تخریب فوتبال به خاطر منافع شخصی

خبرگزاری مهر: فساد، فساد است از هر نوع و هر مقدار که باشد باید با آن برخورد کرد اما قیل و قال این روزها در مورد تخلف ها در فوتبال ایران خیلی بیشتر از فسادهای بزرگتری است که در جامعه وجود دارند و در واقع چون فوتبال رسانه های بزرگی دارد این فسادها بسیار بزرگتر از اندازه واقعی آن دیده می شود تا جاییکه حتی رسانه های بیگانه هم از فساد در فدراسیون فوتبال ایران دم می زنند در حالی که بررسی بسیاری از مواردی که از سوی برخی به عنوان فساد اعلام می شود به نوعی فساد نیست، شاید تخلف هایی باشد اما فساد به مفهوم اختلاس و دزدی نیست.

نکته اینجاست که اگر سازمان حسابرسی و ارگان های ذی ربط این موارد را فساد بدانند باید علی کفاشیان را دستگیر کنند اما واقعیت این ست که نه «گزارش بی سند اصل ۹۰ مجلس» و نه گزارش مستند اخیر از تخلفات در فدراسیون فوتبال معنای دزدی و اختلاس و استفاده های شخصی «سوء استفاده» را ندارد و بیشتر به تسویه حساب های شخصی شبیه است. چه گزارش مجلس و چه آخرین اسنادی که در اختیار رسانه ها قرار گرفته است که اگر پی جوی در دسترس قرار گرفتن مدارک توسط رسانه ها بشوید قاعدتا می‌توانید حدس بزنید که این مدارک را چه کس یا کسانی در اختیار رسانه ها قرار داده اند.

به گزارش اخیر ورود می کنیم و برخی موارد را تک تک بررسی می کنیم:

اول:
سند شماره ۱۵۹ مورخ ۱۶ / ۶ / ۹۲
«پیرامون هزینه اعزام تیم بزرگسالان به امارات متحده عربی است که با توجه به مصوبه برون مرزی برای ۴۱ نفر مجوز صادر شده در صورتی که نفرات اعزامی ۴۵ نفر بودند همچنین ۱۴۰۰ دلار به ۷ نفر از خبرنگاران و ۵۰۰ دلار نیز به آقای الف. ج به عنوان آشپز پرداخت شده که اسامی نامبردگان در لیست تصویب شده فدراسیون جهت اعزام موجود نیست. »

۱۴۰۰ دلار برای هفت خبرنگار یعنی برای هر خبرنگار دویست دلار! این اصلا رقمی نیست که به عنوان سند فساد در نظر بگیریم و کسی که این سند را در اختیار رسانه ها قرارداده به نظر می رسد شوخی کرده است، در سفرهای برون مرزی بسیاری از ارگان های دولتی مبالغی بسیار بیشتر از این به عنوان حق ماموریت پرداخت می شود.

از سوی دیگر باشگاه ها و تیم های ملی دو سه مهمان که بعضا هزینه خودشان را خودشان می دهند یا حتی به دلیل آشناهایی که بیرون از ایران دارند، امتیازهایی برای تیم ها می گیرند که خرج سفر را کم می کنند هم کاملا طبیعی و تکراری است. در واقع حتی باشگاه های کوچک هم وقتی خبرنگاری را برای پوشش اخبار می برند، بیشتر از دویست دلار پول تو جیبی به آنها می دهند. این سند را نباید جزو دسته فساد طبقه بندی کرد.

دوم:
سند ۴۲۱ مورخ ۲۰ / ۷ / ۹۲
«هزینه‌های پرداختی به هتل آزادی توسط شرکت آیتو بابت مسابقه تیم ملی بزرگسالان با تیم کره جنوبی به مبلغ ۱.۴۹۶.۸۵۰.۵۰۰ ریال فاقد تایید رییس فدراسیون می‌باشد. همچنین تعداد اتاق‌های درخواستی با اتاق‌های ارائه شده مغایرت شده و اسامی افراد استفاده کننده نیز در ضمائم ارائه شده وجود ندارد. »

هزینه هتل آزادی برای تیم ملی ایران اصولا باید چقدر می شده است؟ کمتر از این؟ در این سند معلوم نشده که این هتل را برای تیم ملی کره «به عنوان میزبان» رزرو کرده اند یا تیم ملی ایران اما مبلغش در هر دو صورت نه خیلی عجیب است و نه خیلی بزرگ. به هر حال تیم ملی ایران به درخواست کی روش باید بهترین ها را در اختیار داشته باشد و اردو در هتل پنج ستاره هم همینقدر هزینه بر می دارد.

