رجب زاده: این اولین سه گانه من بود

اولین باخت خانگی را به صنعت نفت تحمیل کردید.

ما می‌دانستیم بازی بسیار سختی داریم. البته کادر فنی آنالیز بسیار خوبی هم از حریف انجام داده بود. تیم‌های خوزستانی بخصوص صنعت نفت آبادان همیشه فوتبال تهاجمی بازی می‌کنند و هوادارانش هم همیشه از این تیم پیروزی می‌خواهند. آنها بعد از گل اولی که زدیم دو موقعیت خوب داشتند و حتی به تیر دروازه ما هم زدند. در نیمه دوم هم از فضا‌های پشت دفاع‌شان استفاده کردیم و دو گل دیگر هم زدیم.

در صحنه گل دوم به نظر می‌رسید مرتضی تبریزی انتظار داشت که به او پاس بدهید.

من زمانی که حسن هوری (دروازه‌بان صنعت) را دریبل کردم فقط دنبال چارچوب دروازه می‌گشتم و از طرفی تعادلم هم به به هم خورده بود و زاویه خوبی نداشتم اما خدا را شکر توپ را گل کردم. بعد از بازی که فیلمش را دیدم متوجه تبریزی در کنارم شدم. البته همه بازیکنان وقتی از دروازه‌بان عبور می‌کنند فقط به فکر زدن توپ به سمت چارچوب هستند.

بعد از گل سومی که زدی شادی گل عجیبی داشتی.

واقعا برای من یک روز خاطره انگیز بود چون برای اولین مرتبه بود که هت تریک می‌کردم. پیش از این یک بار چهار گل زده بودم و چندین مرتبه هم در یک بازی دو گل زده بودم. شاید باورتان نشود اما بعد از گل سوم احساس یک بازیکن ۲۳ ساله را داشتم. البته اگر امروز مهدی رجب‌زاده سه گل می‌زند این نتیجه زحمات مجموعه تیم است. امیدوارم همه بچه‌ها با گل زدن، پاس گل دادن و کمک کردن در کارهای دفاعی از فوتبال لذت ببرند.

بعد از بازی هم از سوی هواداران صنعت نفت تشویق شدی.

بله. این دومین مرتبه بود که این اتفاق برایم می‌افتاد. یک بار مقابل ملوان در انزلی از فاصله ۳۰ متری گل زدم که سرمربی تیم آقای کاظمی بود و با همان یک گل هم تیممان ماند. بعد از آن بازی هواداران فهیم ملوان تشویقم کردند. در آبادان هم شرمنده هواداران نفت شدم و فقط در یک جمله می‌گویم دمشون گرم.

حالا با این سه گل و سه گلی هم که قبلا زدی به آقای گلی فکر می‌کنی؟

باور کنید نیت قلبی من این است که فقط برای تیمم موثر باشم. یک بازیکن می‌تواند با پاس گل دادن و کارهای دفاعی هم موثر باشد. امیدوارم تا هر زمان که بازی می‌کنم این اتفاق برایم بیفتد و برای تیمم مفید باشم.

تا امروز بالای صد گل در لیگ زدی.

من ۱۱۱ گل زدم که ۸۸ گل آن با پیراهن ذوب‌آهن است. در واقع در حال حاضر رکورددار گلزنی برای یک تیم هستم. قبل از این، رکورد در اختیار آرش برهانی بود که ۸۱ گل برای استقلال زده بود.

دلیل این همه آمادگی چیست؟

به نظر خودم بیش از هر چیز لطف خداست که من بتوانم در طول سال‌های فوتبالم یک فوتبال نرمال و بدون نوسان به نمایش بگذارم اما در تمام این سال‌ها به عنوان یک بازیکن حرفه‌ای واقعا از حاشیه‌ها پرهیز کرده ام. خودم فکر می‌کنم تمرینات مناسب، جدیت و تلاش و پشتکار، استراحت کافی، خواب به موقع، حتی تغذیه مناسب و مطلوب جزو عوامل مهمی بوده که باعث شده در سن ۳۸سالگی هنوز هم آماده باشم. من بر خلاف بعضی فوتبالیست‌ها به دنبال حاشیه نبوده و نیستم و تنها چیزی که همیشه برایم مهم بوده این است که در هر شرایطی بهترین بازی را به نمایش بگذارم. البته امیدوارم در این سن چشم نخورم!

به نظر می‌رسد فوتبالت را هم در ذوب‌آهن به پایان برسانی.

هرچه خدا بخواهد. من سال ۸۲ به ذوب‌آهن آمدم و بعد از آن یک فصل به امارات رفتم و بعد که برگشتم یک فصل هم در مس کرمان و یک فصل در شیراز بازی کردم اما بعد از آنکه به ذوب‌آهن برگشتم دیگر همینجا ماندگار شدم. فکر کنم حدود ۱۱ سالی هست که ذوب‌آهن هستم و حقیقتا در این تیم از هر حیث راحت هستم. به ذوب‌آهن و زندگی در اصفهان عادت کرده‌ام و دوست ندارم جای دیگری بروم. خانواده و بچه هایم نیز از زندگی در اصفهان راضی هستند و به نوعی تقدیر این بود که سرنوشت من با ذوب‌آهن گره بخورد.

آرزویی داری که به آن نرسیده باشی؟