رفیعی و تاثیرش در فوتبال پرسپولیس

شفقنا ورزشی: او تنها یک بازیکن که حالا شماره هفت تاریخی را بر تن کرده ، نیست. تیم برانکو در دو فصل اخیر هرگز بازیسازی در حد و اندازه های او نداشت. تا میانه های راه لیگ قبل، برانکو تقریبا هیچ بازیسازی را در آن میان نداشت و حتی خبر خروج محسن مسلمان به علت نیمکت نشینی متوالی در میانه فصل مخابره می شد. ولی به صورت ناگهانی، نظر سرمربی تا حدی لجباز، عوض شد و مسلمان در همان پستی بازی کرد که هیچ بازیکنی در پرسپولیس قابلیت آن را نداشت.

اگرچه مسلمان یکی از کلیدی ترین و موثر ترین بازیکنان پرسپولیس به شمار می رود اما یک مشکل بزرگی در این بین وجود دارد؛ تیم هایی که راه بستن او را می دانند و یا روزهایی که به هر دلیلی مسلمان آماده نیست، قلب پرسپولیس نا منظم می زند. نمونه آخر به دیدار این تیم و ذوب آهن مربوط می شود. جایی که تیم برانکو بازی را در میانه میدان واگذار کرد تا سرانجام بعد از مدت ها در خارج از خانه ببازد. مسلمان قابلیت های زیادی را دارد اما در قیاس با سروش ، تقریبا یک پله پائین تر است. رفیعی از دو خصلت متفاوت تری بهره می برد؛ توانایی بسیار بالا تری را در رد کردن مدافعان پیش رو دارد و تقریبا در مصاف های یک به یک پیروز است از سوی دیگر آمار گلزنی های رفیعی نشان می دهد که او هنگام اضافه شدن به خط حمله،کارایی بیشتری دارد.

آنچه از سروش در بازی مقابل سایپا دیدیم شاید تنها ۵۰ درصد واقعیت او بود. بازیکنی که روی هم رفته به تعداد انگشتان یک دست هم با پرسپولیس و دیگر بازیکنان این تیم تمرین نکرده بود، در نخستین نمایشش ، مخصوصا در اواخر بازی، شوق فراوانی را به سکوها انتقال داد. اگرچه این محسن مسلمان بود که در رقابت پنهان و نامریی دو نفره اش با رفیعی، موفق شد پاس گل را ارسال کند، اما نمایش سروش که تنها ۵ روز از آمدنش می گذشت همه را به وجود آورد.

شاید پیش از این واهمه این وجود داشت با حضور رفیعی، جا برای مسلمان تنگ شود اماعکس پیشبینی ها مشخص شد حضور مسلمان در پست وینگر چپ، قابلیت های او را بهتر نشان می دهد و از سوی دیگر رفیعی با دید بهتر و قدرت دریبلینگ بیشتر، هم به فانتری تیم برانکو می افزاید و هم اینکه شانس گلزنی تیم را افزایش می دهد.

سروش رفیعی را می بایست یکی از مهمترین خریدهای همه این سال های اخیر برای پرسپولیس دانست. یکی از دلایل اصلی فرار تماشاگران از روی سکوها، مربوط به بازی های خشک و اقتصادی تیم های ما بود. اما به محض اینکه برانکو فصل قبل طراوت را بازگرداند، سکوها به سرعت برای قرمزها پر شدند. حالا با حضور یک بازیکن فانتری که قادر است ماکت کوچکتری از علی کریمی در میانه میدان باشد، قطعا بازی های تیم برانکو تماشایی تر از قبل می شود.

شاید در پایان یک فصل فوتبالی، امتیازات صید شده خلاصه هر چه هر تیمی کرده استنباط شود اما برای مجاب کردن مردم و کشاندن شان به ورزشگاه ها باید المان های دیگر را هم در نظر گرفت. تیم مظلومی در فصل گذشته روی هم رفته در ۱۷ هفته فوتبالی در صدر جدول بود اما سکوهای آبی به آن اندازه ای که انتظار می رفت پر نمی شد. فوتبال اقتصادی و نتیجه گرایانه، رابطه تنگاتنگی با انگیزه مردم برای حضور در ورزشگاه دارد. بیست دقیقه پایانی بازی پرسپولیس و سایپا و دریبل های سروش رفیعی، بعد از مدت ها سکو ها را به وجد آورد. واکنش تماشاگران بدون تردید در روحیه بازیکن فانتزی تاثیر مثبتی دارد و بدون شک، در آینده بیشتر شاهد فانتزی قرمزها خواهیم بود و این به معنای پر شدن همه سکوهای خالیست.

از این رو می بایست خرید سروش را یک باب جدید برای یک عصر نوین دانست. دوره ای که می تواند شاخص های خاص خودش را داشته باشد؛ از شکستن طلسم قهرمانیدر لیگ برتر تا صعود به مراحل بالاتر لیگ قهرمانان آسیا و مهمتر از همه ماندگاری این تیم در دل و ذهن هواداران پرسپولیس.

تیم برانکو از هر حیث کامل بود و حالا یک نفر با یک عصای جادویی در میانه میدان است که از قضا پیراهن شماره هفت را بر تن می کند. فقط امیر قلعه نویی می داند این انتقال چگونه توازن قدرت را بین تیم او و اصلی ترین رقیب بر هم زد. منتظر بمانید. این آغاز یک عصر است.