تيم برانکو روان‌شناس می‌خواهد

آی اسپورت: اتفاقی که در بازی استقلال تهران - العین امارات برای نماینده ایران افتاد، در بازی پرسپولیس- لخویا هم تکرار شد اما با پایانی متفاوت. کاوه رضایی، پنالتی دقیقه ۹۰ تیمش را خیلی خونسرد و راحت تبدیل به گل کرد اما همان‌طور که روز گذشته در «وقایع‌اتفاقیه» خواندید، پیش‌بینی‌‌ها درباره خراب‌شدن پنالتی احتمالی پرسپولیس، درست از آب درآمد و مهدی طارمی، پنالتی‌ای را که با زیرکی در دقیقه ۸۲ گرفته بود به هدر داد! با این اتفاق طارمی دوباره تبدیل به سوژه اصلی رسانه‌ها و البته انتقادات آنها شد؛ اتفاقی که در ماه‌های اخیر به‌طور مرتب افتاده! مهاجم شماره ۹ پرسپولیس در ماه‌های اخیر، فضای عجیبی را تجربه کرده است. یک‌روز فرشته نجات پرسپولیس و محبوب سکوها می‌شود اما چند روز بعد آماج شعارها، انتقادات و البته شوخی‌های کوچک و بزرگ فضای مجازی می‌شود. اینکه او چطور فاصله عشق و نفرت را این‌قدر زود طی می‌کند حتما دلایل مهمی دارد اما به نظر می‌رسد بزرگ‌ترین مشکل این بازیکن در کنترل احساساتش باشد. این مشکل البته فقط مربوط به او نیست؛ او به‌عنوان جزئی از یک کل به‌نام پرسپولیس زیر ذره‌بین قرار گرفته است.

«شماره ۹» مُشتی از خروارِ «پرسپولیس»

در واقع، این مشکل تیمی پرسپولیس در روزهایی است که فشار روانی زیادی را حس می‌کند اما واکنش پرسپولیسی‌ها به این فشار شدید هم متفاوت است. این موضوع را هم در مسابقات داخلی می‌شود بررسی کرد هم در مسابقات بین‌المللی مثل لیگ قهرمانان آسیا. پرسپولیس در بازی برگشت مقابل تراکتورسازی در مقابل هواداران زیادی که به ورزشگاه رفته بودند خیلی راحت و آسان توانست سه گل به نزدیک‌ترین رقیبش بزند اما یک هفته بعد در همان ورزشگاه پر از هوادار در مقابل استقلال تهران در یک نیمه، سه گل خورد و نتوانست از شکست در مقابل رقیب دیرینه فرار کند. درحالی‌که امسال تراکتورسازی و استقلال، سطح نزدیکی داشتند اما پرسپولیس در یک بازی توانست از پس فشارها بربیاید و در بازی دیگر نه. این اتفاق در لیگ قهرمانان آسیا هم به‌شکل عجیبی تکرار شد. در بازی برگشت پرسپولیس و الریان قطر، تیم برانکو ایوانکوویچ به‌شدت نیاز به پیروزی داشت اما حملات متعدد این تیم، راهی به دروازه تیم قطری پیدا نکرد و جالب اینکه پنالتی چیپ معروف طارمی که به بیرون رفت هم در همین بازی زده شد. چند هفته بعد پرسپولیس در ورزشگاه آزادی میزبان الوحده امارات بود و برای صعود به مرحله حذفی باید این تیم را شکست می‌داد. فضای بازی بسیار شبیه فضای بازی پرسپولیس و الریان بود و بیم آن می‌رفت که پرسپولیس نتواند از این فشار خلاص شود اما شاگردان برانکو توانستند با نتیجه چهار بر دو، حریف را شکست بدهند و از گروهشان صعود کنند. درواقع می‌شود به این نتیجه رسید که غیبت هواداران پرسپولیس، دلیل اصلی تساوی با لخویا نبوده است چون پرسپولیس در حضور پرتعداد هوادارانش هم سابقه تساوی با الریان را دارد هم سابقه برد آسان در مقابل الوحده. مشکل جای دیگری است.

