شافعی: زمان استانکو ما دو تیم آماده داشتیم

محمود شافعی، در خصوص تساوی شب گذشته تیم‌های پرسپولیس و الریان قطر، گفت: از نظر تاکتیکی به نظر من پرسپولیس بازی خوبی انجام داد و دیدیم که در اکثر دقایق بازی پرسپولیسی‌ها سوار بر بازی بودند اما متأسفانه برخی از بازیکنان از جمله مهدی طارمی و یکی، دو نفر دیگر در زدن ضربات آخر دقت لازم را نداشتند و این موضوع باعث شد تا روند بازی تغییر کند. از طرف دیگر به نظر من الریان به تهران آمده بود تا یک مساوی بگیرد که به هدفش رسید. با این اتفاقاتی که افتاده حالا کار پرسپولیس برای صعود در آسیا بسیار سخت شده است. هر چند که باید قبول کرد شاگردان برانکو دیشب بدشانس هم بودند چرا که علاوه بر پنالتی از دست داده حتی توپ را به تیر دروازه هم زدند. اگر بازی روند طبیعی خودش را طی می‌کرد پرسپولیس می‌توانست با دو گل برنده باشد اما به هر حال فوتبال همین است و گاهی روی خوبش را نشان نمی‌دهد. باید امیدوار بود که بتوانیم الهلال و الوحده را ببریم و الریان هم امتیاز از دست بدهد.

پیشکسوت باشگاه پرسپولیس در خصوص نحوه پنالتی چیپی که مهدی طارمی زد و فرصت مسلم گلزنی را از سرخ‌پوشان گرفت، تصریح کرد: در کل دنیا علم روانشناسی در فوتبال تأثیر زیادی دارد. این حرفی که می‌زنم شاید همیشه صدق نکند اما معمولاً از نظر روانشناسی بازیکنی که روی او پنالتی شده ضربه پنالتی را نمی‌زند چرا که در آن شرایط فشار بسیار زیادی از نظر روحی و روانی به بازیکن وارد می‌شود. هر چند که بازیکنانی هم بوده‌اند روی آنها خطا شده و پنالتی‌شان را گل کرده‌اند اما به نظر من بهتر بود برانکو و دستیارانش به این موضوع توجه می‌کردند و کامیابی‌نیا یا سیدجلال و یا حتی وحید امیری برای پرسپولیس پنالتی می‌زدند چون فشاری که روی طارمی بود روی این بازیکن‌ها نبود. به نظر من در این بحث مقداری کوتاهی شده است.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا زدن ضربه پنالتی به صورت چیپ در این شرایط کار عقلانی بود، اظهار داشت: می‌توانستند طارمی را که می‌خواهد پنالتی بزند راهنمایی کنند تا با یک بغل پا کار را تمام کند اما متأسفانه در پرسپولیس انگار از این خبرها نیست. نمونه بارز این موضوع همان پنالتی مشترکی که رامین رضاییان و مهدی طارمی در بازی با سپاهان زدند بود. در آن شرایط پرفشار اگر مدافع سپاهان زودتر به توپ می‌رسید یا توپ طارمی به هر دلیلی گل نمی‌شد آینده پرسپولیس برای قهرمانی به خطر می‌افتاد. باید مسئولان تیم با این بازیکنان صحبت کنند که آینده این تیم را این طور فدا نکنند. پرسپولیس تیم بزرگی است و بازیکنانش هم باید افکار و اندیشه‌های بزرگی داشته باشند. به نظر می‌رسد شرایط کار اصولی در پرسپولیس از دست رفته است. الان که پرسپولیس را می‌بینیم متوجه می‌شویم برانکو ۱۱ بازیکن بیشتر ندارد و اگر مشاوران خوبی کنار او قرار داشتند به او می‌گفتند که برای لیگ قهرمانان آسیا باید حداقل ۱۶ بازیکن هم‌طراز و هم‌سطح داشت. شب گذشته سروش رفیعی و سیدجلال حسینی دو اخطاره شدند و بازی با الهلال را از دست دادند و این در حالی است که ۴، ۵ بازیکن یک اخطاره هم داریم که اگر آنها را هم از دست بدهیم مشخص نیست چه کسی جای آنها بازی می‌کند. با این همه، همه چیز به خود برانکو بستگی دارد.

شافعی درباره حرکت مهدی طارمی بعد از اعتراض هواداران که با دستش به تماشاگران هیس نشان داد، تصریح کرد: در حالی که ما در پرسپولیس بازی می‌کردیم و می‌باختیم یا نتیجه نمی‌گرفتیم اصلاً سمت هواداران نمی‌رفتیم چون می‌دانستیم آنها حق دارند که اعتراض کنند. آنقدر از هواداران خجالت می‌کشیدیم که از مسیری به رختکن می‌رفتیم تا با آنها روبرو نشویم. باور کنید بعد از اینکه ۳ بر یک به استقلال باختیم تا دو، سه روز از خانه بیرون نمی‌آمدیم. به نظر من باید بزرگترهای تیم این مسأله را جمع و جور کنند و امثال کریم باقری و محمود خوردبین به بازیکنان بگویند که حق ندارند به اعتراض هواداران واکنش نشان دهند چون هوادار صاحب واقعی پرسپولیس است و گرنه بازیکنان می‌آیند و می‌روند اما این هوادار است که برای پرسپولیس می‌ماند.

وی درباره اینکه شرایط پرسپولیس حالا چطور خواهد شد، خاطرنشان کرد: پرسپولیس با رقبایش فاصله زیاد دارد چرا که از همان ابتدای لیگ این فاصله ایجاد شد اما شاید اگر دیر می‌جنبید استقلال یا تراکتورسازی به پرسپولیس می‌رسید. فکر می‌کنم با یک برد دیگر قهرمانی پرسپولیس در لیگ مسجل می‌شود اما در آسیا کار سختی دارند.

این پیشکسوت پرسپولیسی در پایان درباره قهرمانی سرخ‌پوشان در لیگ ۷۴-۷۵، اظهار داشت: تاریخ به نوعی برای پرسپولیس در حال تکرار شدن است آن سال با استانکو ۴ هفته مانده بود به پایان لیگ در تبریز بازی داشتیم که با کمک سایر بازیکنان این افتخار نصیب من شد تا گل قهرمانی پرسپولیس را بزنم و جالب اینجاست که آن زمان هم مثل حالا در آسیا بازی می‌کردیم اما تیم ما با تیم الان یک تفاوت فاحش داشت و آن اینکه آن زمان ما یک تیم درون زمین و یک تیم آماده روی نیمکت داشتیم که اگر کمی تعلل می‌کردیم یک بازیکن دیگر جای ما را می‌گرفت اما الان برانکو چه کسی را جای طارمی بگذارد تا او از نظر تاکتیکی ادب شود؟ اگر کمال کامیابی‌نیا یا سیدجلال حسینی یا وحید امیری بازی نکنند چه کسی جای آنها به میدان خواهد رفت؟