پرسپولیس و آینده‌ای درخشان‌تر

ایران ورزشی: حتی در بدبینانه‌ترین نگاه هم باید متذکر شد آینده‌ای روشن‌تر انتظار پرسپولیس را می‌کشد.

پس از فروکش غوغای تحریم تمرینات به مدت چهار روز که البته اقدام غلطی بود و آرام شدن معترضانی مثل علیرضا بیرانوند که گفت به خارج می‌رود (و البته هرگز نمی‌رود!) و سیدجلال حسینی که از شوخی‌های بی‌جنبه برخی نفرات جوان‌تر تیمش با وی در یک برنامه تلویزیونی ناراحت بود و صلح کردن مهدی طارمی با خودش و فراموش شدن واکنش هواداران پرسپولیس در روز مسابقه با ذوبی‌ها که قرمزها را در یک لقب‌گذاری نه چندان ناصحیح «پولکی» نامیدند، دوباره وقت کار و تلاش آغاز شده است. حالا باید به آینده نگاه کرد. آینده عاجل دیدار با سیاه‌جامگان در لیگ است که اگر به فتح آن منجر شود، پرسپولیس رکورد کسب امتیاز در لیگ را خواهد شکست و همچنین رویارویی با الوحده امارات در لیگ قهرمانان آسیا است. فتح دیدار دوم سرخ‌ها را در جدول لیگ قهرمانان آسیا نگه خواهد داشت و دو بازی داغ را در مرحله یک‌هشتم نهایی این مسابقات برایشان رقم خواهد زد.

تامین آینده‌ای دورتر، مستلزم برنامه‌ریزی از همین حالا برای فصل بعدی است. فصلی که پرسپولیس پس از حس کردن مشکل کمبود پرسنلش مجبور است حداقل ۵ خرید عمده داشته باشد و در هر سه خط خود را تقویت کند. شجاع خلیل‌زاده و ایگور پراهیچ که طبق برخی اخبار در راه پرسپولیس‌اند رویکرد اجباری و بیش از حد مربیان پرسپولیس به زوج سیدجلال حسینی و محمد انصاری در مرکز خط دفاعی را کاهش می‌دهد و به تبع آن امکان و احتمال مصدومیت و سه اخطاره شدن آنها را کمتر خواهد ساخت.

گادوین منشا نیجریه‌ای هم اگر بیاید (که خیلی‌ها می‌گویند آمده و کار تمام شده است) گزینه‌های خط حمله پرسپولیس و بخصوص نوک حمله را افزایش خواهد داد و هر چند کار مهدی طارمی بر پایه دو بار پیاپی آقای گل شدنش در لیگ بسیار سخت خواهد بود اما می‌توان از این دیدگاه به قضیه نگاه کرد که پرسپولیس با آمدن مهاجم سرپنجه این فصل تیم پیکان گلزن زبده‌ای را در اختیار خواهد داشت که هر گاه طارمی دچار بلایای زمان و از میدان دور شود و مثلا مصدوم و سه اخطاره گردد، به جای او به میدان آید، ضمن اینکه حالت درست‌تر این است که برانکو ایوانکوویچ براساس شرایط هفته و کیفیت تمرینات تیم و ویژگی‌های رقبا تصمیم‌گیری و از طارمی و منشا هر کس را که مناسب‌تر بود، برای هر مسابقه پیش رو برگزیند و سرخ‌ها دیگر در روزهای غیبت طارمی کاسه «چه کنم» در دست نخواهند گرفت.

سرمربی کروات پرسپولیس مهره‌های دیگری را هم برای فصل آینده مدنظر دارد و لابد اکبر طاهری و همکارانش نیز بحث جذب نفرات جدید را بسیار جدی می‌گیرند زیرا در این فصل ثابت شد کل دارایی پرسپولیس برای تیم اولش و برای پیکارهای مختلف حداکثر ۱۸، ۱۹ نفر هستند و همین تعداد نیز در روزهای محروم و مصدوم بودن برخی از این نفرات عملا در دسترس قرمزها نیستند. غوغاهای منفی روزهای اخیر که شاید از سر «دل‌سیری» و شاید هم مسائل مالی در پرسپولیس بروز کرد و مسائل حاشیه‌ای و بخصوص تمرین نکردن این تیم به آرامی از صحنه حذف شده‌اند و پرسپولیس به روزهای روشن‌تر و سرمایه‌های انسانی‌اش برای فصل ۹۷-۱۳۹۶ فکر می‌کند. به اینکه صادق محرمی و محسن ربیع‌خواه چقدر سریع در پست مدافعان کناری جا افتادند و سروش رفیعی که تنها در نیم فصل دوم به پرسپولیس آمد چطور به شکلی بازی کرد که انگار چند سال است عضویت این تیم را دارد. حسین ماهینی یکی از موفق‌ترین بازگشت‌ها را به پرسپولیس در تاریخ حیات این باشگاه به تصویر کشید و محسن مسلمان محق‌ترین بازیکن فصل نشان داده که به ناحق به تیم ملی دعوت نشده است. کمال کامیابی‌نیا در پست هافبک وسط دفاعی آنقدر عمده شد که سرخ‌ها با هراس از تکرار روزهای غیبت او خرید یک هافبک وسط دوم و تازه را برای فصل آتی در دستور کار خود قرار داده‌اند و فرشاد احمدزاده بازیکن مورد علاقه برانکو در روزهای خوبش یک بازیساز عالی جلوه کرد و با ضربات سر به دفعات گلزنی هم کرد.

این تیمی است که در صورت حفظ ترکیب و بافت کنونی‌اش و البته نگه داشتن ایوانکوویچ نمی‌تواند آینده‌ای بهتر نداشته باشد و دورخیزش برای فصل 97-1396 هر چند با توقف‌هایی همراه بوده اما به آرامی و پس از تعطیلات لیگ از نیمه خردادماه آغاز خواهد شد. این جبر و الزام فراروی هر تیم خوبی از قماش پرسپولیس است.