یادی از دربی ۳۴ در بهمن ۷۰

یادش بخیر. چه دوران قشنگ و نوستالژی بود. بازی را با پسرعموی عزیزم سهراب دیدم و چهل روز بعد در تصادف
به آسمان ها رفت. در این بازی خیلی حرص خوردیم.

خیر
دارید اشتباه مطلق می کنید
سال ۷۰ آخرین جام باشگاه های تهران نبود
این جام (هفده شهریور) هنوزهم برگزار می شود
بغل گوشتان

یه سری بزنید بد نیست!!!

اون زمان نه دنیای مجازی بود، نه اینترنتی بود، نه از رادیو پخش میشد، حتی نتیجه ش رو از رادیو هم اعلام نمی کردن، از تلویزیون هم پخش نمی شد و مجبور بودیم بریم استادیوم.
اون بازی رو همه فکر میکردن لغو میشه و خیلی ها به استادیوم نرفتن.
اون دهه زمانی بود که طرفدارای پرسپولیس برای فهمیدن اینکه چند تا از گلها رو فرشاد پیوس زده میرفتن سر راه اتوبوس ها و مینی بوس ها قرار میگرفتن و یا میرفتن میدون های بزرگ شهر مثل میدون انقلاب، فردوسی، امام حسین، راه آهن،.... منتظر میمومندن تا هوادارا با اینجور خبرها از راه برسند.
اون زمان یادم میاد بازی های پرسپولیس و استقلال با هم تو آزادی برگزار میشد و هفته ی آخر بازی اول رو ساعت ۲ پرسپولیس بازی کرد و بازی یک،یک شد بازی بعدی که ساعت ۴ بود استقلال اگه ۴تا به گسترش تهران می زد با تفاضل گل بهتر قهرمان میشد که گسترش هم یکی از تیم های قوی و بالای جدولی بود مثل سپاهان الان که زدن این ۴گل از نظر کارشناسان و هوادارا کاری محال بود.
بازی که شروع شد
استقلال ۱ گسترش ۰
استقلال ۲ گسترش ۰
استقلال ۳ گسترش ۰
یهو
استقلال ۳ گسترش ۱
بعد
استقلال ۴ گسترش ۱
و بازی تموم شد و استقلال یه گل کم آورد و پرسپولیس قهرمان شد.
این داستان و واقعیت رو تقدیم میکنم به تراکتوری ها مخصوصا به امیر خان قلعه‌نویی که تو هفته ی هفدهم از لیگ ۳۰ هفته ای دنبال عدالت هستند...