کوتی: حوصله و توان حضور در تلویزیون را ندارم

روزنامه قانون: هنوز نيز طنین صدای ا... اکبر اسکندرکوتی بعد از گل کریم باقری به عربستان، در گوش فوتبال‌دوستان ایرانی باقی‌مانده است؛گزارشگر خوش صدا و با تجربه‌ای که چند سالی است فعالیت آنچنانی در تلویزیون ندارد. چند هفته پيش بود كه خبر بيماري سخت فرزند اسكندر كوتي منتشر شد و بسياري را متاثر كرد. خبر بدتر اما ۱۱ روز قبل منتشر شد، اسكندركوتي در غم درگذشت فرزندش داغدار شد، همين موضوع بهانه‌اي شد تا با این گزارشگر قدیمی صدا و سیما كه در سوگ پسر ۲۵ ساله اش نشسته است، گفت‌وگويي داشته باشيم كه آن را در ادامه پي مي‌گيريم.

عرض تسلیت بابت این داغ بزرگ. فکر نمی‌کنم پرسیدن حال کنونی شما سوال درستی باشد اما می‌خواهم بدانم توانسته‌اید با این اتفاق کنار بیایید یا آن را باور کنید؟

ابتدا از شما تشکر می کنم. به هر حال مشیت الهی در این بوده است و ما باید با آن کنار بیاییم و تحمل کنیم. درد، درد وصف ناشدنی است و هر وقت که دلم برای پسرم تنگ می شود، فقط می‌توانم بگویم بازگشت همه به سوي اوست. داغ بسیار بزرگی است و نمی‌توانم میزان آن را برای شما بگویم. حتی یک لحظه نمی توانم محمدرضا را از ذهنم خارج کنم.

شما به جز محمدرضا، فرزند دیگری دارید؟

بله. محمدعلی، پسر کوچک من، ۲۳ ساله است و درحال اعزام به خدمت مقدس سربازی است. دو دختر نيز دارم که هر دو ازدواج کرده اند.

در خبرها آمده بود که فرزند مرحوم‌تان چند سالی با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می کرد.

بله همين‌گونه است. محمدرضا دو سال درگیر این بیماری بود. به تازگي لیسانس مکانیکش را گرفته بود. برای دیسک کمرش عملی انجام داد. بعد از آن جراحی بود که پزشکان متوجه شدند خونش اشکال دارد. پزشک متخصص بعد از آزمایش‌هايي که انجام داد، تشخیص بیماری سرطان را داد. محمدرضای من کاراته‌کا بود و مقام کشوری داشت. همان ابتدا از طریق برادرکوچکش پیوند مغز استخوان انجام دادیم و شیمی درمانی را شروع کردیم سپس حال او مساعد شد اما پس از حدود ۶ ماه دوباره بیماری برگشت. گلبول‌های سفید، بالا و پایین می رفت. حتی به سراغ طب سنتی رفتیم اما افاقه نکرد و سوم اردیبهشت، پسرم پرکشید و رفت.

اين بیماری خرج و مخارج زیادی دارد. شغل شما نيز به گونه‌اي نیست که درآمد خارق‌العاده‌ای داشته باشد. برای تامين هزینه‌ها دچار مشکل نشدید؟

۶ ماه اول محمدرضا چون دانشجو بود، زیر نظر من و بیمه صدا و سیما بود اما پس از اینکه دانشگاهش تمام شد، دیگر بیمه نبود. من با خون‌دل در این سالیان توانسته بودم خانه‌ای بخرم اما برای سلامتی فرزندم آن خانه را فروختم. تقریبا ۲۲۰ میلیون تومان هزینه درمان محمدرضا شد. از کسی انتظار کمک نداشتم اما خانواده و دوستان و اقوام کنارما بودند. می‌خواهم این حرف های من را منعکس کنید. می خواهم از خانواده فیاض‌بخش، تشکر ویژه‌ای داشته باشم. این خانواده که همسایه و دوست ما، در این دو سال بودند؛ محمدرضا را مانند پسرشان در کنار خود و در خانه خود نگه داشتند و مراقبت کردند. حدود پنج سال پیش همسر من به رحمت خدا رفت و در این مواقع نیاز است که یک خانم در کنار بیمار باشد. پسرم با پسر خانواده فیاض بخش دوست بود و همین مساله باعث شد که مادر و دو دختر این خانواده همه کار برای فرزند مرحومم انجام دهند. نمی دانم چگونه باید از این خانواده قدردانی کنم.

همکاران و ورزشی‌ها در این روزهای سخت پس از فوت محمدرضا، کنار شما بودند و جویای احوال‌تان شدند؟

بله. خوشبختانه همکارانم در رادیو جوان، مسئولان و مدیران صدا و سیمای استان البرز، همکاران گوینده و گزارشگرم و اهالی رسانه ما را تنها نگذاشتند و به صورت حضوري يا تلفني همدردی‌کردند و جا دارد از آن‌ها تشکر کنم. کار ما به گونه‌ای است که شاید بسياري از همکاران درگیر باشند و نتوانند در مراسم‌ها حضور پیدا کنند اما همین که به یاد ما بودند، برایم کافی است. یک مراسم نيز در اهواز گرفتیم که من برای پذیرایی از ميهمانان اینجا، در آنجا حاضر نشدم اما شنیدم که مردم خوزستان سنگ تمام گذاشتند. از مردم این شهر تشکر می‌کنم.

اسکندر کوتی قصد بازگشت به تلویزیون را ندارد؟

من در رادیو ایران مشغول هستم و به کارم ادامه می دهم اما دیگر انگیزه و توان و حوصله حضور در تلویزیون را ندارم. برای دوستان در این عرصه آرزوی موفقیت می کنم.

حرف پایانی...

از همه کسانی که آمدندیاپیام دادند، کمال تشکر را دارم. آرزو می کنم هیچ‌کس و هیچ پدری داغ فرزند نبیند.