آزادی در انتظار مهم ترین چهره فوتبال تاریخش

ورزش سه: از زمان ساخت ورزشگاه آزادی که به دوران قبل از انقلاب اسلامی باز می گردد مربیان و بازیکنان بزرگی به این ورزشگاه آمده اند و پا به زمین این ورزشگاه گذاشته اند، اما شاید هیچ کدام به اندزه ی سرمربی خوش فکر و صاحب سبک ایتالیایی در جهت دادن به مسیر فوتبال موثر نبوده اند.

بسیاری چهره های سرشناس فوتبالی در دهه ۷۰ میلادی و در سال های ابتدایی افتتاح این ورزشگاه که در مهر ماه سال ۱۳۵۰ بود در آن به میدان رفتند؛ همچینین سال های پایانی دهه ۹۰ میلادی که با شکوفایی دوباره فوتبال در ایران پس از پایان جنگ همراه بود، زمینه های حضور تیم ها و بازیکنان بزرگی را فراهم کرد. چهره هایی نظیر اسکولاری، زاگالو و کارلوس آلبرتو که با قهرمانی در جام جهانی به آزادی وارد شدند تا چهره هایی نظیر ادو لاتک، فیلیکس ماگات، ریوالدو، گلینزمن و ...

اما شاید به جرات بتوان مارچلو لیپی را از این فهرست بلند بالا متمایز دانست و او را به چند دلیل در صدر این فهرست قرار دهیم.

هنگامی که لیپی کار خود را در یوونتوس آغاز کرد، نزدیک به یک دهه از قهرمانی این تیم در سری آ گذشته بود و میلان با اندیشه های آریگو ساکی و سپس فابیو کاپلو توانسته بود سلطه ای بلامنازع بر فوتبال ایتالیا و جهان ایجاد کند. لیپی اما کار خود را فوق العاده شروع کرد و علاوه بر کسب سه قهرمانی در فوتبال سری آ، سه بار هم به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت که تنها یک بار با قهرمانی مقابل آژاکس به پایان رسید؛ بررسی کارنامه لیپی در یوونتوس و پایان دادن او به قدرت بلامنازع میلانی ها به خوبی نشان دهنده نقش تعیین کننده او در فوتبال دهه ۹۰ اروپا و البته ایتالیا است که در آن زمان با حضور ستاره های بی شمار جذاب ترین و تماشایی ترین لیگ دنیا بود.

مارچلو رومئو لیپی در سال ۲۰۰۶ با ایتالیا در شرایطی قهرمان جهان شد که رسوایی کالچوچولی و حواشی آن به شدت تیم ملی و بازیکنان را تحت تاثیر قرار داده بود؛ اما لیپی در کمال شگفتی قهرمان جهان کرد.

مرور افتخارات گسترده لیپی در سطح دو قاره اروپا و آسیا و همینطور رسیدن او به بلندترین جایگاه فوتبالی جهان همره با تیم ملی ایتالیا می تواند سرمربی جدید تیم ملی چین را به عنوان مهم ترین چهره ای معرفی کند که در تاریخ ۴۵ ساله آزادی به آن پا خواهد گذاشت.