درد دل ۲۸ ساله توتی با هواداران رم

خبرگزاری فارس: فرانچسکو توتی، کاپیتان و اسطوره تمام نشدنی آ. اس‌رم شب گذشته آخرین بازیش را با پیراهن رم مقابل جنوا انجام داد و با باشگاه محبوبش پس از ۲۸ سال با چشمان گریان خداحافظی کرد.

ال کاپیتانو پس از اتمام بازی و خداحافظی گرم با هواداران جالوروسی گفت: اعتراف می‌کنم اکنون می‌ترسم و نیازمند کمک‌های شما هستم. آماده نیستم تا بگویم دیگر تمام شد. ما اینجا هستیم و آن لحظه فرا رسید. از بدشانسی، زمان خداحافظی فرا رسید زمانیکه اصلا دوست نداشتم هرگز برسد.

وی افزود: در چند روز گذشته خیلی‌ها چیز‌ها درباره من گفته شد و همه آن‌ها عالی بود. به خاطر تمام آن‌ها از همه شما تشکر می‌کنم. دیوانه وار در خودم گریه کردم. امکان ندارد ۲۵ سال را فراموش کنید. از تمام شما تشکر می‌کنم اگرچه این برایم اصلا آسان نیست.

رمز وفاداری باشگاه رم ادامه داد:از مادرم، پدرم، برادرم، خانواده‌ام و دوستانم تشکر می‌کنم. از همسر و ۳ فرزندم کمال تشکر را دارم. محال است که بتوانید ۲۸ سال را در چند عبارات خلاصه کنید. دوست دارم این ۲۸ سال را با سرود یا شعری بیان کنم، ولی من در این زمینه خوب نیستم. شما می‌دانید اسباب بازی محبوب من در زمان کودکی چه بود؟ فوتبال! هنوز هم است، اما در یک نقطه خاص شما باید بزرگ شوید. این چیزی است که به من گفتند و زمان تصمیم گرفتن فرار رسیده است.

توتی در ادامه با بغض گفت: لعنت به تو‌ای زمان! همان چیزی که در سال ۲۰۰۱ دوست داشتیم خیلی زود بگذرد. نمی‌توانستیم منتظر سوت پایانی داور باشیم. این زمان الانه هم به من احساس وحشت می‌دهد. در این چند ماه اخیر از خودم سوال کردم چرا از این خواب کودکی بیدار شدم. شما می‌دانید در کودکی زمانیکه خواب هستید مادرتان می‌آید و شما را از خواب بیدار می‌کند تا به مدرسه بروید؟ تلاش کردم تا دوباره به خواب بروم، ولی هرگز این رویا محقق نشد و طلسم شکسته شد. این بار رویایی در کار نیست و حقیقی است که در حال وقوع است. این نامه‌ای است برای تمام کودکانی که مرا تشویق کردند و شاید با من بزرگ شدند و الان تبدیل به پدر شدند.

گلادیاتور ادامه داد: دوست دارم به زندگی فوتبالی‌ام به مانند یک داستان افسانه‌ای فکر کنم و این بدترین جزء آن است و از همه چیز واقعیتر است که من لباس رم را برای آخرین بار پوشیدم. متاسفم که در طول این مدت مصاحبه‌ای انجام ندادم و درباره افکارم خبر ندادم، اما کار آسانی نبود. اکنون می‌ترسم، این ترس مانند ترسی که شما در جلوی دروازه حریف نیاز به گل دارید، نیست. این بار اصلا نمی‌توانم از روزنه‌های دروازه روشنی و نوری را ببینم. به همین خاطر به من اجازه دهید کمی بترسم. این بار من کسی هستم که به گرمای وجودتان نیاز دارم و شما همیشه به من آن را نشان دادید. من به همراه محبت شما قطعا می‌توانم این صفحه را کنار بزنم و خودم را در ماجرایی جدید قرار دهم.

کاپیتان متعصب رمی‌ها در پایان گفت: در رم به دنیا آمدم و رمی بودنم امتیازی برایم است. کاپیتان این تیم بودم افتخاری برایم بود. شما همیشه در زندگی من بودید و نمی‌توانستم بیشتر از این با پایم افتخار کسب کنم. قلبم همیشه به همراه شماست. الان من این پله را سپری می‌کنم و وارد رختکنی می‌شوم که در زمان کودکی‌ام در آن از من استقبال کردید و اکنون آن را ترک می‌کنم، چون دیگر مرد شدم. من بسیار خوشحال و مفتخرم که ۲۸ سال از عشقم را به رم دادم. دوستت دارم.