سوم:
سند شماره ۵۹۴ مورخ ۱۴ / ۸ / ۹۲
پیرامون هزینه اعزام تیم نوجوانان به امارات متحده عربی تعداد افراد در مصوبه برون مرزی ۲۹ نفر بوده ولی نفرات اعزامی ۳۲ نفر می‌باشد.

«رجوع شود به توضیح اول، در برخی سفر ها مهمان هایی از مجلس و خود وزارت ورزش حتی بعضا با هزینه شخصی دیده می شوند و برخی هم برای کم کردن هزینه ها یا گرفتن بودجه بسیار مفید هستند. در این سند هم بیان نشده آن سه نفر چه کسانی بوده اند و در میان آنهمه اعزامی تیم های مختلف و سفر در فدراسیون فوتبال این موارد فساد محسوب نمی شوند. »

چهارم:
سند شماره ۵۹۹ مورخ ۱۵ / ۸ / ۹۲
«مبلغ ۲۹.۰۰۰.۰۰۰ ریال به صورت ماهانه بابت هزینه آژانس با فاکتورهای یکسان به نام (آژانس س. م) با مبلغ واحد هر سرویس ۹۵۰.۰۰۰ ریال جهت فرودگاه امام خمینی پرداخت شده است. این فاکتورها کپی و فاقد شماره سریال چاپی و همچنین آدرس و تلفن ثابت می‌باشد. بررسی‌ها بیانگر آن است که که مبلغ مذکور هزینه تاکسی با رانندگی آقای م. م بوده که در اختیار آقای ف. م. ص جهت انجام وظایف محوله در فرودگاه امام خمینی مربوط به واحد تشریفات بوده است. »

انصافا اتومبیل تشریفات از تهران تا فرودگاه امام (ره)» چقدر باید پول بگیرد؟ آژانس معمولی اش ۶۰ هزار تومان به طور متوسط می گیرد، بیشتر به نظر می رسد فدراسیون کفاشیان طوری قدم برداشته که هزینه ها را در تشریفات (که لازمه مهمانداری از دیگر کشورهاست و حتی جزو قوانین کنفدراسیون فوتبال آسیا هم هست) کم کرده است!

پنجم:
سند شماره ۹۰۵ مورخ ۱۸ / ۱۰ / ۹۲
«مبلغ ۱۰۹.۴۰۰.۰۰۰ ریال سند مذکور کسری ضمائم دارد و همچنین در این سند مبلغ ۲۰۶.۴۲۴.۰۰۰ ریال بابت انجام خدمات برگزاری سمینار پرداخت شده که طبق بند ۲-۶ دستورالعمل پرداخت فاقد سه برگه استعلام جهت خرید خدمت می‌باشد. »

دقت کنید که در این سند، اعلام نشده که سمینار انجام نشده و این سند سازی است، بلکه اعلام شده که کل هزینه سمینار از محل برگزاری تا همه ضمائم شده بیست و خرده ای میلیون تومان و یک میلیون تومان هم فاکتور کم دارد! به نظر شما این را باید در قالب فساد ببینیم؟ آیا در همه بانکها و بیمارستان ها و اداره جات دولتی کسری هایی اندک مثل این دیده نمی شوند؟ فاکتوری که گم شده باشد یا وصول نشده باشد یا اصلا فاکتور نداشته باشد و هزینه دستی بوده باشد. مبلغ یک میلیون و خورده ای را هم باید جزو فساد طبقه بندی کرد؟

ششم:
اسناد شماره ۳۳۷ مورخ ۹ / ۷ / ۹۲ و ۹۲۸ مورخ ۲۳ / ۱۰ / ۹۲
«دبیرکل وقت فدراسیون تا سقف ۲۰۰ میلیون ریال مجاز به دستور مالی بوده لکن مبلغ ۶۵۳.۳۷۶.۰۰۰ ریال بابت سند ۳۳۷ و مبلغ ۵۲۶.۱۶۶.۰۰۰ بابت سند ۹۲۸ درخصوص پرداخت هزینه‌های آژانس هواپیمایی «س» مشاهده شد که توسط نامبرده تایید و قبل از رویت خزانه‌دار از طریق مدیر مالی و آقای «ه» دستور بررسی و اقدام صادر شده است که این موضوع مغایر با دستورالعمل‌ها و آیین‌نامه‌های مربوطه می‌باشد. »

این مورد تخلف است، نه فساد. همانطور که در متن ذکر شده این مبالغ طبق دو سند موجه پرداخت شده اند تنها تخلف بیش از سقف بودن تن خواه است که این مورد اگرچه بهتر است تا سقف رعایت شود اما نه دزدی است و نه اختلاس و نه نادر!

