نیم‌نگاه ستاره‌ها به کشور چکمه‌ای

خبرگزاری تسنیم: نوامبر گذشته «ترونچتی پروورا» رئیس شرکت پیرلی (اسپانسر اینتر) و مدیر اسبق نراتزوری اعلام کرد مسی بازیکنی است که بیشتر از هر بازیکنی دوست دارد او را در جوزپه مه‌آتزا ببیند: «لیونل مسی یک رویا است و گاهی رویاها به واقعیت تبدیل می‌شوند».

خیلی‌ها به این موضوع که ممکن است روزی یکی بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال، بارسلونا را ترک کند و به اینتر بپیوندد خندیدند، البته این اتفاق قبلا افتاده، در سال ۱۹۹۷، زمانی که رونالدو در ازای رکوردی جهانی و با ۲۸ میلیون یورو از بارسا به اینتر رفت؛ البته از آن زمان تا به حال خیلی چیزها تغییر کرده است.

در دهه ۹۰ فوتبال ایتالیا در صدر بهترین‌های دنیا بود، بازیکنان بزرگ دنیا همه آرزو داشتند در این لیگ بازی کنند، هر بازیکنی که بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۰ توپ طلا برده در مقطعی از دوران بازیگری‌اش در سری‌ A بوده است و ۹ نفر از آن‌ها دقیقا در زمانی که در باشگاهی ایتالیایی بازی می‌کردند، توپ طلا را برده‌اند. از آن زمان تا به حال زمان زیادی گذشته و تغییرات زیادی صورت گرفته است.

پول کره زمین را متحول کرده است. حالا استعدادهای فوتبالی یا همه در رئال و بارسا هستند یا می‌خواهند روزی در این تیم بازی کنند. در مراسم توپ طلای ۲۰۱۶، در بین نفرات اول تا ششم نام ۵ سوپراستار این دو باشگاه دیده می‌شود: رونالدو، مسی، سوارس، نیمار و بیل. نفر دیگر آنتون گریزمن از اتلتیکو مادرید است؛ بازیکنی که باشگاه‌های زیادی از لیگ برتر، پاری‌سن ژرمن و بایرن مونیخ هم به دنبال جذب او هستند.

بعد از سال‌های بحرانی و ضعف مدیریت و مشکلات مالی، باشگاه‌های ایتالیایی کمتر توانسته‌اند مانند قبل درخشان باشند. حتی باشگاهی تاریخی، قدرتمند و پرمهره مانند یوونتوس هم نمی‌تواند از نظر مالی حتی با باشگاه های سوپرلیگ چین رقابت کند. نمونه‌اش اکسل ویتسل است که اخیرا یوونتوس را که مدت‌ها به دنبال جذبش بوده نادیده گرفته و به تیانجین کوانجین پاسخ مثبت داده است اما تغییر در سیستم مالیاتی ایتالیا می‌تواند تاثیر زیادی روی تصمیم‌گیری استعدادهای ناب فوتبالی برای بازی در سری‌‌ A داشته باشد و دلیلش؟ برجیت (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا).

در نتیجه شوکه کننده رفراندم که رای به جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا داد، دولت ایتالیا تصمیم گرفته بسیاری از حرفه‌ای‌های شاغل در بریتانیا را به کشور خودش ببرد و برای این کار تغییری در سیستم مالیاتی‌اش ایجاد کرده است. این کار یادآور «قانون بکام» است که یک دهه قبل باعث شد بازیکنان زیادی به اسپانیا بروند.

در سال ۲۰۰۵ دولت اسپانیا اعلام کرد افرادی که از کشورهای دیگر به این کشور سفر کنند می‌توانند انتخاب کنند که مانند یک مقیم اسپانیا مالیات بدهند یا یک غیر اسپانیایی. غیر اسپانیایی‌ها می‌توانستند برای پول‌هایی که از کشورهای دیگر به دست آورده‌اند تا ۶ سال در اسپانیا مالیاتی پرداخت نکنند و به طور همزمان از درآمدهای‌شان در اسپانیا هم تنها ۲۴ درصد از آن ها مالیات گرفته می‌شد. یک مقیم اسپانیا اما باید تقریبا دو برابر آن را مالیات می‌پرداخت.

دیوید بکام، ستاره رئال مادرید، که در آن زمان مبلغ هنگفتی هم از حق انتشار تصاویرش در سراسر دنیا کسب می‌کرد، یکی از بازیکنان خارجی‌ای بود که از این قانون به بهترین شکل بهره برد. آن‌قدر که نام این قانون به نام او شد.

راه گریز قانونی در سال ۲۰۱۰ در اسپانیا بسته شد، اما حالا ایتالیا می‌خواهد قانونی مشابه وضع کند. یعنی کسی که قبلا برای مدت ۹ سال بیرون از ایتالیا کار کرده فقط باید رقم ۱۰۰ هزار یورو برای هر مبلغی که در آن ۹ سال کار کرده پرداخت کند.

این قانون می‌تواند بیش از همه به سود بازیکنان خارجی باشد که در سری A کار می‌کنند. یعنی در حالی که آن ها باید مثل بقیه برای دستمزد هفتگی‌شان مالیات بدهند (۴۳ درصد برای درآمد‌های بیشتر از ۷۵ هزار یورو در سال)، می‌توانند برای درآمدهای حاصل از حق انتشار تصاویرشان تنها ۱۰۰ هزار یورو مالیات بدهند، برای قراردادهای اسپانسرینگ‌شان هم همین طور. این موضوع آن‌قدر مهم است که می‌تواند ایتالیا را به یکی از بهشت‌های مالیاتی تبدیل کند.

در شرایطی که مالیات یکی از بزرگترین مشکلات فوتبالیست‌های دنیاست و اخیرا نام مسی و رونالدو هم به پرونده‌های فرار مالیاتی نسبت داده شده، شاید رویای پروورا برای پوشاندن لباس اینتر بر تن مسی حالا یک قدم به واقعیت نزدیک‌تر شده باشد.