تمرکزی که از دست رفته است

حالا باید به جواب این سؤال برسیم که چرا پرسپولیس در موقعیت‌های مشابه، واکنش‌های کاملا متفاوت و متضاد نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد در برخی از بازی‌ها تمرکز بازیکنان این تیم کامل نیست و همین مسئله روی عملکردشان تأثیر مستقیم می‌گذارد. به سه بازیکن اصلی پرسپولیس نگاه بیندازید. مهدی طارمی و محسن مسلمان در هفته منتهی به انتخابات، روزهای پرتنش و پرحاشیه‌ای را پشت سر گذاشتند و در نهایت هم نتوانستند از فشار امواج رسانه‌ای و انتقاداتی که از عملکردشان در این برهه وجود داشت، خلاص شوند. به‌همین‌دلیل هر دو در بازی با لخویا عملکرد ضعیفی داشتند و نتوانستند از همه پتانسیلشان استفاده کنند. این موضوع درباره سروش رفیعی هم صدق می‌کند. او هم در این هفته تحت‌تأثیر اخبار مربوط به تمدید کردن یا نکردن قراردادش با پرسپولیس و البته پیشنهادش از بوندس‌لیگای دو بود. رفیعی در این بازی، پاس‌های اشتباه زیادی داشت و کم‌کم داشت سر و صدای همه را درمی‌آورد. کار به آنجا رسید که برانکو ناچار شد هم مسلمان و هم رفیعی را از بازی بیرون بکشد! اتفاقی که کمتر رخ داده است! کنار هم قراردادن این مسائل، نشان می‌دهد که مشکل اصلی این بازیکنان و البته پرسپولیس، حفظ نکردن تمرکز است و کاملا مشخص است که این ضعف در تورنمنت سطح بالاتری مثل لیگ قهرمانان آسیا، بیشتر نمود پیدا می‌کند. اولین و ساده‌ترین راه برای حل این مشکل، استفاده از یک روان‌شناس ورزشی است!

طارمی هم کری خواند؛ هم وعده جبران داد

ماجرای پنالتی از دست رفته طارمی در بازی با لخویا شبیه پنالتی‌ای است که او در بازی با الریان از دست داد. او در پایان آن بازی از شعارهایی که در دقایق پایانی شنید، عصبانی شد و واکنش تندی نشان داد و با نشان‌دادن علامت «هیس» به تماشاگران از آنها خواست سکوت کنند. او بعد از بازی با لخویا هم مشابه این واکنش را نشان داد. مخاطب او این‌بار خبرنگاری بود که از او درباره دلیل از دست رفتن پنالتی پرسیده بود؛ البته آن‌روز تماشاگری هم در ورزشگاه نبود! بعد از بازی باز هم سیل انتقادات به سوی او روانه شد اما چند نفری بودند پشت او درآمدند. علی کریمی در کانال اختصاصی خودش نوشت: «دوستان یادمون نره همین مهدى گل‌هاى زیبا و حساسى براى تیم زده و یکى از ارکان قهرمانى تیم در این فصل بوده» کریم باقری هم از این‌طور از طارمی حمایت کرد: «مهدی اگر پنالتی زد به‌خاطر این بود که در روزهای اخیر در تمرینات همه توپ‌های خود را در ضربات پنالتی گل ‌می‌کرد. طارمی بار اولش نیست که پنالتی از دست می‌دهد و خیلی با شرایط به‌وجود آمده غریبه نیست. او به اندازه کافی باتجربه شده است و خوب می‌داند در چه تیم بزرگی بازی می‌کند و در این مواقع چطور باید عمل کند. مهدی هم فرصت جبران دارد و ان‌شاءلله در بازی برگشت با گلزنی، شرایط را به سود خودش تغییر خواهد داد.» خود طارمی هم عصر دیروز در صفحه شخصی‌اش وعده جبران داد و نوشت: «نمک‌نشناسی رو یاد نگرفتم ولی جبران‌کردن رو خوب یادگرفتم. من تا آخر عمرم مدیون پرسپولیس و هواداراش هستم و تا اونجایی که بتونم از جونم مایه میذارم واسه تیم اول پایتخت و ایران.» او در این پست هم به هواداران پرسپولیس وعده داد تا پنالتی از دست داده دیشب خود را جبران کند و هم با استفاده از عبارت تیم اول پایتخت و ایران، پاسخی دیرهنگام به ادعای علیرضا منصوریان داد. منصوریان در نشست خبری خود قبل از بازی با العین، پرسپولیس را تیم دوم پایتخت خوانده بود که این جمله او با واکنش شدید و تند برانکو، کادر فنی، پیشکسوتان، بازیکنان و هواداران این تیم روبه‌رو شد و طارمی آخرین نفری بود که پاسخ منصوریان را داد. حقیقت این است که طارمی همیشه در سخت‌ترین لحظات، ناممکن‌ها را ممکن کرده است؛ مثل بازی رفت با الوحده، دو گل زد و پرسپولیس بازی باخته را برد یا مثل بازی برگشت با الوحده که هت‌تریک کرد و به صدر جدول گلزنان آسیا رسید. کمی که بگذرد، عصبانیت هواداران پرسپولیس هم فروکش می‌کند و آن‌وقت است که می‌توانند به بهترین گلزن تیمشان امید ببندند.