هفتم:
سند شماره ۱۲۳۲ مورخ ۱۳ / ۱۲ / ۹۲
«جریمه نقدی ح. ع بازیکن فوتبال ساحلی به مبلغ ۵۰۰ فرانک سوئیس معادل ۱۳.۲۴۹.۵۰۰ ریال پرداخت شده است. پرداخت جرایم بازیکنان ملی‌پوش به عنوان هزینه‌های قابل قبول مندرج در ماده ۱۵ آیین‌نامه مالی و معاملاتی فدراسیون فوتبال نمی‌باشد. »

صرف نظر از اینکه مبلغ پانصد فرانک (تقریبا دو میلیون تومان) هم عدد بزرگی نیست، باید تاکید کرد که در آذرماه همان سال تیم فوتبال ساحلی ایران قهرمان جهان شد! و البته در این سند معلوم نیست که آیا آن بازیکن این مبلغ را برگردانده یا نه و البته شاید هم این یک تصمیم مدیریتی برای کمک به روحیه بازیکنی بوده که برای ایران مهم بوده است. به هر حال فوتبال ساحلی بازان پولی از فوتبال ساحلی به دست نمی آورند و شاید این تصمیم تصمیم مدیر بوده که البته نتیجه آن تصمیم ها هم قهرمانی جهان در فوتبال ساحلی بوده است!

هشتم:
سند شماره ۱۵۵۶ مورخ ۲۰ / ۲ / ۹۳
«مبلغ ۷.۹۸۲.۹۵۵.۵۵۰ ریال بابت اردوی خارجی تیم بزرگسالان در آفریقای جنوبی هزینه گردید که مبلغ هزینه شده از محل علی‌الحساب‌های ارزی آقای س. م. ط به ترتیب مبلغ ۶۸۴ دلار از محل ۶۱.۰۰۰ دلار سند شماره ۱۳۰۴، مبلغ ۲۲.۳۰۰ دلار از محل ۲۹.۳۰۰ دلار سند شماره ۱۳۶۴ و مبلغ ۱۹۷.۳۵۷ دلار از محل ۳۵۶.۰۰۰ دلار سند ۱۴۱۲ صورت پذیرفته است. بزرگ‌ترین ایراد وارده مربوط به عدم تسویه علی‌الحساب‌های ارزی می‌باشد و نامبرده بدون تسویه نمود علی‌الحساب‌های قبلی مکررا دلار دریافت نموده است. لازم به ذکراست مبلغ مذکور علاوه بر ایرادات وارده، درخصوص نحوه پرداخت، ماهیت تنخواه داشته و پرداخت از محل علی‌الحساب فاقد وجاهت قانونی است. ضمنا پرداخت مبلغ ۲۳.۴۵۰ دلار و ۳۱۸۹ دلار در دو نوبت بابت اضافه بار به صرفه و صلاح نبوده است.»

این اردو ۲۴ روز تمام در بهترین کمپ آفریقای جنوبی با چهار دیدار تدارکاتی برای آماده سازی بوده که با توجه به آب و هوای شبیه به برزیل قبل از جام جهانی توسط کی روش برگزار شد. در آن ایام تحریم های بین المللی بسیار بیشتر از امروز بود و عملا حساب ارزی برای تسویه های بانکی وجود نداشت و کفاشیان مجبور به دور زدن تحریم ها بود.

در واقع او به صورت چمدانی پول را در کشورهای مختلف جابه جا می کرد و بهترین اردوها را هم برای تیم ملی ایران که به جام جهانی صعود کرده بود فراهم کرد، کاری که همین امروز با وجود لغو برخی تحریم ها شدنی نیست و می بینیم که با لغو اردوی تایلند اردوی جانشین نمی توانیم داشته باشیم و دو امتیازمان در دیدار با سوره به دلیل عدم بازی و اردو در شرایط آب و هوایی مشابه از دست رفته است.

اینکه اول باید پول تسویه می شده بعد پول جدید در اختیار شخص دو تابعیتی که می توانست از حساب های بین المللی ارزی استفاده کند شاید درست بوده اما مطابق با همین سند، تنها تخلف همین عدم تسویه و سپس گرفتن پول بوده نه اینکه پولی این وسط گم شده یا پرداخت نشده باشد.

