندادن به حریفی که از هر راهی می‌خواست به دروازه ایران برسد و ناکام بود، فارغ از تک صحنه‌ای که ازبک‌ها موفق به گلزنی شدند و مدافعان ایران توپ را از پشت خط دروازه دفع کردند و داور مرتکب اشتباه بزرگی شد و گل سالم ازبکستان را ندید، در سایر صحنه‌ها کمتر موقعیت خطرناکی روی دروازه ما ایجاد شد که نتیجه استراتژی و تاکتیک مناسب کی‌روش بود. در مقابل، ما روی ضدحملات هم با برنامه بودیم و سرانجام در دقیقه ۹۰ پاس در عمق آندو به انصاری‌فرد و سپس پاس عالی او خلعتبری را در عمق دفاع صاحب موقعیتی کرد که گل ایران شکل گرفت تا باز هم به شیوه کی‌روش ۳ امتیاز شیرین بگیریم.

با این عقبه، حالا تیم ملی به تاشکند رفته و مقابل یکی از مدعیان جدی صعود به جام جهانی باید بازی کند. به نظر شما استراتژی و تاکتیک کی‌روش چیست؟ از تمرینات و از خبرهایی که از اردوی تیم ملی بیرون می‌آید، ظاهرا کی‌روش می‌خواهد اتوبوس خود را مقابل دروازه ایران پارک کند تا اول گل نخورد. هدف بعدی او استفاده از ضدحملات با مهاجمان زهرداری مثل آزمون، جهانبخش، طارمی و لابد قوچان‌نژاد است. یک امتیاز برای ما از تاشکند مطلوب و معقول به نظر می‌رسد؛ اگرچه با برنامه می‌توان حریف را غافلگیر کرد و به 3 امتیاز هم رسید. حالا مهم نیست تیم ملی از نظر کارشناسان و منتقدان زشت بازی کند، بلکه چیزی که کی‌روش می‌خواهد مهم است. اول نباختن، بعد آزمایش کردن شانس پیروزی. برای این کار شیوه و سیاقی جز پارک کردن اتوبوس جلوی دروازه خود وجود ندارد. این کار تخصص کارلوس کی‌روش است. بازی سازمان یافته و شرح وظایف مو به مو برای بازیکنانی که قرار است این پروژه را مدیریت کنند. اگر بازیکنان مثل همیشه تاکتیک‌پذیر باشند و دستورات سرمربی را دقیق اجرا کنند، تاشکند می‌تواند یک قدم ما را به جام جهانی نزدیک کند.

کی‌روش برای ازبکستان این نقشه کلی را طراحی کرد و البته لابه‌لای این تاکتیک؛ برنامه‌هایی دارد که در ارمنستان تمرین شده؛ به دور از هیاهو و کاملا پشت درهای بسته. کی‌روش مشت خود را تا امروز باز نکرده و تا پنج‌شنبه باید صبر کرد و دید آقای مربی برای عبور از تاشکند، چه نقشه‌های دیگری دارد. خلاصه هر چه هست، نگاه همه ما به مشت بسته کی‌روش و اتوبوس اوست که آیا دقیق مقابل دروازه پارک می‌شود و تمام راه‌های نفوذ را می‌بندد؟ بی‌شک کی‌روش استاد این مدل بازی‌های سخت است.