نکونام گزینه مناسبی برای تراکتورسازی است؟

آی اسپورت:

۱. اعلام شده که باشگاه تراکتورسازی باب مذاکره را با جواد نکونام آغاز کرده. از چند منظر می توان این خبر را تحلیل کرد. اول ، استفاده از نام نکونام- به عنوان یکی از منتقدین جدی امیر قلعه نویی - برای وادار کردن سرمربی فعلی به کوتاه آمدن از مواضع مالی یا تحمیل شرایطی به او که شنیده می شود حذف برخی از اطرافیان وی از کنار تیم است.دوم استفاده از نام نکونام برای وادار کردن دیگر گزینه های مربیگری به کوتاه آمدن پیرامون شرایط باشگاه. وقتی از نکونام حرف می زنیم یعنی از کسی که دوست دارد به هرقیمتی مربیگری را شروع کند و شاید حتی بتواند از نظر ارتباطات بین المللی و اقتصادی نیز برای باشگاه سودمند باشد.مورد سوم اما به نظر ترسناک تر می آید.اینکه باشگاه تراکتورسازی واقعا قصد این را داشته باشد که جواد نکونام را هم وارد همان ورطه ای کند که پیش از این ، علی دایی ، رسول خطیبی و خیلی های دیگر واردش شدند و طرفی از آن نبستند!

2. جواد نکونام به تازگی از فوتبال خداحافظی کرده.از منظر فوتبالی ، باید گفت که نکونام حالا در مرحله ای قرار دارد که هنوز با چشم هایش بازی می کند یعنی فقط کافی است یک زمین فوتبال به او بدهید تا کاملا به صورت حرفه ای بازی کند.شاید بپرسید مشکل چنین شوقی چیست؟ خب باید از اولین فصل مربیگری منصوریان تازه خداحافظی کرده ، در پاس همدان برایتان مثال بزنم که همان روزهای اول ، خودش با شدت و حدت در تمرینات شرکت می کرد و همان روزهای نخست اصغرطالب نسب بهترین بازیکن تیمش را با چنان مصدومیتی مواجه کرد که تا مدتها نتوانست از آن بهره بگیرد.تجربه رسول خطیبی هم هست که همین الانش هم هنوز مربی نیست و بازیکن است. احساسی تصمیم می گیرد و منطق در تصمیماتش جایی ندارد.به برادرش حسین نگاه کنید. حسین خطیبی سال هاست فوتبال را کنار گذاشته.او آرام در کنفرانس ها شرکت می کند، هیجان زده نمی شود و بسیار در برخورد با رسانه ها یا تصمیم گیری ها از برادرش جلوتر است.فوتبال بازی کردن یک شر و شوری دارد که باید چند سالی اجازه بدهی بخوابد و بعد وارد دنیای مربیگری شوی.

از منظر روانی بسیاری از بازیکنان فوتبال خداحافظی خود را قبول ندارند و در نتیجه وقتی به مرتبه سرمربیگری می رسند ، می خواهند در زمین تمرین ، بیش از تمرین تاکتیک به نمایش توانایی به بازیکنان جوانتر بسنده کنند. مربیانی از این دست بیشتر وقت خود را صرف بازی کردن در ذهن به جای بازیکنان خود سپری می کنند و در نتیجه وقتی و تمرکزی برای مربیگری ندارند.

3. نکونام در بازیگری یکی از افتخارات فوتبال ایران است. سالها در لالیگا بازی کرده. کاپیتان تیم ملی بوده. در جام جهانی برای ایران درخشیده. او یکی از قله های فوتبال ایران بوده و هست.بحثی نیست. در مربیگری جواد نکونام هیچ سابقه و پشتوانه ای ندارد.او یک بازیکن سابق است.همین و بس. او هم باید بیاید و یاد بگیرد. وقتی نکونام 17 سالش بود ، بارها و بارها توپ ها را خراب می کرد ، پاس های اشتباه می داد ، تصمیم های غلط می گرفت و تاوانش را می داد.حتما خودش می داند که چه شب ها تا صبح نخوابیده چون خودش را مقصر شکستی می دانسته.چقدر مرارت کشیده تا بازیکنی شده که بتواند به لالیگا برود و مقابل بزرگترین بازیکنان دنیا بدرخشد.در مربیگری هم او یک جوان هفده ساله است. باید یار اشتباه بخرد تا بفهمد لم بازیکن گرفتن در نقل و انتقالات چیست. باید ترکیب غلط بچیند و تعویض های را غلط انجام دهد تا درک کند که چه اشتباهی کرده و در موارد مشابه باید چگونه تعویض کند.

۴. در فوتبال ایران تصمیم گیری ها به شیوه دشمنی است. قلعه نویی جای حجازی را می گیرد و حجازی جای قلعه نویی را! نیمکت ها تفکرات خود را تغییر نمی دهند بلکه صرفا تنفر و انگیزه های تقابل فردی جدید روی آنها استوار می شود! در مورد تراکتورسازی همین است. جواد نکونام می آید.چرا؟ چون امیر دارد می رود. چرا مثلا وحید هاشمیان را نمی آورند؟ از جواد با تجربه تر است ، کفش ها را واقعا آویخته و کلاس های بیشتری را پشت سر گذاشته.چرا سراغ مهدوی کیا نمی روند؟ چون این دو نفر با امیر قلعه نویی دعوای لفظی ندارند. جواد دارد.دلیل مراجعه تراکتورسازی به نکونام همین نیست؟

5. جواد نکونام یکی از بهترین مربیان فوتبال ایران خواهد شد. باهوش است ، با بزرگترین مربیان خارجی و داخلی کار کرده ، در کلاس درس لالیگا سال ها با مفاهیم عملی فوتبال مدرن سر و کله زده و انگیزه های فراوانی دارد.شکی هم در این نداریم که او مربی خوبی می شود. حواشی فوتبال ایران را هم می شناسد.شخصیت محترمی هم هست. او فقط باید واقعا کفش ها را بیاویزد و در ترمین بازیکن خودش را مصدوم نکند. بر مبنای کینه مربیگری نکند و هدفش کم کردن روی کسی نباشد. با این شیوه مربیگری ، نکونام حتی می تواند یکی از مربیان لژیونر فوتبال ایران باشد. حالا اما زود است.