در این سندها هم خبری از فساد نیست، کلماتی مثل «صلاح نبوده و به صرفه نبوده» در مورد «سی و یک دلار و یا سه هزار و صد و هشتادو نه دلار اضافه بار برای ملی پوشان و کادر فنی» هم به نظر منطقی نیست، صلاح را باید آنجا در فشار و برای مهیا کردن آرامش تشخیص بدهند نه اینکه اینجا در تهران بنشینند و برای «سی و یک دلار» سند فساد بنویسند!

نهم:
سند شماره ۱۳۶۴ مورخ ۱۷ / ۱ / ۹۳
«مبلغ ۷۳۲.۵۰۰.۰۰۰ ریال بابت تفاوت تسعیر نرخ ارز به تعداد ۲۹.۳۰۰ دلار به نرخ ۲۵.۰۰۰ ریال به حساب علی‌الحساب ارزی آقای س. م. ط منظور گردیده است که ضمائم سند بیانگر آن است که مبلغ مذکور در سفر دوبی نامبرده از آقای ه. م در قالب تنخواه دریافت نموده است که با توجه به طرف حساب، کل مبلغ دریافتی از آقای ه. م به حساب درآمدی منظور شده است که اولا ماهیت نوع درآمد ثبت شده نامشخص بوده و ثانیا بر خلاف مقررات عملیات مذکور از طریق حساب بانکی انجام نگردیده است و آقای «ک» راسا دستور در اختیار گذاشتن مبلغ فوق و منظور نمودن به حساب علی‌الحساب شخص آقای «ط» را صادر نموده است. »

کل مبلغ ۷۳ میلیون تومان است، که به حساب شخص دو تابعیتی برای هزینه کرد جهت تیم ملی در دوبی هزینه شده است. موارد قانونی به جای خود، اینجا هم پولی گم نشده و فقط تخلف در آن دیده می شود اما آیا واقعا منصفانه است که در دوره تحریم، قوانین را با دوره غیر تحریم بسنجیم؟ آیا کفاشیان می توانسته از طریق بانکها پول را جابه جا کند یا اینکه مجبور بوده پول را چمدانی و توسط شخص ثالث برای دور زدن تحریم های ناجوانمردانه پرداخت کند؟

دهم:
سند شماره ۱۶۲۵ مورخ ۱۵ / ۲ / ۹۳
مبلغ ۳۸.۵۹۶.۷۰۵.۰۰۰ ریال ارز یورو به نرخ ۳۵۵۷۳ ریال از بانک ملت خریداری شده که بدون اخذ تضمینات کافی و رعایت قوانین و مقررات مربوطه در اختیار آقای ه. م از طریق بانک ملت مستقل مرکزی قرار گرفته و به حساب بدهکاران ثبت شده است.

مبلغ سه میلیون و خرده ای تومان است! دور زدن تحریم و ...

یازدهم:
سند شماره ۹۰۲ مورخ ۱۸ / ۱۰ / ۹۲
فدراسیون دارای حسابی نزد بانک ملی کالج به شماره ۳۷۴۸ بوده که با توجه به دفاتر فدراسیون مبلغ ۱۴۶.۷۲۹.۰۲۷ ریال مانده بوده است لیکن در زمان بستن حساب، موجودی از سوی بانک مبلغ ۱۹.۵۴۲.۸۰۱ ریال اعلام می‌شود که فدراسیون بدون تعیین وضعیت مغایرت مذکور، اقدام به بستن حساب نموده و مبلغ مغایرت ایجاد شده طبق دفاتر و موجودی بانک، به مبلغ ۱۲۷.۲۴۹.۲۳۶ ریال را به هزینه منظور نموده است. علیهذا علاوه بر اینکه موضوع مذکور بر خلاف اصول حسابداری است احتمال سوء استفاده از حساب مذکور در سنوات قبل وجود دارد.

این مورد و اختلاف دوازده میلیون تومانی نیازمند توضیح آقای کفاشیان است.

