نه نمی تونی از روی سایه ات بپری

ورزش سه: حمیدرضا صدر به سایه روشن های جان تری پا ب سن گذاشته به آستون ویلا پرداخته، آیا تری دوام خواهد آورد؟

طرفداران ویلا یک دهه پیش طی دیدارهای چلسی شعار تکرارشونده ای را بر زبان می آوردند: "تری بی همه چیز، تری بی همه چیز". همان طرفداران اکنون باید شعار دیگری در اشاره به جان تری سر دهند. تری از استفمورد بریج راهی ویلا پارک شده و در قلب دفاع ویلا قرار خواهد گرفت. طی قرارداد یک ساله ای راهی شهر بیرمنگام شده. راهی یک لیگ پایین تر از لیگ برتر. برخی از طرفداران ویلا نارضایتی شان از چنین انتقالی را پنهان نکرده اند. می گویند تری همان بازیکنی بوده که طی دیدار چلسی - کویینزپارک رنجرز خطاب به آنتون فردیناند جمله "برو گم شو سیاه کثیف" را با ترکیب اهانت آمیزتری به زبان آورد و راهی دادگاه شده و بازوبند کاپیتانی تیم ملی انگلیس را از دست داده. می گویند حتی لیگ آمریکا هم جان تری را نپذیرفت، هم برای دستمزد بالایش و هم سن بالایش.

تری بیست و دو سال را در استمفورد بریج سپری کرده. طی بیش از هفتصد بازی با پیراهن آبی پنج بار لیگ برتر را فتح کرده، شش بار جام حذفی را بالا برده، سه بار مدال جام اتحادیه را بر گردن آویخته، هم لیگ قهرمانان را فتح کرده و هم جام اروپا را. اولین کاپیتانی بوده که در استادیوم جدید ویمبلی جام حذفی را در مصاف با منچستر یونایتد بالا برده و اولین بازیکنی بوده که با پیراهن ملی در آن میدان طی تساوی ۱-۱ برابر برزیل گل زده. رکورد پنج قهرمانی لیگ برتر به عنوان کاپیتان هم به تعلق داشته... با این وصف طی هجده ماه اخیر فقط در هشت بازی لیگ در ترکیب اصلی به میدان رفت که دو تایش بازی های خداحافظی اش بودند و در یکی از آنها برابر ساندرلند در دقیقه ۲۶ تعویض شده. دو بازی که نه وداع با پیراهن چلسی بلکه وداع با زندگی حرفه ای اش به نظر می رسیدند. او می خواست از روی سایه اش بپرد، در حالی که سایه ای برایش نمانده بود.

بنابراین طرفداران ویلا می پرسند "آخرین باری که یک ستاره تمام شده راهی آستون ویلا شد کی بود و چه کرد؟"

سال ۲۰۱۰ بود که روبرو پیرس ستاره سابق آرسنال در سی و هفت سالگی از ویارئال راهی آستون ویلا شد. او در آن فصل فقط نه بار برای ویلا به میدان رفت و سپس به باشگاه گوا در لیگ هندوستان پیوست و آنجا هم فقط هشت بار بازی کرد. شیرین ترین خاطره طرفداران ویلا از ورود یک بازیکن پا به سن گذاشته به سال ۱۹۸۹ بازمی گردد. زمانی که پل مک گرات از منچستر یونایتد راهی ویلا پارک شد و در قلب دفاع ایستاد و شد یکی از افسانه های باشگاه. ولی مگ گرات در سی سالگی پیراهن ویلا را پوشید و در سی و هفت سالگی آن را درآورد. در حالی که تری پنج ماه بعد سی و هفت ساله خواهد بود و می خواهد حداقل یک فصل به میدان رود. خودش گفته تری صد در صدی راهی ویلا شده و نه تری پنجاه یا حتی هفتاد درصدی. استیو بروس مربی ویلا هم گفته بدست آوردن تری ارزش هر پنی که برایش پرداخت می شود را دارد، گفته تری یک رهبر واقعی است.

ولی آمارها نومید کننده هستند، خیلی زیاد. فصل پیش فقط سه بازیکن سی و هفت ساله یا بیشتر - جز دروازه بانان - در لیگ چمپیونشیپ بازی کردند. جوان ترین شان وس براون بود که فقط سه بار در ترکیب اصلی به میدان رفت و بلکبرن در هر سه بازی شکست خورد و براون حالا بی باشگاه شده.

تری دعوت هری ردنپ در بیرمنگام را نپذیرفت و راهی بیرمنگام شد تا برای استیو بروس راهی میدان شود. ردنپ سراغ مارک رابرتز کاپیتان بارنزلی رفت. سراغ بازیکنی ده سال جوان تر از تری. حالا ویلا سقوط کرده از لیگ برتر در ۲۰۱۶ می خواهد به صف بزرگان بازگردد. ژیا جیانتونگ مالک چینی آستون ویلا نوید بازگشت به لیگ برتر را داده. گفته ویلا را به پرواز درخواهد آورد... آخرین باری که ویلا قهرمان لیگ شد سال ۱۹۸۱ بود. زمانی که پس از هفتاد و یک سال جام زرینه بالا را بالا بردند. ران ساندرز لیگ را در آن فصل با به میدان فرستادن فقط چهارده بازیکن فتح کرد که هفت بازیکن در همه بازی های لیگ به میدان رفتند: جیمی ریمر، کنی سوین، کن مک ناگت، دنیس مورتیمر، دس برمنر، گوردون کوانس و تونی مورلی. بازیکنانی با دستمزد هفته ای دویست پوند معجزه کردند.

اکنون تیم ها طی یک فصل نزدیک به بیست و دو بازیکن را به میدان می فرستند و دستمزد بازیکن سی و هفت ساله ای مثل جان تری هم شده هفته ای شصت هزار پوند. بازی های چمپیونشیپ پرشمارتر، طوفانی تر و سنگین تر از لیگ برتر هستند: بیست و چهار تیم که سه شنبه بازی می کنند، شنبه بازی می کنند، دوباره سه شنبه بازی به میدان می روند و دوباره شنبه بازی می کنند... چمپیونشیپ آوردگاه پر تب و تابی بوده که کمر هر بازیکن جوان و آماده ای را خم کرده. فرسوده شان کرده، خسته و له. همه اینها یعنی سه ماه اول لیگ پاسخ بسیاری از پرسش ها را در باره جان تری در ویلا پارک خواهد داد.