استقلالی که می‌بینیم استقلالی که می‌خواهیم

به همین جهت است که از او انتظار می‌رود تفکر تازه‌ای را در تیمش غالب کند و به مجموعه بازیکنانی که در اختیار دارد بفهماند کجا و با چه اهدافی فوتبال بازی می‌کنند و انتظارها چیست. استقلال به گواه تصویر دارای اشکال‌هایی درشیوه بازی است و نوعی سردرگمی تاکتیکی و بی‌انگیزگی در میان بازیکنان مشاهده می‌شود که این نقیصه باید در تعطیلات پیش رو از پیکره استقلال برداشته شود و تیمی استوارتر راهی ادامه رقابت‌ها شود. استقلال منصوریان که در هفته‌های اخیر لیگ نشان داد هنر امتیاز گرفتن را تا حدودی بلد است و حتی آنقدر استعداد دارد که با وجود عدم نتیجه‌گیری در بازی‌های آغازین لیگ مقابل پرسپولیس که بی‌گمان بهترین تیم کنونی فوتبال ایران محسوب می‌شود، امتیاز به دست می‌آورد حتما می‌تواند با کمی تغییرات وضعیت فنی بهتری را هم ارائه دهد و به تیمی بدل نشود که فوتبالی کسالت بار را مقابل تیمی از لیگ یک به اجرا بگذارد و در لیگ هم به لحاظ فنی پر فراز و نشیب باشد. منصوریان نیز باید با واقعیت‌های ملموس تیمش کنار بیاید و در برابر انتقادها جبهه نگیرد. دیروز پس از نشست خبری از او درباره چرایی نمایش سست بازیکنان پرسیده شده است که او دفاع غیرمنتظره‌ای از نمایش شاگردانش داشته است. بی‌شک اگر منصوریان این واقعیت‌ها را نبیند و بیش از این حامی بازیکنان باشد و سیاست مدارا پیشه کند در استقلال هیچ گاه موفق نخواهد شد. منصوریان خود باید نفر اول منتقدان باشد و تعارف را با بازیکنان تیمش کنار بگذارد.