استقلال در آستانه بلاتکلیفی

ایران ورزشی: درباره تغییرات در باشگاه استقلال هفته‌هاست که خبرهای تایید شده و تایید نشده بسیاری می‌شنویم. ظاهرا بنای وزارت ورزش هم همین است که هر چه زودتر هیات مدیره تازه‌ای را معرفی کند تا استقلال در مسیر درست‌تری قرار بگیرد اما این تغییرات اگر به سرانجام برسد چنین سوال مهمی را به وجود می‌آورد که آیا سیدرضا افتخاری از سوی اعضای هیات مدیره جدید دوباره حکم مدیرعاملی می‌گیرد یا خیر؟ البته نتیجه دو بازی باقی مانده در لیگ و همچنین بازی‌های لیگ قهرمانان در تعیین سرنوشت مدیرعاملی افتخاری تاثیر فراوان خواهد گذاشت...

اگر بنا به ایجاد تغییرات در هیات مدیره باشگاه استقلال است، باید این کار هر چه زودتر انجام شود تا استقلال اعضای مدیریتی خود را بشناسد و با برنامه‌ریزی دقیق گام به نقل و انتقالات فصل هفدهم بگذارد. اگر هم متولیان این باشگاه بنای تغییرات ندارند باید این موضوع سریع اعلام شود تا همین کادرمدیریتی برنامه‌ریزی خود را برای فصل آینده شروع کند.

خبرهایی که در روزهای اخیر به گوش می‌رسد اما نشانی از برقراری ثبات در استقلال ندارد. لغو نشست‌های اخیر اعضای هیات مدیره باشگاه استقلال نیز بر احتمال تحولات در این بخش مهم باشگاه، مهر تایید می‌زند. معینی که در هیات مدیره استقلال صاحب دو رای است با خیال راحت به استرالیا سفر کرده و انگار قصد بازگشت ندارد.

او قرار بود پس از شرکت در مراسم عروسی پسرش به سرعت راهی ایران شود اما همچنان در استرالیا مانده است. تاخیر در بازگشت معینی خود گواهی است بر بروز تغییرات احتمالی وگرنه دلیلی ندارد که مدت‌ها از ایران دور باشد و به باشگاه استقلال سری نزند.

از طرفی سیدرضا افتخاری نیز سیاست سکوت پیش گرفته و هیچ اظهار نظری درباره آینده باشگاه استقلال ندارد در حالی که اگر او درباره این شایعات با رسانه‌ها صحبت می‌کرد لااقل پرده از آنچه در استقلال رقم خواهد خورد برداشته می‌شد. افتخاری با این شیوه رفتاری راه را برای انتشار هر شایعه‌ای در باشگاه باز گذاشته در حالی که وی باید صراحتا درباره آینده کاری خود در استقلال صحبت کند و اطلاعات کافی به مخاطبان بدهد اما رویه سکوت بر این بلاتکلیفی‌ها افزوده است و رسانه‌ها پی در پی از بروز تغییرات در هیات مدیره باشگاه صحبت می‌کنند.

این وضعیت هرگز به سود استقلال نیست و عوامل مدیریتی کنونی باید هر چه زودتر موضع صریحی درباره فصل آینده بگیرند تا نگرانی‌ها بابت آنچه در فصل آینده رقم خواهد خورد، فروکش کند.

لیست خرید در اتاق انتظار

استقلال حتی اگر نتواند دوباره به جایگاه دوم برگردد احتمالا منصوریان همچنان سرمربی فصل آینده خواهد بود. افتخاری خود بارها حمایتش از سرمربی استقلال را اعلام کرده و اگر فصل آینده همچنان مدیرعامل استقلال باشد و در نهایت تصمیم به حفظ او گرفته شود، منصوریان هم قطعا سرمربی باقی خواهد ماند.

انتخاب هیات مدیره و مدیرعامل جدید هم خللی در تداوم مربیگری منصوریان در استقلال ایجاد نخواهد کرد و به احتمال زیاد هر فردی جای افتخاری مدیرعامل شود، منصوریان را حفظ خواهد کرد. هر چند که ممکن است آن فرد برای منصوریان مدت زمانی تعیین کند تا اگر نتایج قابل قبولی نگرفت، به دنبال گزینه مورد نظر خودش برود.

