سجاد انتخاب اول خط آتش با کمی ارفاق

ایران ورزشی: معادلات خط حمله استقلال برخلاف دیگر پست‌ها بخصوص خط میانی چندان پیچیده و لاینحل نیست. منصوریان به مانند پست دروازه‌بانی که می‌داند تنها مهدی رحمتی را دارد در پست مهاجم نوک هم یکی، دو گزینه دارد که با اندکی ارفاق شانس شهباززاده را می‌توان بیشتر از علی قربانی دانست. مهاجمی که فصل شانزدهم روزگاری تلخ را سپری کرد اما به سبب پیشینه‌اش در فصل پانزدهم یکی از امید‌های منصوریان در لیگ هفدهم محسوب می‌شود. گرچه علی قربانی در بازی‌های تدارکاتی استقلال عملکرد بهتری داشته اما شهباززاده صاحب فرصت بیشتری است که باید انتظار بکشیم و ببینیم این بازیکن می‌تواند روزهای پرفروغش را دوباره تکرارکند یا خیر؟!

فصلی که سجاد استقلال را ترک کرد به لحاظ آماری یکی از بهترین‌های استقلال محسوب می‌شد. او در آن فصل ۸ بار برای استقلال گل زده و مشارکتی قابل توجه در گل‌های زده دیگر بازیکنان داشت. همین آمار موجب جدایی او شد اما سجاد هرگز انتخاب مناسبی نداشت و نیم‌فصل پس از حضور در تیم آلانیااسپور ترکیه به ایران بازگشت. سجاد در زمان بازگشت توقع داشت دوباره به استقلال بازگردد اما در آن زمان استقلال روی دور برد بود و این بازیکن با پیشنهادی از سوی منصوریان مواجه نشد. همین باعث شد تا مهاجم سابق آبی‌ها تراکتورسازی را به‌عنوان تیم جدیدش برگزیند که در نهایت به دلیل محرومیت باشگاه تبریزی از نقل و انتقالات نیم فصل (همان محرومیتی که برای استقلال هم رخ داد) ناچار به ترک این باشگاه شد و به تیم نفت تهران رفت. عملکرد سجاد درنفت تهران هم تعریفی نداشت و این بازیکن تنها یک گل در فینال جام حذفی برای تیمش به ثمر رساند تا اندکی فصل سراسر ناکامی‌اش را به فراموشی بسپارد.

این گل شاید زمینه‌ای شد برای بازگشت شهباززاده به استقلال اما علت اصلی را باید در جدایی کاوه رضایی جست‌وجو کرد. مهاجمی که فصل شانزدهم و در ایامی که شهباززاده نمی‌توانست حتی در ترکیب آلانیا قرار بگیرد و روزگار ناخوشی هم در نفت داشت، توانست گل‌های ارزشمندی برای استقلال به ثمر برساند و در موقعیت‌سازی نیز کامیابی چشمگیری به دست آورد. بی‌شک اگر کاوه رضایی استقلال را ترک نمی‌کرد، منصوریان هیچ گاه به سراغ شهباززاده نمی‌رفت و مهاجمی را که با وجود اصرارهای بسیار پیش از فصل شانزدهم راضی به ماندن نشده بود را دوباره به تیمش فرا نمی‌خواند. اصولا منصوریان تا ناچار به انجام کاری نشود اقدام نمی‌کند، که درباره بازگرداندن نافرجام آندو در نیم فصل لیگ شانزدهم به استقلال و نخواستن این بازیکن برای فصل هفدهم این خصوصیات کاملا قابل اثبات می‌نماید. بازگرداندن شهباززاده هم کاملا از سرناچاری است و تردید نداریم اگر کاوه استقلال را ترک نمی‌کرد شهباززاده در استقلال حضور نداشت. به هر شکل اما شهباززاده اکنون بازیکن استقلال است و به احتمال فراوان اولین انتخاب منصوریان برای قرار گرفتن در خط آتش نیز محسوب خواهد شد. گرچه نباید گل‌هایی را که علی قربانی در بازی‌های تدارکاتی به ثمر رسانده را فراموش کنیم اما اینطور که پیداست منصوریان می‌خواهد مسوولیت بزرگی را روی دوش این بازیکن قرار دهد که این یک فرصت طلایی است برای شهباززاده تا هم خودش را احیا کند و هم خاطره تلخ جدایی‌اش را از یاد هواداران آبی ببرد.

دریغ از یک رقیب جدی

در استقلال لیگ هفدهم حسن بیت سعید را هم می‌بینیم. هافبک-مهاجمی که در استقلال خوزستان نمایش تحسین برانگیزی داشت. بیت سعید بی شک یکی از بهترین خریدهای فصل هفدهم است و مو لای درز این خرید نمی‌رود و نمی‌توان مسوولان باشگاه استقلال را بابت جذب حسن مورد نقد قرار داد. تنها مساله درباره او مبلغی است که تحت عنوان دستمزد می‌گیرد. بیت سعید اما قرار نیست به‌عنوان مهاجم نوک در استقلال ایفای نقش کند. منصوریان پست گوش چپ و راست را برای این بازیکن برگزیده است. در واقع بیت سعید به نوعی مهاجم سایه استقلال در لیگ هفدهم می‌شود و می‌توان اینطور برداشت کرد که او تحت هرشرایطی فیکس بازی می‌کند، حال در پست گوش چپ و راست و یا در خط حمله کنار مهاجم نخست که یکی از میان شهباززاده است و یا علی قربانی که گفتیم شهباززاده اکنون اقبال بیشتری دارد و شاید تا پایان فصل هم داشته باشد چون عملا هیچ بازیکنی را در ترکیب استقلال نمی‌بینیم که رقیبی جدی برای این بازیکن باشد. یارگیری در استقلال لیگ هفدهم طوری پیش رفته که همه تمرکز منصوریان و کادرش روی خط میانی بوده و به وفور بازیکن در پست هافبک دفاعی و هافبک بازیساز به خدمت گرفته شده است. شاید اگر خریدها قدری متعادل‌تر بود و مهاجمان دیگری هم به خدمت در می‌آمدند، می‌شد تقلا برای رسیدن به ترکیب اصلی و تصاحب جایگاه مهاجم اولی را چشمگیرتر دید اما به جزعلی قربانی که همواره مهاجمی نیم بند بوده، دیگر بازیکنی که از لحاظ فنی قابلیت بازی در این پست را داشته باشد، در استقلال مشاهده نمی‌کنیم و شهباززاده از حضور همیشگی خود در ترکیب اصلی استقلال احساس اطمینان می‌کند که این وضعیت می‌تواند هم تبعاتی منفی را برای این بازیکن به همراه داشته باشد و هم مثبت که باید ببینیم آیا او از این فرصت به خوبی بهره می‌برد یا بی‌رقیبی زمینش خواهد زد.