ترابی ،جا مانده از موج تازه
مهدی ترابی فصل منتهی به جام جهانی را باید در لیگ ایران بازی کند.
مهدی ترابی شانس بازی در اروپا را از دست داد. اگر چه مدیران سایپا مدعی شده بودند در صورت اینکه پیشنهاد اروپایی خوبی برای بازیکن ملیپوش شان برسد آن را بررسی خواهند کرد اما ترابی علیرغم داشتن پیشنهادهای مناسب در اروپا، فصل بعد هم در سایپا بازی خواهد کرد. دلیل این موضوع چیزی نیست جز مخالفت دایی با لژیونر شدن ترابی. داستان را از قول محمودرضا فاضلی که مدیر برنامههای چند بازیکن ایرانی و البته ترابی است، بخوانید: «ما درخواستی را با باشگاه سایپا برای ترانسفر شدن و جدایی مهدی ترابی مطرح کردیم و صحبتهایی هم در این زمینه شد. آژاکس این بازیکن را میخواست اما سرمربی تیم آقای علی دایی اعلام کردند که نتوانستهاند جایگزین مناسبی برای ترابی بیابند به همین خاطر با جدایی این بازیکن مخالفت کردند. در نهایت هم باشگاه سایپا اجازه ترانسفر شدن ترابی را نداد.»
تاسفبار است که ترابی از موج تازه انتقال بازیکنان ایرانی به اروپا جا ماند، به همین سادگی و باز هم به همین سادگی.
ماجرای درآمدزایی از فوتبال و نگاه به بعد اقتصادی آن مدتهاست به دست فراموشی سپرده شده و کمتر مدیر، مربی یا باشگاهی در فوتبال ایران یافت میشود که نگرشی حرفهای نسبت به این مساله داشته باشد.
در فوتبال اروپا، سالها برنامهریزی میشود تا یک بازیکن نوجوان رشد کند، استعدادش کشف شود، مسیر درست را پیش بگیرد و در نهایت بدل به ستارهای در فوتبال شود. طی این مسیر هزینههایی روی دست باشگاهها میگذارد اما آنها با فروش یا انتقال ستاره خود مبلغی هنگفت به جیب میزنند. مبلغی که چندین برابر بیشتر از هزینهای است که برای تبدیل یک بازیکن نوجوان به ستارهای بزرگ صرف میشود.
فوتبال در دنیا به تجارتی بزرگ تبدیل شده است. باشگاهها برای تامین بودجه خود، نه از سازمانهای دولتی کمک میگیرند و نه دست نیاز به سوی مردم دراز میکنند. آنها برنامهای مینویسند و اجرا میکنند تا درآمدی به دست بیاورند. نمونهاش پل پوگبا.
هافبک جوان تیم ملی فرانسه. بازیکنی که عضو منچستر یونایتد بود اما قراردادش را با این تمدید نکرد چون یوونتوس را مشتری پر و پا قرص خود میدید. مدیران یوونتوس پوگبا را نشانه گرفتند تا سالهای بعد از فروش او سودی میلیون دلاری نصیب شان شود.
یوونتوس پوگبا را بهعنوان بازیکن آزاد جذب کرد و هزینهای برای دریافت رضایتنامه او متحمل نشد. پوگبا به تورین رفت، درخشید و دوباره با مبلغ ۱۰۵ میلیون یورو به منچستر یونایتد برگشت. یعنی یوونتوس با انتقال پوگبا، هزینه جذب چند بازیکن جدید و البته پرداخت حقوق و هزینههای آنها را تامین کرد.
در فوتبال ایران اما درآمدزایی از فروش بازیکن معنایی ندارد. مدیر باشگاه با کسب تنها چند هفته نتیجه ضعیف در خطر برکناری قرار میگیرد. پس او با انتقال ستاره تیم خود به باشگاهی دیگر مخالفت میکند. حتی اگر یک مدیر موافق باشد، سرمربی مخالفت میکند، چون نمیخواهد در غیاب ستاره یا ستارههای تیمش نتایج ضعیفی بگیرد و شغل خود را از دست بدهد. نتیجه همین چرخه و همین تفکرات، حفظ ستارهها تا پایان قرارداد است. مهدی ترابی چنین سرنوشتی را تجربه میکند. ستاره سایپا تنها یک فصل دیگر با این تیم قرارداد دارد. او که یکی از بازیکنان کلیدی فهرست کیروش محسوب میشود، در پایان فصل بهعنوان بازیکن آزاد میتواند به باشگاهی جدید منتقل شود، بدون اینکه ریالی نصیب باشگاه سایپا شود و به گاوصندوق این تیم تزریق گردد. مدیران نه تنها سایپا که قریب به اتفاق باشگاههای لیگ برتری با چنین روشی تیمداری میکنند. هزینههای آنها از منابع دولتی تامین میشود و به همین دلیل علاقهای به کسب در آمد از فروش بازیکن ندارند. برای آنها چه فرقی دارد از راه ترابی یا امثال ترابی پولی میلیاردی به باشگاه تزریق کنند؟ مهم نتیجه در مقطع فعلی است. نتیجه برای اینکه بمانند و به فعالیت خود ادامه بدهند. هر چند سایپا نه با ترابی قهرمان میشود و نه بدون او هم سقوط میکند. مهدی ترابی فصل منتهی به جام جهانی را باید در لیگ ایران بازی کند. سایپا خوب میداند که ترابی در پایان فصل بازیکن آزاد است. آن هم در شرایطی که احتمال بازی او در جام جهانی هم بالاست. پس چرا قرارداد ترابی تمدید نمیشود؟ اگر ترابی مخالف است، چرا او به تیمی جدید منتقل نمیشود تا سودی نصیب سایپا شود؟ این تصمیم مدیران باشگاه سایپا، تصمیمی غیر منطقی و عجیب است. وقتی شرکت سایپا، تمام هزینههای تیم فوتبالش را میپردازد، باشگاه سایپا چه نیازی به درآمدزایی از راه فروش ترابی دارد؟ ترابی هم مثل قبلیها. آنهایی که رفتند و اثری مالی از خود بر جا نگذاشتند. ککی هم نگزید و مدیری هم توبیخ نشد.
ارسال نظر