رحمتی کمترین «مشکل» استقلال

ایران ورزشی: نگاهی به فهرست ولو غیررسمی «خروجی»های استقلال در دوران نیم فصل لیگ برتر امسال فوتبال کشور این واقعیت بدیهی را آشکار می‌سازد که بالای ۶۰ درصد نیروهای جواب گفته شده توسط علیرضا منصوریان همان‌هایی هستند که خود وی در ابتدای فصل جذب کرد و وجودشان را برای اوجگیری مجدد آبی‌ها الزامی می‌شمرد.

آرش افشین برای چه آمد؟

وقتی در ابتدای فصل بسیاری از کارشناسان از سیاست سرمربی استقلال در استخدام آرش افشین انتقاد کردند وی بر درستی نگرش خود پای فشرده و زمانی که بحث جذب بختیار رحمانی پیش آمد منصوریان و همفکران او وی را بازیساز برجسته جدید آبی‌ها برشمردند. منصوریان با پرهیز از جواب کردن امین حاج‌محمدی که دو فصل است فقط پول می‌گیرد و بازی نمی‌کند و همچنین تعریف از کسانی که حتی خودش در این فصل چندان به آنها بازی نداده بانی وضعیت فعلی در استقلال شده است. شرایطی که منصوریان مجبور است فقط ۶ ماه بعد از اضافه کردن تعدادی بازیکن به استقلال شخصا عذر آنها را بخواهد و از این طریق به بی‌ثمر بودن آنها و به واقع ناکام ماندن برنامه‌های خودش اعتراف کند.

چرا فقط کاوه رضایی جواب داد؟

ماجراهای اخیر سیدمهدی رحمتی و تلاش نافرجام برای قطع ارتباط کاری با وی چون صحنه‌گردانان دیگری هم داشته، نباید فقط به منصوریان نسبت داده شود اما سرمربی استقلال در یک وضعیت خطیر در فاصله کمی تا شروع نیم فصل دوم لیگ برتر باید از خود بپرسد چرا به جز کاوه رضایی هیچ یک از خریدهای ابتدای فصل او ثمره چندانی به استقلال نرساندند و محسن کریمی که در برخی بازی‌ها درخشید باقیمانده از جوانگرایی‌های فصل پیش است. البته شجاعت منصوریان در رویکرد به نیروهای کم‌تجربه مانند مجید حسینی در قلب دفاع و همینطور فرشید اسماعیلی در خط میانی و اخیرا سیدحسین حسینی درون دروازه قابل تمجید است ولی آنچه اینها را خنثی می‌کند تردیدهای پایان‌ناپذیر او در خصوص تعیین ترکیب ثابت است و او در شرایطی در روزهای آخر نیم فصل اول به امثال مجتبی حقدوست روی آورد و به میلاد زکی‌پور هم بازی داد که کارش نه یک «ریسک از سر شجاعت» بلکه مولود نداشتن آلترناتیوهای دیگر تلقی شده است و همین جوانان به رغم بازی خوب اخیرشان برابر سپاهان در اصفهان هیچ تضمینی نداده‌اند که همیشه چنین باشند و کم نقص و متحد توپ بزنند.

یک خط دفاعی همچنان مبهم

در فصلی که سرشار از نوسان‌ها بوده، علی‌منصور بارها و بارها ترکیب خط دفاعی تیمش را عوض کرده و پس از چند هفته مانور روی زوج برزیلی رابسون جانواریو و لئوناردو پادوانی از آنها هم چندان راضی نیست و در دیدار هفته گذشته مقابل سپاهان باز هم به مجید حسینی در قلب خط دفاعی روی آورد. این جوانان البته با انگیزه‌ای قوی برای ثابت کردن جای خود و به تبع آن برای بهروزی تیم‌شان جنگیده‌اند اما وقتی منصوریان به زبان بی‌زبانی از لزوم بهبودی هر چه سریع‌تر وریا غفوری و روزبه چشمی می‌گوید و روی بازگشت آنها حساب باز کرده و همچنان به خسرو حیدری که فاصله زیادی تا ۳۴ ساله شدن ندارد امید بسته، مشخص است که خودش می‌داند با جوانگرایی صرف قهرمان لیگ نخواهد شد و قرار داشتن نام ایمان مبعلی که او هم ۳۴ ساله است و سجاد شهباززاده در فهرست خریدهای نیم فصل استقلال بدین معنا است که او اوجگیری احتمالی استقلال در نیم فصل دوم لیگ کشور را منوط به جذب برخی نیروهای پرتجربه و سابق این تیم می‌داند. نفراتی که چون امید ابراهیمی فصل متوسطی را گذرانده و هرایر مگویان در تمامی نقاط خط دفاعی به کار گرفته شده و فرسوده و دچار سرگردانی شده است. برای برونرفت آبی‌ها از بحران مورد نیازند.

استمرار ضد و نقیض‌ها

مشکل اصلی استقلال در این روزها نه ابقای رحمتی در تضاد با خواسته «بعضی‌ها» بلکه تضادهای فوق است و با اینکه بازی خوب اخیر در اصفهان آینده بهتری را برای آبی‌ها نوید داده است اما وقتی کادر فنی آنها همچنان در حال سرند نیروها است و حاشیه‌های برخاسته از انتخاب‌های فنی و غیرفنی و ضد و نقیض‌گویی نزد برخی مدیران باشگاه همچنان ادامه دارد، نمی‌توان به ادامه فصل جاری نگاهی ورای نگاه‌های قبلی داشت و به منصوریان و جواب دادن ایده‌های او لااقل در کوتاه‌مدت امیدوار ماند. سیدمهدی رحمتی به واقع کمترین و کوچکترین مشکل استقلالی‌ها در این روزها است.