آقای منصوریان! این کارتان جنایت است

خبرآنلاین: علیرضا منصوریان خیلی صریح مانع از پیشرفت برگترین کشفش می‌شود.

یک سال بعد این پسر منجی تیم منصوریان شد. بعد از یک نیم فصل البته. امید اخلاق ندارد. زود عصبی می شود اما بی مانند است. یک بازیکن با هوش ، با استعداد. با اخلاقی شبیه به مجتبی جباری. شاید اخلاقش را از بچه محلش یادگرفته اما در فوتبال وقتی در زمین است ، نشان داده عالی بازی می کند. با تمام وجود.

این را نوشتم تا اول ترسیم کنم درباره چه بازیکنی حرف می زنیم. اما اصل بحث. بحث منصوریان است. بحث منافع ملی. او دو سال است که شعار می دهد حمایت از فوتبال ملی باید در اولویت باشد. خودش در تیم امید قربانی شد اما حالا که سرمربی شده دوست دارد قربانی کند. او امید را به تیم ملی جوانان نمی دهد. فریبا گفته در آن تاریخ بازی آسیایی دارند و درست هم می گوید. گفته امید مصدوم است و باز هم درست می گوید اما در روز خوشی حمایت از فوتبال ملی چه آورده ای دارد؟

منصوریان که خود را میراث مکتب مربیگری کارلوس کی روش در ایران می داند ، با کدام منطق این گونه یک بازیکن ملی را از بازی برای تیمش محروم می کند؟

او شاید منافع تیمی استقلال را هم یک آورده ملی بداند اما بی شک این برخورد او جنایتی در حق امید و در حق استقلال است. بی شک بزرگترین استعدادیاب های فوتبال دنیا ، همزمان با بازی های جام جهانی در کره جنوبی هستند و آینده فوتبال جهان را انتخاب می کنند. این دومین صعود ما به جام جهانی حوانان در دو دهه اخیر است. جایی که بی شک امید نورافکن می تواند مثل الماس بدرخشد. این بهترین ویترین برای استقلال است که سرمایه بزرگش را جهانی کند.

الماسی که انتقالش می تواند بخش بزرگی از مشکلات آینده استقلال را تا سال ها حل کند. کاری که مهدی مهدوی کیا برای پرسپولیسی ها کرد. بدون شک حالا امید چنین شرایطی برای آبی ها دارد.

حالا منصوریان اگر تنها امروزش را ببیند ، جنایت می کند. جنایت در حق فوتبال ملی ، در حق بازیکن و مهمتر از همه در حق استقلال ، باشگاهی که موفقیتش را بالاترین آرزویش می نامد.