جلالی: تیم‌های ایرانی کلاس فوتبال ندارند

ورزش سه: مجید جلالی در مورد شرایط پیکان، شانس این تیم برای کسب سهمیه آسیایی و دلیل نتیجه نگرفتن تیم‌های ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا صحبت‌های جالبی به زبان آورد که در ادامه آن را می‌خوانید.

فکر می‌کنم تعطیلات چند روز لیگ برتر برای تیم ما خوب بود. دو، سه روز به بازیکنانمان استراحت دادیم و بعد از آن تمرینات خود را آغاز کرده‌ایم و من واقعا وقتی اشتیاق بازیکنان را می‌بینم خیلی خوشحال می‌شوم.

اگر در مورد شانس ما برای گرفتن سهمیه آسیایی می‌پرسید باید بگویم که حضور در جمع ۳ تیم اول لیگ برتر برای ما دور از دسترس شده است چراکه اختلاف امتیازی با این تیم‌ها زیاد است. اما ما برای کسب رتبه چهارم جدول شانس داریم و برای به دست آوردن این رتبه تلاش می‌کنیم تا شاید اگر تراکتورسازی قهرمان جام حذفی شود بتوانیم در فصل آینده لیگ قهرمانان آسیا حضور داشته باشیم.

ذوب آهن با ما برای کسب رتبه چهارم در رقابت است اما من فکر می‌کنم آنها از حضور در لیگ قهرمانان آسیا ضرر نمی‌کنند چه بسا حضور آنها در این مسابقات کیفیت آنها را هم بالا ببرد. این را هم در نظر بگیرید که با برنامه‌ریزی که امسال انجام شده است، تیم های ایرانی چندان فشرده بازی نمی‌کنند و این باعث می‌شود که چندان زیرفشار بازی‌ها بنیه خود را از دست ندهند.

در مورد اینکه شما می‌گویید تیم‌های ایرانی کارشان را در لیگ قهرمانان آسیا خوب شروع نکرده‌اند شاید بهتر باشد یک بانی پیدا شود و مرکز تحقیقاتی برای آسیب‌شناسی این موضوع دایر کند. ما ۱۵ سال است که در لیگ قهرمانان حضور پیدا می‌کنیم و بدون نتیجه خاصی حذف می‌شویم که باید این موضوع در یک مرکز تحقیقاتی آسیب‌شناسی شود. من خودم در طول سال‌هایی که در فوتبال حضور دارم سوال‌های بی‌جوابی دارم که شاید بتوان در یک مرکز تحقیقاتی به آن پاسخ داد. می‌دانم با تحقیقات می‌شود به جواب ا ین سوال‌ها رسید اما یا وقتش را ندارند و یا سرمایه کافی برای این کار وجود ندارد.

شما به هفته اول لیگ قهرمانان نگاه کنید و ببینید که ما از جمع ۴ گلی که در هفته اول دریافت کرده‌ایم ۳ گل آن از روی نقطه کرنر به دست آمده و یک گل هم از روی ضربه ایستگاهی و با شکلی متفاوت به دست آمده است. شاید بهتر باشد یک مرکز تحقیقاتی این مسائل را برای مربیان تحلیل کنند و به باشگاه‌های ایرانی متد جدید تمرینی بدهد. ممکن است شکل تمرینات تیم‌ها اشکال داشته باشد که این اتفاق می‌افتد.

شما اگر بازی‌های لیگ قهرمانان را نگاه کرده باشید متوجه می‌شوید تمام تیم‌های ایرانی به یک روش فوتبال بازی می‌کنند و از نظر من هیچ کدام روش‌هایی نیست که کمکی به فوتبال کند. هر ۴ تیم ایرانی در بازی‌هایی که انجام دادند اول به فکر تخریب بازی حریف بوده‌اند و بعد از آن به این فکر می‌کردند که به حریفشان ضربه بزنند. در تمام این بازی‌ها تیم‌های حریف از نظر تکنیک بازیکنان به تیم‌های ما غالب بودند و این مشکلی است که باید آن را حل کنیم.

با شرایطی که تیم‌های ما دارند من فکر می‌کنم هر ۴ تیم می‌توانند از گروهشان بالا بیایند اما مثلا صعود به جمع ۴ تیم برتر کاری در حد محال است چراکه تیم‌هایی که بازی می‌کنند کلاس فوتبال ندارند و در واقع با یک روش ثابت به فکر شکست تیم‌های رقیب هستند.

اگر شما می‌گویید که فرق تیم‌های ایرانی با تیم‌های عربی را کیفیت بازیکنان خارجی آنها مشخص می‌کند من باید بگویم با این شرایط ما پذیرفته‌ایم که از آنها عقب هستیم در حالی که ما باید کاری کنیم که نیروهای انسانی زیادی که در فوتبال ایران وجود دارند را بهینه‌سازی کنیم. شما ببینید هلند چطور با ۱۳ میلیون جمعیت این تعداد بازیکن هرسال به فوتبال دنیا معرفی می‌کند و این در حالی است که در ایران از نظر من هم نیروی انسانی بیشتری وجود دارد، هم اقبال عمومی بیشتر است و هم سرمایه‌گذاری بیشتری انجام می‌شود و من فکر می‌کنم با یک روش مثبت ما می‌توانیم شرایط خوبی را برای فوتبالمان رقم بزنیم.