پنج بازی کلیدی در راه قهرمانی چلسی

آی‌اسپورت: نیک رایت نگاهی می‌اندازد به پنج بازی کلیدی‌ای که راه قهرمانی چلسی در این فصل از لیگ برتر را هموار ساخت، از شکستِ ۰-۳ مقابل آرسنال تا پیروزیِ ۰-۱ مقابل وست بروم.

آرسنال ۳-۰ چلسی (۲۴ سپتامبر)

شکست سنگین در امیریتس مقابل آرسنال مهمترین نقطه‌یِ عطف فصل چلسی بود. چلسی پیش از این بازی مقابل سوانزی به یک تساوی رسیده بود و در استمفورد بریج هم مقابل لیورپول شکست خورده بود. اما کمتر کسی انتظار داشت آبی‌هایِ لندن در همان نیمه‌یِ اول این دربی با سه گل از الکسیس سانچر، تئو والکات و هکتور بلرین نابود شوند.

این شکست با وجود فشارهای زیادی که رویِ چلسی و مربیِ جدیدش آنتونیو کونته آورد، باعث شد تا مربی سابقِ یوونتوس و تیم ملی ایتالیا سیستمِ تیمش را از دفاع چهار نفره به سه نفره تغییر دهد، تغییری که ۱۳ پیروزی پیاپی در لیگ برتر به همراه آورد و به قدری تاثیرگذار بود که بسیاری دیگر از تیم‌هایِ لیگ هم به نمونه‌برداری از آن روی آوردند.

چلسی ۴-۰ منچستر یونایتد (۲۳ اکتبر)

ژوزه مورینیو در اولین بازگشتش به استمفورد بریج شکست سختی مقابل تیم سابقش خورد. شاگردانِ کونته تنها ۳۰ ثانیه در این بازی فرصت می‌خواستند تا روی اشتباه خط دفاعی منچستر یونایتد دروازه‌یِ داوید دخئا را باز کنند. بعد از گلِ پدرو، گری کیهیل هم روی یک ضربه‌یِ کرنر، با استفاده از شلوغیِ باکسِ یونایتد گل دوم را زد و بعد در نیمه‌یِ دوم ادن آزاد و انگولو کانته هم کار شیاطین سرخ را یک سره کردند.

بردنِ یونایتد اولین پیروزیِ بزرگ چلسی در این فصل بود، پیروزی‌ای که بعد از شکست‌هایشان مقابلِ لیورپول و آرسنال به لحاظ روحی روانی کمک زیادی بهشان کرد. هرچند چلسی در این مقطع همچنان در جدول چهارم بود، پایین‌تر از منچستر سیتی، آرسنال و لیورپول، اما به یک باره شاگردانِ کونته به خودشان و توانایی‌هایشان باور آوردند و آماده‌یِ نبرد قهرمانی شدند.

چلسی ۲-۱ منچستر سیتی (۵ آوریل)

چهار روز بعد از شکست عجیب مقابلِ کریستال پالاس که بدترین نتیجه‌یِ آبی‌های غرب لندن از ماه سپتامبر بدین سو به حساب می‌آمد، چلسی باید با چالشی بزرگ روبرو می‌شد و در خانه مقابل منچستر سیتی قرار می‌گرفت. مردانِ کونته این بازی را با درخششِ آزارد در خط حمله و مقاومت دفاعی فوق‌العاده‌شان با پیروزیِ پشت سر گذاشتند تا هم فاصله‌یِ هفت امتیازی‌شان با تاتنهام را حفظ کرده باشند و هم به کورسویِ امید سیتی برای باقی ماندن در کورس قهرمانی پایان بدهند.

کونته بعد از پایان این بازی بزرگ گفت: «ما باید از خودمان راضی باشیم چون بهترین تیم لیگ را بردیم. بردن چنین بازی‌هایی در چنین مقطعی از فصل واقعا عالی است.»

اورتون ۰-۳ چلسی (۳۰ آوریل)

سفر به گودیسون پارک سخت‌ترین بازی باقی مانده‌یِ چلسی در مقطع پایانی لیگ بود. تاتنهامی که در این دوران روی فرم بود و بازی‌هایش را پشت سر هم می‌برد، منتظر کوچک‌ترین لغزشی از سوی صدرنشین نشسته بود تا فشار را روی مردانِ کونته در هفته‌هایِ پایانی به نهایت خودش برساند.

در یک ساعت اول بازی در زمین اورتون به نظر می‌رسید این اتفاق دقیقا رخ خواهد داد و چلسی در گودیسون پارک امتیاز از دست می‌دهد. اما به یک باره پدرو با شوت از راه دورش دروازه‌یِ شاگردانِ رونالد کومن را باز کرد و در ادامه کیهیل با هشتمین گل فصلش نتیجه را دو برابر کرد و در پایان هم ویلیان گل سوم را زد.

اهمیت این بازی در خوشحالی بعد از سوت پایان از سوی کونته و بازیکنانش و جشنی که مقابل هوادارانشان به پا کردند کاملا مشخص بود. بعد از این بازی چلسی تنها چهار بازی دیگر داشت که سه‌تا از آن‌ها در خانه و مقابل تیم‌هایی بود که در نیمه‌یِ پایین جدول قرار داشتند.

وست بروم ۰-۱ چلسی (۱۲ می)

چلسی با این آگاهی پا به استادیوم هاوتورنز گذاشت که سه امتیاز از این بازی قهرمانیِ لیگ برتر را قطعی خواهد کرد. اما در جدال با تیم منظم و مستحکم تونی پیولیس ستاره‌هایِ چلسی برای باز کردن دروازه‌یِ وست بروم به مشکل خوردند. تا اینکه میچی باتشوایی، مهاجم ذخیره و بلژیکی آن‌ها، بازیکنی که از ماهِ آگوست به این سو در لیگ گل نزده بود، در فاصله‌یِ هشت دقیقه به پایان بازی روی ارسال سزار آزپیلیکوئتا دروازه‌یِ میزبان را باز کرد و کار تمام شد. چلسی قهرمان لیگ برتر بود و کونته با همان شور و هیجان همیشگی جشن قهرمانی را رهبری می‌کرد.