رازهای پیروزی در ورزشگاهی خالی

ایران ورزشی: برگزاری دیدار فردا شب پرسپولیس با لخویای قطر در ورزشگاه فاقد تماشاگر آزادی تهران این باور - البته قابل فهم - را به وجود آورده که رقیب سرخ‌های تهرانی از یک امتیاز بزرگ برخوردار شده و بیش از پیش می‌تواند به کسب نتیجه‌ای مناسب در این میدان امید ببندد. با این حال هم فرم و روال کار پرسپولیس و هم انگیزه‌های تلافی‌جویانه و تازه‌ای که پس از اعمال محرومیت برای این باشگاه از سوی «ای‌اف‌سی» به وجود آمده، به گونه‌ای بوده است که شانس تیم برانکو را برای موفق شدن در این «بازی بدون تماشاگر» اصلا کم جلوه نمی‌دهد.

در روزهای قبل از صدور حکم «ای‌اف‌سی» سوال اصلی این بود که چه کسی به جای کمال کامیابی‌نیا مصدوم در پست هافبک وسط دفاعی ظاهر خواهد شد اما امروز همگان می‌پرسند تدبیر سرمربی کروات پرسپولیس و دستیارانش برای جبران سکوهای خالی و صدای تشویقی که باید مردان لخویا را متاثر و برد سرخ‌ها را میسر سازد چیست و چه می‌توان کرد تا میهمان‌ قطری ما حتی از جانب سکوهای خالی و بی‌جان ورزشگاه آزادی احساس تهدید و خطر کند.

به شهادت تاریخ و به ویژه سال‌های اخیر قرمزهای تهرانی با مجازات‌هایی از این دست بیگانه نبوده‌اند و هر چند شور و شوق آنها در موارد معدود قبلی فروکش کرده اما به لحاظ فنی کم نیاورده‌اند. بدیهی است که یک حضور پر سر و صدای ۸۰ هزار نفری می‌توانست آزادی را بیش از پیش به یک جهنم برای رقیب تبدیل کند اما در شرایط فعلی نیز پرسپولیس با امثال سروش رفیعی، فرشاد احمدزاده، وحید امیری و البته مهدی طارمی بازیکنانی را دارد که می‌توانند با توپ‌سازی‌های تند و تیز و پاس‌های فنی و ضربات آخرشان لخویا را که در گروه استقلال خوزستان قرار داشت و بالاتر از آن تیم سرگروه شد، به سوی ناکامی سوق بدهند.

پرسپولیس از یک دوره مملو از مسابقات متعدد و نبردهای سنگین رنجور و خسته است اما به خوبی توانسته است در طول یک فصل تقریبا ۱۰ ماهه خودش را با فرازها و فرودهای رایج وفق بدهد و از چهار باختی که در لیگ برتر متحمل شد فقط یکی بود که از بی‌سیاستی‌های همین تیم نشأت گرفت و آن هم باخت ۳ بر ۲ مقابل استقلال بود. بازی پرسپولیس با لخویا که البته تکلیف نهایی آن فقط در دیدار برگشت مشخص می‌شود، میدانی است که برانکو می‌تواند ثابت کند توان فنی تیمش به حدی می‌رسد که حتی قادر است در روزی که فاقد یار دوازدهم و همیشگی تیمش (هواداران) است شاهد پیروزی را در آغوش بکشد و یا لااقل با نتیجه‌ای به دوحه برود که امیدهای صعودش را حفظ کند.

این چیزی است که در توان یک تیم دارای مهره‌های کارکشته و مجربی مثل حسینی، بیرانوند و ماهینی هست و در این مساله نمی‌توان شکی را روا داشت و نباید وسعت و عمق قدرت پرسپولیس را فراتر از حکم بازدارنده «ای‌اف‌سی» ندانست.