طالب لو: حرف های دلم را به رحمتی گفتم!

ورزش سه: طاب لو در مورد بازی فولاد برابر استقلال و صحبت هایی که با رحمتی و منصوریان پیش از شروع بازی انجام داد، صحبت های جالبی به زبان آورد.

اول باید بگویم در بازی روز پنجشنبه جای منصورخان پورحیدری کاملا خالی بود و من امیدوارم ایشان هرچه زودتر سلامتی شان را بدست بیاوند. همچنین به امید ابراهیمی عزیز بابت فوت پدرش تسلیت می گویم. به هرحال طبیعی است بازی برابر تیمی که ۱۰ سال در آن حضور داشتم کار سختی است. با این حال فکر می کنم از لحاظ روحی، اخلاقی و حرفه ای من باید بهترین نمایشم را برابر استقلال انجام می دادم. من باید تمام تلاشم را برای موفقیت فولاد انجام می دادم و همین کار را هم انجام دادم. واقعا هم از هواداران استقلال و هم از مردم خونگرم خوزستان تشکر می کنم که در این هفته خیلی به من لطف داشتند.

فکر می کنم در مجموع بازی خوب بود و هر دو تیم موقعیت های زیادی داشتند که نتوانستند از آنها استفاده کنند. من فکر می کنم چه کسانی که در استادیوم بودند و چه کسانی که از تلویزیون بازی را تماشا کردند از این بازی زیبا لذت بردند.

راستش را به شما می گویم و آن هم این است که من صحبت هایم را در گوش رحمتی گفتم و اگر خودش صلاح بداند می گوید من به او چه گفتم. من همین جا هم اعلام می کنم که دست او باز است و اگر دوست داشته باشد می تواند بگوید من چه چیزی درگوشش گفتم.

نه بحث تیکه نبود و من فقط حرف دلم را به رحمتی زدم. حرف هایی را زدم که در دلم مانده بود و باید می زدم.

به این دلیل که ما مشکلی نداریم و من کلا انسانی نیستم که بخواهم با کسی مشکل داشته باشم و فقط حرف دلم بود.

راستش را بخواهید من فکر می کنم این لحظه های زندگی می گذرد و من دوست ندارم کاری کنم که بعدا حسرت این لحظه ها را بخورم. من شاید این حرف را جایی نزده ام ولی همیشه در دوران فوتبالم دوست داشتم کاری کنم که آقای قلعه نویی و حجازی با هم آشتی کنند چرا که دنیا ارزش این حرف ها را ندارد. خودم هم دوست ندارم خیلی با کسی دلخوری داشته باشم چرا که نمی خواهم مثل آقای حجازی و قلعه نویی اختلافم قدیمی بشود. به همین دلیل هم قبل از بازی سمت آقای منصورریان رفتم.

ماندم چون فکر می کردم شاید یکسری از هواداران بخواهند همزمان من و رحمتی را به هم در استقلال ببینند. حتی همسرم هم به من گفت که کاری نکن که بعدا پشیمان بشوی. من به خاطر استقلال و هواداران ماندم و چه از نظر فوتبالی و چه مالی ضرر کردم اما سعی کردم رفتاری نکنم که برای استقلال حاشیه درست کنم.

هر مربی می تواند یک بازیکن را بخواهد یا نخواهد و من با این موضوع مشکلی ندارم. اما خوب بود که حداقل یک زنگ به من می زدند. من وقتی می خواستم به سفر بروم به منصوریان زنگ زدم اما جواب من را نداد و من فکر می کنم این کار قشنگ نبود. البته خیلی از بازیکنان نتوانستند در استقلال خداحافظی کند و همین برخوردها با آنها شد. به عنوان مثال محمود فکری مجبور شد در شیرین فراز از فوتبال خداحافظی کند و همین که مردم لطف دارند برای ما کافی است.

دوست ندارم به این سوال پاسخ بدهم.

بعد از بازی هم گفتم که منصوریان هم بازی من بوده است، از او می گذرم اما هرگز چیزی را فراموش نمی کنم.

حرفی ندارم و اگر چیزی باشد به خودش گفته ام.