دست‌های خالی پیروانی

ایران ورزشی: پیشتر امیرحسین پیروانی و کمیته جوانان درباره یک تصمیم به اتفاق نظر رسیده بودند. اینکه بازیکنان تیم جوانان از ابتدای اردیبهشت ماه در اردو حاضر شوند و برای موفقیت در جام جهانی تلاش کنند. این اتفاق اما رخ نداد، حداقل تا امروز که بازیکنان در باشگاه‌های‌شان فقط حضور دارند و البته مربیان مجوز ورود آنها به اردوی تیم جوانان را صادر نمی‌کنند. پیروانی در حالی تیم جوانان را برای موفقیت در جام جهانی آماده می‌کند که هنوز یک جلسه هم تمام بازیکنان را در اختیار نداشته. برای این تیم با این شرایط آیا می‌توان موفقیتی پیش بینی کرد؟

تنها ۲۰ روز دیگر تا نخستین بازی تیم جوانان ایران در جام جهانی باقی مانده اما نه خبری از حضور بازیکنان اصلی این تیم در اردو است و نه اراده‌ای از سوی باشگاه‌ها برای همکاری با امیرحسین پیروانی و کادر فنی اش. تعامل، گمشده این روزهای فوتبال ایران در رده جوانان است. تیمی که قصد دارد از نام ایران در جام جهانی دفاع کند، از سوی باشگاه‌های لیگ برتری حمایت نمی‌شود و این به دغدغه بزرگی برای کادر فنی تیم جوانان بدل شده است.

تیم جوانان این روزها فقط با 14 بازیکن تمرین می‌کند. بازیکنانی که بیشتر لیگ یکی هستند و نه چندان نام آشنا. از لیگ برتر فقط دو بازیکن در اردو حضور دارند و البته رضا شکاری که بین ذوب‌آهن و روستوف هنوز یکی را انتخاب نکرده.

دو بازیکن لیگ برتری حاضر در اردو را پیکان در اختیار تیم جوانان قرار داده. روستایی و فیض آبادی دو بازیکنی هستند که مجید جلالی مجوز حضورشان در تیم جوانان را صادر کرده. پس مجید جلالی را می‌توان تنها مربی لیگ برتری نامید که با تیم جوانان تعامل کرده و نسبت به آینده این تیم احساس دین.

در لیگ برتر، برخی تیم‌ها برای فرار از خطر سقوط تلاش می‌کنند و برخی برای کسب سهمیه آسیا. از این تیم‌ها نمی‌توان انتظار داشت که بازیکنان کلیدی خود را در اختیار تیم جوانان قرار بدهند. مثلا سایپا اتکای فراوانی به رضا جعفری در خط حمله دارد. این تیم برای فرار از بحران سقوط نیاز به مهاجمی چون جعفری دارد یا تیم‌هایی چون سپاهان و ذوب‌آهن که رقابت شانه به شانه‌ای برای کسب سهمیه آسیا دارند.

در همین ذوب‌آهن و سپاهان هم بازیکنانی حضور دارند که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر از مهران درخشانی مهر و عارف غلامی فاکتور بگیریم که در ذوب‌آهن و سپاهان جزو یازده بازیکن اصلی هستند، این دو تیم بازیکنان دیگری نیز در تیم جوانان دارند. نمونه‌اش نیما طاهری که در خط دفاع ذوب‌آهن هرگز فرصت بازی به دست نیاورده. اگر ذوب‌آهن این بازیکن را در اختیار تیم جوانان می‌گذاشت چه اتفاقی رخ می‌داد؟

در این میان باشگاه‌هایی هم وجود دارند که نه می‌توانند سهمیه آسیا بگیرند، نه سقوط می‌کنند و نه از بازیکنان جوان شان در ترکیب اصلی سود می‌برند. باشگاه‌هایی چون نفت آبادان، گسترش فولاد و نفت تهران. نیما مختاری هافبک تهاجمی گسترش فولاد است. بازیکنی که کمتر در ترکیب اصلی قرار می‌گیرد. برای گسترش فولاد آیا تفاوتی دارد عنوان هشتم را کسب کند یا نهم؟ آیا حضور مختاری که جزو بازیکنان کلیدی این تیم نیز نیست می‌تواند تا این حد مهم باشد؟

از نفت آبادان دو بازیکن در تیم جوانان حضور دارند. رضا جبیره که مهاجم است و حسین ساکی که در خط هافبک بازی می‌کند. نفت آبادان از خطر سقوط رها شده، پس اصرار به در اختیار داشتن این دو بازیکن چه دلیلی دارد؟ آیا نمی‌شد این دو بازیکن در آستانه جام جهانی در اختیار تیم جوانان باشند؟

نفت تهران هم با تیم جوانان تعامل نمی‌کند. شهاب عادلی دروازه‌بان این تیم است که جز بازی مقابل پرسپولیس، هرگز در لیگ برتر به میدان نرفته و مورد اعتماد دایی قرار نگرفته. سینا خادم پور، مدافع میانی این تیم نیز همینطور. دلیل نگه داشتن این دو بازیکن در اردوی نفت چیست؟ آیا آنها می‌خواهند معجزه کنند و نفت را به عنوان قهرمانی برسانند یا از خطر سقوط نجاتش بدهند؟

در تراکتورسازی هم سه بازیکن حضور دارند که نامشان در فهرست تیم جوانان به چشم می‌خورد. محمد امین بهرامی درون دروازه، عارف کلاه سرخی در خط دفاع و علی طاهران در خط میانی. آیا جز طاهران، امیر قلعه‌نویی از دو بازیکن دیگر در ترکیب تراکتورسازی استفاده کرده؟ آیا این دو بازیکن نمی‌توانستند به اردوی تیم جوانان بروند و با سایر بازیکنان هماهنگ شوند؟

پیشتر امیرحسین پیروانی و کمیته جوانان درباره یک تصمیم به اتفاق نظر رسیده بودند. اینکه بازیکنان تیم جوانان از ابتدای اردیبهشت ماه در اردو حاضر شوند و برای موفقیت در جام جهانی تلاش کنند. این اتفاق اما رخ نداد، حداقل تا امروز که بازیکنان در باشگاه‌های‌شان فقط حضور دارند و قریب به اتفاق شان روی نیمکت یا سکو می‌نشینند و البته مربیان مجوز ورود آنها به اردوی تیم جوانان را صادر نمی‌کنند.

شاید اگر برخی مربیان باشگاهی، فقط برای چند روز جای خود را با امیرحسین پیروانی عوض می‌کردند، نظرشان درباره حضور بازیکنان در اردوی تیم جوانان تغییر می‌کرد. پیروانی در حالی تیم جوانان را برای موفقیت در جام جهانی آماده می‌کند که هنوز یک جلسه هم تمام بازیکنان را در اختیار نداشته. برای این تیم با این شرایط آیا می‌توان موفقیتی پیش‌بینی کرد؟ آیا پیروانی با دست خالی و بدون بازیکنان اصلی قادر است در جام جهانی شگفتی ساز شود؟