راز موفقیت تیم‌های بدون بازیکن بزرگ

خبرگزاری مهر: صعود سپیدرود رشت و پارس جم به لیگ برتر یک پیغام مفهومی داشت. در لیگ دسته اول تیم های پولدار و پر سر و صدایی حضور داشتند که تصور می رفت آنها صعود کنند، تیم هایی حتی با مربیان نامدار، از خونه به خونه تا ملوان. اما تیم هایی صعود کردند که باورش بسیار سخت بود. تیم هایی بعضا فقیر، تیم هایی که در تمام طول فصل درگیر پول بودند و جورکردن هزینه سفر و هتل و لباس.

مصاحبه علی نظر محمدی در مورد چگونگی جور کردن پول برای تیم را دوباره باید بخوانید تا متوجه شوید که چه اتفاقاتی رخ داد دا سپیدرود این تیم ریشه دار بعد از چهل سال، امسال لیگ برتری شود. سال گذشته هم در لیگ برتر استقلال خوزستان قهرمان شد و همین تیم امسال هم عملکرد خوبی در لیگ و عملکرد بهتری در لیگ قهرمانان آسیا داشت در حالی که نه پارسال از سر و رویش سکه می ریخت و نه امسال وضعیت خوبی داشت. در واقع استقلال خوزستان هم امسال جزو فقرا بود و مالکیتش دست به دست می شد و منابع مالی اش وجود خارجی نداشتند.

این مورد را شاید نتوان به پرسپولیس و استقلال نسبت داد هرچند که هر دو تیم چند روزی اعتصاب داشته اند. با این وجود می توان گفت استقلال تهران خوب نتیجه گرفت چون از بازیکنان نامدار خسته شد و از جوان ها استفاده کرد، حتی برانکو هم همینگونه عمل کرد. او هم تقریبا یک سری جوان را گرفت و از آنها فوتبالیست های بزرگی ساخت. در واقع پرسپولیس طاهری هم ارزان تر از پرسپولیس رویانیان بود آن هم با آن همه بریز و بپاش و خرید های بزرگی مقل مانوئل ژوزه و خلعتبری و حقیقی و ...

در ذوب آهن هم امثال رضا شکاری و احسان پهلوان که نسخه تیم هایی مثل پرسپولیس و استقلال را می پیچند جوان هایی هستند ارزان قیمت. در استقلال هم برترین بازیکن شاید بعد از کاوه رضایی امید نورافکن جوان ۱۹ ساله باشد نه رحمتی و نه امید ابراهیمی و نه خسرو حیدری.

پیغام مشخص است و معلوم؛ این روزها کسی بازیکن نامدار نمی خواهد، جوان ها قدرتمندترند و پول زیاد ویران کننده. خونه به خونه و سپاهان شاید نمونه هایی باشند با همین رویکرد. رویکردی منسوخ که فقط اسم می خواهد و پول نشان می دهد. در حالی که انگیزه و قدرت جوانی و اتحاد مهمتر و برتر از اینگونه موارد است.