چند سطری برای پسر «فیموس استقلال»

خبرگزاری میزان: علیرضا منصوریان همچنان به پیشروی‌اش در فضای استفاده از ادبیات ناملموس ادامه می‌دهد. منصوریان به دلیلی که بر هیچ شخصی آشکار نیست، از ابتدای فصل تا به امروز و با استفاده از کلمات خاص! خودش را بدجوری توی چشم قرار داده. او در هر کنفرانس مطبوعاتی یک سوژه دست طنزنویس‌ها و رسانه‌ای‌ها می‌دهد و فضای رسانه‌ها را دچار «فرشینگ» تازه‌ای می‌کند.

جمعه منصوریان در جایی گفت « آدم‌های فیموس...» و دیگر کسی به ادامه جمله ایشان توجه نکرد چون همین «فیموس» بودن سرمربی استقلال خودش هزار نکته باریک‌تر از مو داشت! جدا چه اجباری است که علیرضا منصوریان اینطوری حرف می‌زند؟ یا مثلا کلمه «فضا» که استاد مکرر به کار می‌برند.

«وارد این فضا نمی شوم » یک بحث است یا من «فضای این روزهای کاوه را می‌دانم» یک بحث دیگر ! این سخنان منصوریان البته به خودشان مربوط است اما ضررش هم پای ایشان نوشته می‌شود.

اگر منصوریان می‌کوشد تا از افشین قطبی تقلید کند کارش خطاست به دلیل اینکه قطبی را نمی‌شناختیم و برند نویی بود و فارسی حرف زدن با لهجه‌اش از یک سمت و استفاده از کلمات خارجی در زبانش - که طبیعی هم بود - او را محبوب کرد. این اما دلیل نمی‌شود که منصوریانی که می‌شناسیمش و بچه همینجاست، بخواهد عین او حرف بزند و از کلمات خارجی استفاده کند! کسی قطبی را مسخره نمی‌کرد اگر ایرانی انگلیسی حرف می‌زد اما منصوریان...

از روز اولی که منصوریان شروع کرده به این نوع صحبت کردن تا امروز، کم سوژه نشده! کاش حداقل یک «ترایی» بکند و کمی عین خودش حرف بزند. اگر کسی به رستوران او برود و بگوید: « لطفا یه پیتزایی بدین در فضای مرغ و قارچ » یا «سالادی بدین که فرشینگ باشه» صندوق دار حق ندارد حراست را خبر کند؟