مایلی‌کهن: با من عکس می‌گیرند،چه رسد به رحمتی!

خبرگزاری خبر آنلاین: به همین بهانه به حاجی‌ مایلی زنگ زدیم تا در مورد آن اتفاق و البته سایر وقایع فوتبال ایران با ایشان به گفت‌وگو بنشینیم. حرف زدن با مردی که صراحت لهجه داشته و انصافاً پای حرف‌هایش هم می‌ماند، همیشه جذاب است.

اول دی سالگرد یک اتفاق خوب در فوتبال ما بود؟

چه اتفاقی؟

اول دی‌ سال ۷۵ تیم ملی با هدایت شما سوم جام‌ملت‌های آسیا شد. تیمی که انصافاً اگر داور مصری در بازی نیمه‌نهایی ناداوری نمی‌کرد، می‌توانست قهرمان شود.

ای‌بابا، آن نتیجه و کسب سومی که مهم نیست (می‌خندد) وقتی مربی‌اش ایرانی بوده که اصلاً به چشم نمی‌آید. آن زمان با حداقل امکانات تیم سوم شد. از هتل آزادی و استقلال که هیچ، حتی از هتل پیاده‌رو هم خبری نبود. شب‌ها در خوابگاهی درون مجموعه آزادی می‌خوابیدیم که الان شده خوابگاه‌ خانم‌ها. خدا به آقای یزدانی‌خرم عمر باعزت بدهد. ایشان خوابگاه فدراسیون والیبال را به ما داد. با آن شرایط رفتیم و سوم شدیم.

جمال الغندور، داور مصری بازی ایران - عربستان چند سال قبل فوت کرد اگر او ناداوری نمی‌کرد، تیم شما می‌توانست قهرمان آسیا شود. آیا او را بخشیده‌اید؟

تا یادم نرفته قبل از هر چیز به حسین رضازاده عزیز بابت فوت پدر محترمش تسلیت می‌گویم و برای خانواده‌اش آرزوی سلامتی می‌کنم. در مورد سؤال شما هم بگویم من اصلاً آن مرحوم را نفرین نکردم که حالا بخواهم حلالش کنم. شاید باورتان نشود اما حتی وقتی کره‌جنوبی را ۶ بر ۲ بردیم هم به رغم خوشحالی وقتی دیدم سرمربی کره‌جنوبی گریه می‌کند به خاطر او گریه کردم. فراموش نکنید ایران سوم شد و من به خاطر ملتم خوشحال بودم اما در بازی نیمه‌نهایی به رغم اینکه به عربستان باختیم، با بچه‌ها سراغ تیم حریف رفتیم و به آن‌ها دست دادیم تا فرهنگ بالای ایرانی را نشان بدهیم. حق ما را خوردند اما اخلاق را نباختیم. در پایان آن جام هم کاپ اخلاق، کاپ بهترین بازیکن و کاپ آقای گل به ایران رسید. یادم می‌آید وقتی عربستان را ۳ بر صفر بردیم تلویزیون عربستان به طور زنده با من مصاحبه کرد. آن‌ها دنبال هدف خاصی بودند ولی من همان ابتدای کار گفتم به مردم محترم عربستان سلام عرض می‌کنم این پیروزی ارزشمند است اما آن‌طور نیست که بخواهم بابت آن بال دربیاورم. بعد هم توضیح دادم که مسلمانان باید متحد باشند و با کمک هم مشکلات را حل کنند. بنده خدا گزارشگر به هدفش نرسید، جمع کرد و رفت.

این روزها در مورد حرف‌های شجاعی و عکس رحمتی کلی سر و صدا شده است.

اول در مورد شجاعی، من ایشان را وقتی در نوجوانان سایپا بازی می‌کرد پسندیدم و به تمرینات تیم بزرگسالان آوردم. شما حرف‌های مسعود را بخوانید و پس از آن هم مصاحبه حجت‌الاسلام علی‌اکبر ناطق‌نوری را مطالعه کنید. پس از آن خودتان در مورد حرف‌ها نظر بدهید. در رابطه با مهدی رحمتی هم باید بگویم من الان ۶۲ ساله هستم ولی با این سن و سال وقتی به من لطف دارند و تقاضای عکس یادگاری می‌کنند، می‌خواهید با مهدی رحمتی که ماشاءالله جوان‌تر است و... عکس نگیرند؟ آقایان محترمی که تصمیم‌گیرنده هستند، باید خودشان در این شرایط قرار بگیرند و پس از آن ببینند وضعیت از چه قرار است.

