دو اشتباه رحمتی که به ضررش تمام شده است

شاید از همان روزها به بعد بود که رحمتی سعی کرد کمتر خروج کند، این کمتر خروج کردن اگرچه ضعف رحمتی را در این منطقه کمتر نشان داد اما تبعات دیگری داشت که یکی از آنها به زعم کارشناسان عقب نگه داشتن مدافعین و حبس آنها در هجده قدم برای ایجاد برتری هوایی بود که البته منجر به آن شد که استقلال هرگز پر شور و همه جانبه به دروازه حریف حمله ور نشود.

این موضوع همچنان محل بحث است و البته موافقان و مخالفانی هم دارد اما در مجموع به نظر می رسد این بحث کاملا منطقی است و قابل بررسی. در واقع طی همه این پنج سال همچنان مهدی رحمتی ضعف خروج از دروازه و تملک آسمان شش قدم را هم برطرف نکرده چه برسد به هجده قدم.

دوباره نگاه می کنیم، رحمتی در درون شش قدم با ضربه سر گل اول را در یافت کرد و البته که یارگیر حاتمی هم نباید یعقوب کریمی می بود و باید پادوانی با او نفر به نفر می شد اما باز هم رحمتی در حالیکه تنها دو قدم باید از زیر تیر جلوتر می آمد، این کار را نکرد و زیر تیر حرکت کرد و در نهایت مصاف را به حاتمی باخت.

عقب نگه داشتن سازمان دفاعی شاید دلیل اختلاف رحمتی با فخرالدینی و عمران زاده هم بود شاید هم این شایعه اصلا درست نباشد اما به هر حال مهدی رحمتی طی همه سال های اخیر نتوانسته این ضعف در خروج های خود را برطرف کند.

حالا منصوریان هم متوجه این ضعف شده و شاید دستور های تهاجمی بیشتری به مدافعان تیمش برای بازی های بعدی بدهد. شاید هم مهدی رحمتی این موضوع را اصلا قبول نداشته باشد و مسیر خودش را طی کند.

دوم: رحمتی زیاد وارد حاشیه می شود، اختلاف او با طالب لو، عمران زاده، برهانی، فخرالدینی و ... به جای خود، درگیری با امیر قلعه نویی و پرویز مظلومی و جواد نکونام و ... هم سر جای خودش. درگیر شدن با کمیته اخلاق که البته از سوی کمیته اخلاق غیر منطقی بود اما می شد با حضور در این کمیته خیلی پیش از این بازی بزرگ آن را حل کرد هم به جای خود، درگیری با کی‌روش را هم باید به آن اضافه کنید تا بدانید که ذهن رحمتی بسیار شلوغ است و تمرکز کافی در آن دیده نمی شود.

رحمتی باید اندکی نسبت به این دو ضعف کار کند چون امروز با وجود قابلیت های فنی غیر قابل کتمان، هم استقلال، هم تیم ملی و هم خود رحمتی از این دو عیب متضرر شده اند و او جلوی ضرر را هز زمان که بگیرد، گرفته است.