تحت هر شرایطی اما حضور منصوریان در استقلال قطعی است و او را باید سرمربی فصل آینده استقلال دانست اما با وجود اینکه منصوریان از تداوم حضور روی نیمکت مربیگری استقلال اطمینان دارد اما وی نیز در انتظار روشن شدن سیاست‌های کلان باشگاه استقلال است تا لیست نهایی خود را به مدیرعامل ارائه کند.

شاید منصوریان در این اثنا که احتمال تحولات می‌رود با چند بازیکن هم خصوصی صحبت کرده باشد اما مذاکرات شخصی او نمی‌تواند در راستای بسته شدن تیم جدید کافی باشد و حتما مدیرعامل و هیات مدیره جدید باید نظر خود را درباره لیست او اعمال کنند و بعد به سراغ بازیکنان جدید بروند.

افت استقلال، مشکل فنی است یا مالی؟!

در این حین باید به افت فنی استقلال در هفته‌های اخیر هم توجه ویژه‌ای داشت. نکته‌ای که منصوریان را هم به شدت ترسانده و او را نگران از دست دادن رتبه دوم کرده است. استقلال پیش از آنکه بازی با تراکتور را ببازد، نمایش چندان خوبی مقابل رقبای خود نداشت. در واقع افت استقلال از بازی با گسترش فولاد تبریز آغاز شد.

روزی که تیم منصوریان روی گل نقی‌زاده که همه مدافعان جا ماندند، غافلگیر شد و برای به ثمر رساندن گل تساوی زحمت بسیاری کشید تا اینکه سرانجام امید ابراهیمی دوباره در نقش ناجی عمل کرد و استقلال را از شکستی تلخ نجات داد. بعد از آن بازی استقلال می‌رفت تا به لکوموتیو هم ببازد.

در تاشکند نیز استقلال با یک گل از حریفش عقب افتاد و با زحمت بسیار سرانجام توانست گل تساوی را پاسخ دهد. هرچند که استقلال می‌توانست در آن بازی برنده هم باشد اما کیفیت بازی‌اش نسبت به هفته‌های اخیر بخصوص بازی رفت با همین لکوموتیو تفاوت‌های آشکاری داشت.

بعد از این تساوی استقلال توانست صبای قم را ببرد تا اندکی از وضعیت افول فاصله بگیرد اما آن برد نیز در شرایط عادلانه‌ای به دست نیامد و دیدیم که اشتباه‌های کشنده حنیف عمران‌زاده و سرانجام اخراجش از ترکیب صبای قم تا چه اندازه در پیروزی آبی‌ها موثر بود. بی‌تعارف اگر عمران‌زاده مرتکب آن اشتباه‌ها نمی‌شد، شاید استقلال سومین تساوی خود را هم تجربه می‌کرد اما هر چه بود آن بازی با پیروزی خاتمه یافت.

در نهایت اما آنچه زیر پوست استقلال مخفی مانده بود در بازی با تراکتورسازی خود را هویدا کرد و تیم منصوریان در جدال مهم با این تیم تبریزی که بر سر جایگاه دومی ‌بود، باخت تا فرضیه افت فنی استقلال در هفته‌های اخیر به اثبات برسد. وضعیتی که می‌تواند ریشه در مسائل مالی داشته باشد چرا که بازیکنان دل خوشی از پرداختی‌های خود ندارند.

همین که می‌شنویم کاوه رضایی می‌خواهد استقلال را به دلیل پرداخت نشدن حقوقش ترک کند خود بیانگر این مهم است که مدیران بخش اقتصادی نتوانسته‌اند در تامین اعتبارهای لازم موفق باشند. گرچه نتایج اخیر بخصوص باخت به تراکتورسازی تا حدودی فنی هم هست اما نباید از این موضوع غافل بود که فقدان پرداختی‌های مناسب تا چه اندازه در وضعیت روحی و روانی بازیکنان موثر است.