این روزها از تراکتورسازی بابت جذب همه فوتبالیست‌های سرباز انتقاد می‌شود.

ببین اگه خود شما پسر داشتی و فوتبالیست بود ترجیح می‌دادی در کدام تیم نظامی توپ بزند؟ تراکتورسازی، ملوان و یا فجرسپاسی؟

قطعاً شرایط تراکتورسازی بهتر است.

خدا امواتت را بیامرزد. بدیهی است که فوتبالیست‌ها تراکتورسازی را انتخاب کنند ولی این مسئله هم راه‌حل دارد و می‌شود قانونی وضع کرد که بابت هر بازیکنی پولی به حساب سازمان نظام وظیفه واریز کرد و از این بازیکن در تیم خودش سود برد. البته بماند که در فصل ۹۴-۹۳ وقتی تراکتورسازی بازی برده را مساوی کرد همه چیز را گردن فغانی انداختند و گفتند سیاسی‌کاری شده. تراکتور و هوادارانش عزیز هستند ولی وقتی خودشان بازی ۳ بر یک برده را ۳ - ۳ کردند، دیگر چه سیاسی‌کاری؟ اگر قرار بود آن‌ها قهرمان نشوند که اصلاً نمی‌گذاشتند تیم ۳ بر یک جلو بیفتد.

برسیم به پرسپولیس، قهرمان می‌شود؟

قهرمانی پرسپولیس دست خودش است. الان ۲ امتیاز بیشتر دارد. برای قهرمانی ریش و قیچی دست خود سرخپوشان است.

ملوان چطور؟ لیگ برتری می‌شود؟

حالا خیلی زود است که در این مورد حرف بزنیم. هنوز ۱۷ بازی دیگر باقی مانده است.

راستی چند وقت قبل شما را در ساحل انزلی مشغول تمیز کردن آن‌جا دیده‌اند. بدون اینکه دنبال کار رسانه‌ای باشید و دوربین همراه ببرید.

این وظیفه‌ام است. باید در حفظ محیط‌زیست کوشا باشیم. من هیچ تفاوتی با کارگر زحمتکش شهرداری ندارم. چرا باید ورزشگاه و محیط‌زیست را آلوده کنیم؟! یادم می‌آید وقتی سرمربی گهر دورود بودم برای اولین بار در حالی به ما میزبانی دادند که استقلال باید در جام حذفی به آن شهر می‌آمد. همه هم از رابطه من با سرمربی محترم آن زمان استقلال مطلع بودند اما با این وجود روز قبل از بازی وقتی تماشاگران سر تمرین علیه ایشان شعار دادند من سمت آن‌ها رفتم و گفتم اگر به آقای قلعه‌نویی بی‌احترامی شود ول می‌کنم و از ورزشگاه می‌روم. خودتان هم دیدید که آن بازی را باختیم اما استقلالی‌ها حسابی از مهمان‌نوازی و ادب مردم تعریف کردند.

... و حرف آخر.

دل‌مان می‌خواهد مهمانی ترتیب بدهیم و بیانیه‌ای هم صادر کنیم تا از تیم پشت صحنه ملوان تشکر کنم. ملوان به گمانم صاحب یک رکورد شد و طی یک نیم‌فصل تا به حال در خانه به هیچ تیمی نباخته است. ملوان تیم ریشه‌داری است که به هوادارانش زنده است. باید از مردم شریف انزلی تشکر کرد. همچنین باید از فرماندهی محترم نیروی دریایی، تیمسار سیاری و فرماندهان منطقه آقایان حسنی‌صفت و حداد قدردانی کرد. از رئیس هیأت مدیره، مدیرعامل و کارکنان باشگاه هم همین‌طور البته از رسانه‌ها و تربیت‌بدنی. همه و همه در موفقیت ملوان سهیم هستند.