«کی‌روش» باثبات‌ترین مربی تیم ملی

روزنامه شرق: «ثبات» لازمه بسیاری از موفقیت‌هاست؛ این موضوع را می‌توان به عرصه‌های مختلف تعمیم داد و طبیعتا ورزش و به‌ویژه فوتبال هم از آن مستثنا نیست. در شرایطی که باشگاه‌های فوتبال کشورمان از نبود «ثبات» مدیریتی ضربات جبران‌ناپذیری خورده‌اند، می‌توان به ثبات مدیریت در رأس یک مجموعه، به عنوان یکی از بهترین مثال‌ها استفاده کرد. البته به غیر از مدیریت، برای رشته‌ای مثل فوتبال، ثبات کادر فنی هم می‌تواند لازمه رسیدن به موفقیت باشد. برای روشن‌شدن این بحث ابتدا باید به اتفاقی تازه رجوع کرد که آن طرف مرزها رقم خورده؛ به طور دقیق‌تر در تیم ملی آلمان. ژرمن‌ها همین روز گذشته قرارداد سرمربی‌شان یعنی یواخیم لوو را تا سال ٢٠٢٠ تمدید کردند.

این به آن معنی است که این مربی حداقل تا چهار سال دیگر زمام امور در «مانشافت» را به دست خواهد داشت. این تمدید قرارداد پیام مهمی در دلش دارد: اینکه آلمانی‌ها نه‌تنها الان بلکه در طول تاریخ اعتقاد ویژه‌ای به ثبات در کادر فنی داشته‌اند. لوو از سال ٢٠٠٦ کارش را با عنوان سرمربی در تیم ملی آلمان شروع کرد و حالا با تمدید قراردادش تا ٢٠٢٠ درست ١٤ سال می‌شود که هدایت این تیم را به دست دارد! البته همان‌طور که عنوان شد، در فوتبال ملی آلمان این موضوع چندان عجیب نیست. برای واردشدن به این موضوع باید به فرایند انتخاب سرمربی در آلمان اشاره شود؛ ژرمن‌ها اولین مربی‌شان را سال ١٩٢٦ انتخاب کردند و از آن زمان تا به حال یعنی تا پایان قرارداد لوو (سال ٢٠٢٠) سرجمع ١٠ مربی داشتند. به طور دقیق‌تر آنها در ٩٤ سال فقط ١٠ مربی عوض کرده‌اند؛ یعنی به طور تقریبی هر ١٠ سال یک مربی.

ایران هر ٢ سال یک مربی!

حالا با همین مقدمه کوتاه سریبه روند انتخاب سرمربی در تیم ملی ایران زده می‌شود؛ جایی که برای اولین‌بار در سال ١٩٤١ حسین صدقیانی تیم ملی را تشکیل داد و زمام امور را به دست گرفت. البته ظاهرا صدقیانی ١٠سالی هدایت این تیم را بر عهده داشته ولی مشکلی که وجود دارد این است که در آن زمان، هنوز تیم ملی سروشکل واقعی نداشته و صدقیانی در این مدت فقط می‌تواند سه بازی برای تیم ملی ایران تدارک ببیند. به‌هرحال با استناد به کار همان مربی باید گفت که ایران رکورد منحصر‌به‌فردی در تغییر مربی داشته است به طوری‌ که از سال ١٩٤١ تا سال ٢٠١٨ (زمان اتمام قرارداد فعلی کارلوس کی‌روش) ٤٣ مربی عوض کرده است! به طور دقیق‌تر ٤٣ مربی در ٧٧ سال. حالا اگر ضرب و تقسیمی صورت بگیرد، مشخص می‌شود که مسئولان فوتبال کشورمان تقریبا هر دو سال یک‌ بار به طور میانگین مربی عوض کرده‌اند (هر یک سال و ٩ ماه به طور دقیق‌تر)! حاصل این همه تغییرات هم که بیش از منفعت به ضرر فوتبال ملی شده، به طوری که بارها حسرت رفتن به جام ‌جهانی و حتی صعود از مرحله گروهی جام ‌جهانی به دل فوتبال‌دوستان ایرانی مانده است.

کی‌روش باثبات‌ترین، پروین در رده دوم

قبل از آغاز عصر کارلوس کی‌روش در تیم ملی، یعنی قبل از سال ٢٠١١، ایران ٤٢ مربی داشته که بیشترین عمر مربیگری با زمان تقریبی چهار سال متوالی در اختیار علی پروین است. برانکو هم در مقطعی سه‌ساله عملکرد بدی در تیم ملی نداشته ولی بیشتر مربیانی که آمده‌اند، عمر مربیگری‌شان زیر دو سال در تیم ملی بوده. پرواضح است که در این میان، بسیاری هم به عنوان مربی موقت آمده و بعضا از یک تا سه بازی در کارنامه داشته و رفته‌اند. با این حال این رویه از سال ٢٠١١ تغییر کرده؛ یعنی از زمانی که کی‌روش سرمربی ایران شده است. این مربی پرتغالی فعلا پنج سال است که هدایت ملی‌پوشان کشورمان را در اختیار دارد؛ یعنی تا همین‌جا رکوردار مربیگری به صورت سال‌های متوالی در تیم ملی است و اگر تا پایان قراردادش در تیم ملی هم ماندنی شود،

آن وقت این رکورد به هفت سال خواهد رسید که در تاریخ فوتبال کشورمان بی‌سابقه است. این ثبات البته فعلا در حال نتیجه‌دادن هم هست؛ کی‌روش اگرچه با اختلاف‌ گران‌قیمت‌ترین مربی‌ای است که تاریخ فوتبال ایران در رده ملی به چشمش دیده ولی در آستانه خلق یک رکورد جاودانه است: او می‌تواند اولین مربی تاریخ فوتبال ایران باشد که توانسته دو بار پیاپی تیم ملی را به جام ‌جهانی برساند و از طرفی می‌تواند اولین مربی تاریخ باشد که توانسته ایران را از مرحله گروهی جام‌ جهانی بالا ببرد؛ به شرط آنکه تا جام ‌جهانی ٢٠١٨ ماندنی باشد و بتواند تیم را از گروهش بالا ببرد.