چرا مظلومی هو شد و منصوریان تشویق؟

وطن امروز: استقلال وضعیت مناسبی ندارد و با وجود سپری کردن بیش از ۵۰ درصد بازی‌های لیگ شانزدهم، منصوریان کماکان هواداران را به آینده حواله می‌دهد و می‌گوید اصلاحاتی در کار است. برخلاف فصل قبل هیچ خبری از گزینه جانشین و حتی اتمام حجت هیات‌مدیره هم نیست. فصل قبل تیم مظلومی در صدر جدول بود و با ۱۷ هفته صدرنشینی بیش از هر تیم دیگری صدارت کرد اما روزی نبود که بحث برکناری و جابه‌جایی او مطرح نشود.

مهم‌ترین مشکل آن روزهای مظلومی به کیفیت ارائه‌شده تیمش مرتبط بود. استقلال به لطف درخشش رحمتی برنده می‌شد اما استقبال چندان زیادی از بازی‌هایش در تهران صورت نمی‌پذیرفت. به مجرد اینکه در اواخر لیگ، داربی را به بدترین شکل ممکن واگذار کرد و با اینکه هنوز شانس قهرمانی در هر دو جام را داشت، فرهاد مجیدی را به عنوان جانشین مطرح کردند و چه بسا اگر مجیدی آن روز این ریسک را مرتکب می‌شد حالا عوض منصوریان سرمربی استقلال بود. باید پرسید چرا مظلومی با آن نتایج حاشیه امن مدنظر را نداشت اما علیرضا منصوریان که ضعیف‌ترین استارت تاریخ باشگاه استقلال در لیگ برتر را رقم زده از آینده‌اش مطمئن است یا اینکه دست‌کم صحبت هیچ گزینه‌ای نیست. شاید حذف زودهنگام در آسیا و باخت مقابل السد شرایط خاصی را برای او پدید بیاورد اما در این برهه او خیالش جمع است. جواب این پرسش در ادبیات و رفتار متفاوت منصوریان است.

بدون شک مهم‌ترین تفاوت منصوریان با مظلومی به نوع گفتار و کردار 2 مربی مربوط می‌شود. مظلومی در روزهای برد آنقدر اعتماد به نفس نداشت که منصوریان در روزهای ناکامی‌اش آن را بروز می‌دهد. مظلومی نمی‌دانست چگونه باید هر بار یک موضوع را پر رنگ کند و مرتب همه چیز را به آینده موکول کند. استقلال مقابل استقلال خوزستان بازی خوبی را ارائه نداد و اگر اشتباه محرز کمک داور نخست مسابقه نبود شاید آبی‌های تهران با نتیجه 3 بر یک بازی را واگذار می‌کردند اما سرمربی این تیم در کنفرانس خبری چشم در چشم خبرنگاران انداخت و با اعتماد به نفس گفت حق تیمش باخت نبود، چرا که به زعم او بازیکنان حریف تنها 4 بار درون 18 آنها آمدند. منصوریان مرتب از جوانگرایی تیمش صحبت می‌کند و می‌گوید با بنزین سبز، تیمش را از این بحران خارج می‌کند ولی خریدهایش 2 بازیکن 34 ساله هستند که بدون شک حضور آنها منتج به نیمکت‌نشین شدن 2 جوان خواهد شد. ولی سوال مهم این است منصوریان در این فصل چند بازیکن جوان استقلال را برای نخستین‌بار محک زد؟ به این اسامی توجه کنید؛ بهنام برزای، محسن کریمی، فرشید اسماعیلی و نورافکن. اینها توسط چه کسی برای نخستین‌بار به میدان فراخوانده شدند؟ منصوریان حالا در ادبیاتش می‌خواهد به مخاطب بقبولاند او به این بازیکنان برای نخستین‌بار میدان داد در صورتی که مظلومی فصل قبل برای نخستین‌بار این جوانان را رو کرد. در این سیاهه، منصوریان به هیچکدام از این بازیکنان اعتماد نداشت و بعد از سپری شدن 6 هفته جهنمی تازه مجبور شد به زور بعضی از آنها را به میدان فرابخواند. حسینی در خط دفاع تنها بازیکنی است که توسط منصوریان برای نخستین‌بار میدان دید که از قضا اشتباهات متوالی این مدافع جوان نشان می‌دهد او باز هم به روی نیمکت تبعید خواهد شد و زوج برزیلی مدافعان اصلی استقلال خواهند بود. مظلومی فصل قبل به این جوانان میدان داد و تقریبا تا 2 هفته پایانی لیگ شانس قهرمانی داشت اما دست آخر دستش از هر دو جام کوتاه ماند تا جایش را به سرمربی جدید بدهد.

پرویز مظلومی اگر نیمی از سیاست‌های سرمربی فعلی استقلال را داشت شاید هنوز مربی استقلال بود و دست کم به‌رغم بازی‌های بی‌کیفیت، شرط امتیاز جمع کردن را می‌دانست ولی استقلال فعلی تنها با وعده و وعید کارش را پیش می‌برد. شعار جوانگرایی می‌دهد ولی ته دلش با بازیکنان با تجربه است و قطعا حضور جباروف و آندو منجر به نیکت‌نشینی ۲ هافبک جوان استقلال خواهد شد. اسماعیلی و کریمی شاید از این به بعد بیشتر به عنوان بازیکن جانشین فرصت بازی پیدا کنند.

باید دید بازی با واژگان و زمان برای منصوریان تا چه برهه‌ای جواب می‌دهد. او جام حذفی را از دست داد، قهرمانی‌اش در لیگ برتر تقریبا نشدنی نشان می‌دهد و شاید حذف زودهنگام از لیگ قهرمانان آسیا، ورق را به صورت کامل برگرداند. استقلال در هفته دوم دور برگشت نه‌تنها در خانه شکست می‌خورد که حتی قادر به ارائه یک بازی امیدوارکننده هم نیست. مقایسه عملکرد و شعارهای مظلومی و منصوریان بیان‌کننده یک واقعیت تلخ در فوتبال ایران است؛ همه چیز به دانش فنی و نتایج مرتبط نیست، بعضی اوقات باید بازی را بیرون زمین بلد باشی. نتایجی که امروز منصوریان با استقلال گرفته را اگر مظلومی فصل قبل با این تیم می‌گرفت بدون شک تا به حال 3 بار نامه اخراجش را مقابل چشمانش می‌دید.

وریا غفوری بدترین عملکرد را در بازی مقابل استقلال خوزستان داشت و سرمربی برای توجیه این جابه جایی اشتباه، از کی‌روش مایه گذاشت و گفت؛ غفوری هفته قبل در اردوی دوبی در همین پست بازی کرد!

اینها همان ریزه‌کاری‌هایی است که رنگش به سیاهی می‌زند و تاریخ مصرفش هم چندان زیاد نیست.