ماهینی کارگر فوق‌العاده پرسپولیس

ایران ورزشی: در اوایل فصل که بحث هواداران رامین رضاییان تازه بازگشته از ترکیه در مورد لزوم ابقای مجدد او در پست پیستون راست شدت گرفته بود، ماهینی چنان در این پست مانور می‌داد که برای برانکو ایوانکوویچ چاره‌ای جز نیمکت‌نشین کردن رضاییان نماند و هر موقع خلأ‌های دیگری هم در پرسپولیس حادث شد، ماهینی حاضر بوده است تا به جای سیدجلال حسینی محروم و محمد انصاری مصدوم در قلب دفاع یا محسن ربیع‌خواه آسیب‌دیده در دفاع چپ انجام وظیفه کند و یک خط جلوتر برود و هافبک وسط یا بال راست شود حتی اگر پروفسور این طرح‌ها و احتمال‌ها را فقط در ذهنش تراشیده و بالا و پایین کرده و آنها را اجرایی نکرده باشد.

ماهینی در دومین حضورش در صحنه فوتبال ایران کامل‌تر و بهتر از بار اول نشان داده زیرا طبعا بار تجربه‌های بزرگ رتبه نخست را بر دوش‌های خود حمل می‌کند و بینش بالا و هوش و سرعت عمل ماهینی او را قادر ساخته برای هر موقعیتی جوابی داشته باشد.

بهتر از هر خصلت او، بی‌ادعایی و فاقد غرور بودن وی بوده و در فصلی که باید او و سیدجلال حسینی را به سبب استمرار در حضوری موفقیت‌آمیز در تیم، بالاتر از محسن مسلمان و علیرضا بیرانوند و حتی محمد انصاری ستاره‌های پرسپولیس نامید، او هرگز نکوشیده از این امر به عنوان وسیله‌ای برای جولان خود در این تیم و کسب امتیازاتی اضافه استفاده کند.

این در حالی است که رضاییان در راه پس گرفتن جای ثابتش در تیم به رغم خویشتنداری ظاهری‌اش برخی سخن‌ها را نیز مطرح کرده و اصولا تیم پرسپولیس در ازای هر ماهینی حداقل دو مهره داشته که به اندازه او موثر واقع نشده اما درخواست‌ها و حرف‌هایی بیش از وی را بر زبان آورده‌اند. ماهینی اینک مصداق کامل بازیکنانی است که خودشان را فدا می‌کنند تا تیم‌شان برنده شود و خودشان دیده نمی‌شوند تا سایرین ستاره‌های تیم تلقی گردند. آنها کارگران ارزشمند و گنج‌های پنهان فوتبال در ایامی هستند که تعداد زیادی بازیکن قبل از ارائه هر خدمتی ابتدا چیزهای کلانی را از باشگاه خود می‌طلبند و ده‌ها «حاشیه» می‌آفرینند و یک «خدمت» برجسته را هم به عنوان عوض ارائه نمی‌کنند.

ماهینی که حتی تایید کارلوس کی‌روش و دعوت خود به تیم ملی را هم موجب شده، بر این اساس شاید یکی از ستاره‌های اصلی و پنهان لیگ شانزدهم باشد. مردی که اگر تیم منتخب فصل همین حالا گزینش شود، عضو جانشین ناپذیر آن خواهد بود.