پول‌هایی که دور می‌ریزیم، تیم‌هایی که منحل می‌شوند

ایران ورزشی: در لابه‌لای خبرهای نقل و انتقالات نیم‌فصل که این روزها جلد مطبوعات را پر کرده، بعید است این خبر به چشم‌تان خورده باشد، پس آن را دوباره نقل می‌کنیم: استقلال ۴۷ هزار دلار از بدهی عادل شیحی، هافبک فصل گذشته‌اش را پرداخت کرد.

این بخشی از رقم قرارداد هافبک آلمانی- مراکشی است که فصل قبل تنها 315 دقیقه در لیگ برتر بازی کرد، بدون اینکه گلی بزند یا پاس گل بدهد. او در جام حذفی و لیگ قهرمانان هم آمار کم و بیش مشابهی دارد و بخش زیادی از دوره اقامتش در تهران به مصدومیت گذشت.

او نمونه‌ای از بازیکنان خارجی است که به لیگ برتر می‌آیند، بدون اینکه به بالا رفتن کیفیت فوتبال ایران کمک کنند. مهم‌ترین نتیجه حضور این بازیکنان بدهی‌هایی است که صدایش معمولا یکی دو سال بعد در می‌آید و باشگاه‌ها هراسان از جریمه فیفا مجبور به پرداخت آن هستند. تازه شیحی سابقه بازی در فولام را داشت و تنها به خاطر مصدومیت‌های متوالی کیفیتش را از دست داده بود.

ارقامی که به این بازیکنان پرداخت می‌شود، بخشی از کل بودجه‌‌ای است که سالانه به فوتبال ایران اختصاص پیدا می‌کند. هزینه‌ای که به جای کمک به پیشرفت فوتبال دور ریخته می‌شود. به طور قانونی ردیف بودجه ثابتی برای فوتبال وجود ندارد، ولی هزینه باشگاه‌ها را بخش‌های مختلف تامین می‌کنند. فوتبال ایران قرار است خصوصی باشد و این ادعایی است که درباره باشگاه‌های لیگ برتری وجود دارد، ولی کدام باشگاه به درآمدزایی رسیده و روی پای خودش ایستاده؟ حتی قراردادهای تبلیغاتی عمدتا به سفارش مدیران بالادستی است وگرنه برای شرکت‌های تجاری پرداخت چنین رقم‌هایی به صرفه نیست و به جای آن می‌توانند سراغ روش‌های دیگر تبلیغاتی بروند.

حال باید پرسید که چرا بخش مهمی از بودجه فوتبال سهل‌انگارانه هدر می‌رود؟ چرا باید بخش زیادی از این بودجه سهم لیگ برتر باشد و قطره‌ای از آن به رده‌های پایین‌تر و فوتبال پایه برسد؟ مشکلات تیم‌های لیگ برتری قابل کتمان نیست، با این حال نمی‌توان از نظام مالی و حیف و میل‌های این باشگاه‌ها ایراد نگرفت. همین رقمی که برای بدهی عادل شیحی پرداخت شده، می‌تواند بخش زیادی از بودجه یک سال یک تیم پایه یا تیم غیرلیگی باشد.

فهرست تیم‌های سازنده‌ای که در گوشه و کنار کشور به خاطر مشکلات مالی منحل شده‌اند، بسیار طولانی است؛ باشگاه‌هایی که سلول‌های حیات‌بخش فوتبال ایران هستند. هزینه هرکدام از این انتقالات می‌تواند چرخ این تیم‌ها را برای مدتی طولانی بگرداند، ولی ظاهرا همه نگاه‌ها فقط به ویترین فوتبال است.