دوازدهم:
سند شماره ۱۸۹۶ مورخ ۳۱ / ۴ / ۹۳
«فدراسیون فوتبال اقدام به تهیه بسته‌های فرهنگی شامل تیشرت با آرم یوز ایرانی، پرچم کوچک دستی، شال ایران، مچ بند ایران، اسنک بادی سه رنگ، کیسه پلاستیکی سه رنگ و دستمال به مبلغ ۱.۴۳۶.۵۰۰.۰۰۰ برای ارسال و توزیع در جام جهانی ۲۰۱۴ از طریق ترک تشریفات اقدام نموه است. »

در این سند هیچ مورد عجیبی ذکر نشده و فقط اعلام شده که فلان مبلغ برای جام جهانی ۲۰۱۴ هزینه فرهنگی شده است. آیا این اختلاس و فساد است یا دزدی؟ گران خریده اند یا ارزان؟ چه اتفاقی اینجا افتاده که به عنوان سند به همکاران رسانه ای ما ارائه شده است؟

سیزدهم:
سند شماره ۱۳۸۶ مورخ ۲۰ / ۱ / ۹۳
«مبلغ ۱.۶۹۹.۵۰۰.۰۰۰ ریال بابت هزینه وکالت آقایان کارلوس کی‌روش، سوشا مکانی و فدراسیون فوتبال درخصوص تخلفات انجام شده در حاشیه مسابقه مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ به وکیل نامبردگان پرداخت شده است. هیچ یک از دو فرد حقیقی ذی‌نفع در عملکرد وکلا بابت هزینه‌های وکالت هیچ مبلغی پرداخت ننموده‌اند. »

این مورد نیازمند توضیح از سوی کفاشیان است

و ...
در اسناد موجود تخلف دیده می شود که بخش بزرگی از آن مربوط است به تحریم بودن ایران و انتقال های چمدانی، در پاره ای موارد هم پرداخت اضافه بار و یا پرداخت جریمه بازیکن فوتسال بوده که می توان آن را جزو تصمیم های مدیریتی دانست که رقم بسیار ناچیزی را شامل می شده و شاید پاداش قهرمانی فوتبال ساحلی در جهان شمرده شده و یا پاداش صعود ایران به جام جهانی.

در واقع آنچه نیازمند توضیح است همان بسته شدن حساب و دوازده میلیون تومان اختلاف حساب است و یکی دو مورد دیگر مثل پرداخت جریمه فلان بازیکن یا پرداخت هزینه وکالت برای کی روش یا مکانی که شاید از حقوق آنها و یا از محل طلب باشگاه پرسپولیس کسر شده باشد و اینجا به آن اشاره نشده است.

در واقع به نظر می رسد با این اتهام های کم مقدار که کل اختلاف حسابش به دویست میلیون تومان هم در طی هشت سال مدیریت کفاشیان نمی رسد (و البته یک ریال از آن هم به جیب وی نرفته و فقط هزینه هایی بوده برای کی روش و تیم ملی و ... هزینه شده و حتی دشمنان وی هم هنوز نتوانسته اند تهمتی برای سواستفاده شخصی او رو کنند) باید تقدیر نامه ای هم برای این مدیر که وسط تحریم ها فوتبال را به جام جهانی برد، فوتسال را قهرمان آسیا کرد و در نهایت حاصل عملکردش سوم شدن فوتسال در جهان بود و فوتبال ساحلی را قهرمان جهان و نائب قهرمان جام بین قاره ای کرد بفرستیم. ( البته که همچنان معتقدیم برخی از این موارد نیازمند توضیح است)

علی کفاشیان هم حتما بدهی هایی به جا گذاشته است اما در صنعت ورشکسته بدون حق پخش تلویزیونی ایران که حتی کپی رایت هم برایش لحاظ نمی شود وسط تحریم ها نباید این دست‌آورد را فقط از جایگاه منفی نگاه کرد و نباید طوری وانمود کرد که در فدراسیون فوتبال فساد در اوج بوده است بلکه واقعی باید به تخلف ها رسیدگی کرد و البته با همان تخلف ها هم باید برخورد کرد.

این که هر روز تهمتی زده شود اما کفاشیان هنوز روی صندلی خودش در فدراسیون نشسته باشد اصلا منطقی نیست و می تواند به این مفهوم باشد که تا این لحظه موضوعی دال بر فساد به معنای رایج آن در زیر مجموعه کفاشیان وجود نداشته است و بقیه اش جنگ های زرگری بی پایه و اساس است و دعواهای مدیریتی و سیاسی.

فراموش نکنید در روزگار بد اخلاقی زندگی می کنیم که در آن روزگار (برخی مدیران بانک ها حاضر به شفاف سازی مالی نیستند). با این حساب باید حواس همه به سلامت فوتبال و برخی مدیران این ورزش باشد و مراقب باشیم سره را از ناسره تشخیص بدهیم و باری روی دوش مدیر زحمت کش و موفق نگذاریم و خشک و تر را با هم نسوزانیم. البته که مجددا تاکید داریم در مورد برخی حساب های ناتمام کفاشیان باید پاسخگوی مراجع ذیربط باشد.