نظرمحمدی: با دست خالی تاریخ‌ساز شدیم

شهروند: گیلکی‌ها ضرب‌المثلی دارند که می‌گوید: «روغن زردُ کره ماسال». این ضرب‌المثل کنایه از کسی است که در خرج کردن خساست به خرج می‌دهد. حکایت تیم سپیدرود رشت هم فارغ از این امر نبود. قدیمی‌ترین تیم شهر رشت که بعداز سال‌ها به لیگ دسته یک رسیده بود، با کمترین امکانات و دریافتی، راهی لیگ برتر شد که این یک شاهکار محسوب می‌شود. اتفاق جالب این بود که سپیدرود با هدایت یک مربی بومی به نام علی نظر‌محمدی بعد از ٢٦‌سال لیگ برتری شد و مردم رشت را تا ساعت‌های پایانی بامداد سه‌شنبه به خیابان‌ها کشاند. حرف‌های علی نظرمحمدی در گفت‌وگو با «شهروند» به خوبی همه چیز را درباره صعود تیمش مشخص می‌کند.

طلسم ٢٦ ساله شکست؛ چطور این مهم میسر شد؟

اول از هر چیز با لطف خدا، دوم با تلاش مضاعف بازیکنان و سوم با حمایت بی‌دریغ هواداران. صعود سپیدرود تنها همین ٣ دلیل را داشت و خوشحالم با هدایت من این اتفاقات افتاد. ما از ابتدا راه سختی را پشت سر گذاشتیم. در تاریخ کم‌سابقه بوده تیم‌هایی که از لیگ دو به لیگ یک صعود می‌کنند و بلافاصله لیگ برتری می‌شوند. این مهم اما برای ما به دست آمد و بابت خوشحالی مردم خوشحالم.

بعد از قطعی شدن صعودتان در بازی با نساجی، اشک می‌ریختید؛ این گریه برای چه بود؟

حتما می‌دانید که من در اواسط فصل جاری لیگ برتر مادرم را از دست دادم و این موضوع بزرگترین شوک روحی بود. از آن زمان بازیکنان گفته بودند که به خاطر شاد شدن روح مادرم همه تلاششان را انجام می‌دهند تا لیگ برتری شویم. مادرم در زمان حیات همیشه می‌گفت بعد از مرگ هم برایم دعا می‌کند و مطمئنم دعاهای او باعث شد تا خداوند پاسخ تلاش‌های یک‌ساله‌مان را به این خوبی بدهد. اشک‌های من بعد از بازی با نساجی نیز به همین خاطر بود. بلافاصله بعد از ترک ورزشگاه به مزار مادرم رفتم و از او بابت دعاهایش تشکر کردم.

امسال تیم شما مشکلات زیادی داشت؛ چطور اجازه ندادید مسائل اقتصادی به تیم ضربه بزند؟

من وقتی می‌گویم سپیدرود با همت بازیکنانش صعود کرد، به همین خاطر است. من بازیکنانی را داشتم که یک‌سال با کمترین دریافتی همه‌کار کردند. ما مشکلات زیادی داشتیم و باور کنید بازیکنان از نظر مالی در مضیقه بودند اما هرچه داشتند، گذاشتند تا به موفقیت برسیم.

این مشکلات در لیگ برتر هم ادامه دارد؟

امیدوارم این‌طور نباشد. صعود سپیدرود به لیگ برتر یک اتفاق تاریخی بود و من دوست دارم سپیدرود در لیگ برتر یک قطب شود. مردمی که بعد از بازی تا صبح در خیابان‌های رشت حضور داشتند، نشان دادند که چقدر عاشق این تیم هستند. از مسئولان می‌خواهم فکری به حال باشگاه ما کنند. واقعا حیف است اگر با دست خالی به مصاف رقبای قدرتمند لیگ برتری برویم.

خودتان در سِمت سرمربیگری می‌مانید؟

هنوز تصمیمی در این‌باره نگرفته‌ام. می‌خواهم چند روز استراحت کنم و در فضایی مناسب صحبت کنیم و برنامه بریزیم. با این حال موفقیت سپیدرود از هر چیزی بیشتر اهمیت دارد.