معاون احمدی‌نژاد طرف فتح‌الله‌زاده را گرفت

خبرگزاری خبرآنلاین: تنها یک روز بعد از برنامه ۹۰ و پخش آیتم مربوط به دوره مدیریت فتح الله زاده و ابهام های مالی اش، در دفترش نشسته بودیم. همچنان ابهام داشتیم و هنوز هم داریم. او اما حسابی سرحال بود. با شلوار گرمکن آدیداس بایرلورکوزنش از اولین ساعات صبح آمده بود دفتر لارستان. اسنادش هم دور تا دورش را گرفته بودند. داشت بین‌شان ذوق می کرد و مدام می گفت دیدید چطور عادل را بردم؟!

استدلال مهمی هم برای بردش داشت؛ «حاجی جان شک نکن اگر بازی به نفعش بود، آیتم ما را همان اول برنامه اش پخش می کرد، نمی گذاشتش نصف شب پخشش کند!» البته این شاید تفسیر شخصی حاجی از این برنامه باشد چون چندین ابهام بزرگ در همان برنامه وجود داشت. ابهام هایی که بخشی از آنها را در مصاحبه ای که روز آینده از فتح الله زاده منتشر می کنیم، از مدیر پیشین آبی ها پرسیده ایم.

آنچه در ادامه می خوانید اما یک کل کل اساسی است بر سر ماجرای کمک های دولتی از سال ۸۹ که فتح الله زاده به استقلال برگشت و جای واعظ را گرفت. آن زمان واعظ که با سعیدلو بر سر علی انصاری دعوایش شده بود، برای ماندن در استقلال، حاضر نشد شرط توافق ۵۰-۵۰ را که در سال بعدش به ۳۰ درصد سهم دولتی و سال بعدترش هم به صفر قرار بود می رسید، بپذیرد. دعوایی که در نهایتش واعظ را از جمع آبی ها جدا کرد و فتح الله زاده را که از سوی علی آبادی برکنار شده بود، به تیم برگرداند.

توافق بین این دو قرار بود همان توافقی باشد که واعظ قبولش نکرد، باشد اما فتح الله زاده حالا می گوید با سعیدلو توافقی 50-50 داشته است. او که در سال 89-90 بر اساس توافقی که خودش می گوید پول گرفته ، به ازای 16 میلیارد تومانی برای استقلال هزینه کرده است، تقریبا همان 8 میلیارد تومان را هم از تشکیلات وزارت ورزش پول گرفته است ، درحالی که در آن توافق منتشر شده ، آمده است وزارت ورزش تا سقف 5 میلیارد تومان باید در هزینه های استقلال مشارکت می کرده است.

این موضوع بحث مان بود که به پیشنهاد فتح الله زاده با سعیدلو تماس گرفتیم. معاون اجرایی دولت پیشین و رئیس وقت سازمان ورزش که از حلقه نزدیک ترین ها به احمدی نژاد بود و هست، درباره موضوع مطرح شده در ۹۰، طرف فتح الله زاده را گرفت و گفت:«من با حاجی توافق کردم که تا زمان بودنم ۵۰ درصد هزینه های تیم را بدهم.»

درباره آن سقف 5 میلیارد تومان هم گفت: «راستش تا جایی که یادم است، ما شرط مبلغ نگذاشته بودیم. آن توافق فکر کنم بین شوقانی، مسئول مالی ما و فتح الله زاده بوده است. چیزی که ما توافق کردیم ، 50-50 بود. البته هزینه تیم هم بیشتر 10 یا 12 تا نباید می شد و نباید بیشتر از این 5 میلیارد سهم مان می شد!»

البته سعیدلو یادش نبود که همان سال سهمی که به استقلال پرداخته اند، بیشتر از این ها بوده است. استقلال هم چیزی حدود ۱۶ میلیارد هزینه کرده است. چون مدیر استقلال بارها گفته در این ۳ سال آخر ، ۱۶ ، ۱۸ و ۲۲ میلیارد تومان در استقلال هزینه کرده است. این یعنی معاون احمدی نژاد هم به مدیر آبی ها بیش از سهم توافقی شان پول داده اما وقتی تشکیلات ورزش وزارت خانه شد و سعیدلو جایش را به عباسی داد ، دیگر توافق قبلی پابرجا نبود. فتح الله زاده می گوید در سال های بعدش دیگر ۳ میلیارد تا ۳.۵ میلیارد تومان به او پول داده اند ، درحالی که او بر اساس توافقی که اساسش بر ۵ میلیارد تومان بوده است ، برای خود هزینه ها و سهم وزارت ورزش را به حدود ۲ برابر یا بیشتر رسانده بود.

فتح الله زاده اما می گوید: «کی گفته؟ آنها که نگفتند توافق قبلی قبول نیست و تفاهم جدیدی با ما نداشتند ، تازه اصلا نگفتند نمی دهیم که ما هم ول کنیم و برویم پس بدهی های مانده برای وزارت ورزش است ، نه ما. ما سهم مان را داده بودیم!» هرچند فتح الله زاده در این سال ها ، بخشی از سهمی که می گوید برای خودش بوده را از هزینه کردن پول های تیم در سازمان لیگ از فصل بعد و البته فروش تبلیغات محیطی تیم برای فصل بعدش هزینه می کرده است.

نکته مهمتر البته این است که از ابتدای سال ۹۰ دولت پرداخت هر نو وجهی از سوی دولت به تیم های استقلال و پرسپولیس که در شمول واگذاری بودند را ممنوع کرده بود و عملا همین سالی ۳ تا ۴ میلیارد تومانی هم که این تیم ها گرفتند ، به واسطه کلک هایی بوده که در انتقال وجه به تیم ها صورت گرفته. مثلا یک سالش کمکی بود که دولت به اسم تیم ملی به فدراسیون فوتبال داد و سر از این تیم ها در آورد. چیزی که سبب می شد کی روش مدام مصاحبه کند و به تیم های استقلال و پرسپولیس طعنه بزند که بودجه اماده سازی فوتبال قبل از جام جهانی را برداشت کرده اند. هرچند آن پول در حقیقت برای این دو تیم پایتخت داده شده بود!

یا بودجه ای که اسمش فوتبال پایه به فدراسیون فوتبال داده شد و به این دو تیم رسید و کفاشیان بعدها در دعواهای مجمع فوتبال بر سر این انتقال وجه ها دشواری های زیادی کشید و خیلی فشار را تحمل کرد و البته دم بر نیاورد !