ساکت باید فضای باشگاهداری را بهتر بشناسد

ایران ورزشی: در فدراسیون فوتبال وظیفه تصمیم‌گیری و مقابله با باشگاه‌هایی که به لحاظ قانونی متخلف محسوب می‌شوند، به دست کسی سپرده شده که خود در زمان مدیریتش بر باشگاه سپاهان ید طولایی در جدل‌های لفظی و جنگ رسانه‌ای با عوامل و تصمیم‌گیران فدراسیون فوتبال داشته است. حال وقتی همان شخصیت می‌خواهد نقش قانونگذار را در فدراسیون فوتبال بازی کند و به دفاع از حقوق فدراسیون فوتبال بپردازد با بازنشر مصاحبه‌هایی از خودش مواجه می‌شود که سال‌ها پیش در قامت مدیرعامل باشگاه علیه فدراسیون فوتبال انجام می‌داد.آیا از چنین شخصی می‌توان حرف شنوی داشت و از منصوریان و همکارانش متوقع بود مو به مو آنچه مورد قبول و مورد منظور فدراسیون فوتبال است را به اجرا بگذارند؟

گذر زمان با محمدرضا ساکت چه کرده که اینگونه از یاد برده است تمام آن تهدیدهایی را که در زمان مدیرعاملی‌اش بر باشگاه سپاهان علیه فدراسیون فوتبال استفاده می‌کرد؟

از 8 سال پیش تا امروز که ساکت به‌عنوان مردی در سایه عملا تمام امور را در فوتبال ایران در دست گرفته و نقش اول را در تصمیم‌سازی‌ها دارد، چه تحولاتی در اندیشه‌هایش ایجاد شده که اینگونه سیاست‌های دوران مدیریتش بر باشگاه سپاهان را از ذهن حذف کرده است و اینچنین در مقابل مقاومت‌های باشگاه استقلال و شخص علیرضا منصوریان برای در اختیار قرار ندادن بازیکن به تیم امید، موضع تندی را اتخاذ می‌کند؟

مصاحبه‌ای که روز گذشته به تاریخ هشتم آذر ماه سال ۱۳۸۸ از قول محمد رضا ساکت در فضای مجازی دست به دست می‌شد حاوی این واقعیت ملموس است که ساکت خود در زمان مدیریتش بر باشگاه سپاهان همواره می‌کوشیده منافع باشگاه سپاهان را دنبال کند که البته به عنوان مدیرعامل باید هم منافع باشگاهش را در اولویت قرار می‌داده.

در حالی که همین استقلال در یکی از حساس‌ترین بازی‌هایش در لیگ قهرمانان آسیا وقتی نیاز تیم جوانان به امید نورافکن را دریافت، با جدایی او موافقت کرد تا تیم جوانان ایران بتواند با آرامش ذهنی بیشتری مقابل رقبای جهانی‌اش قرار بگیرد.

بی‌شک اگر باشگاه استقلال و شخص منصوریان آنچنان که بزرگنمایی شد مخالف مواضع بین‌المللی فوتبال ایران بودند، در آن برهه با جدایی نورافکن موافقت نمی‌کردند و اجازه نمی‌دادند این بازیکن در سخت‌ترین شرایط که پیامدش باخت سنگین ۶ بر یک مقابل العین بود، از استقلال جدا شود و به اردوی تیم جوانان برود.

حال هر قدر هم که کار استقلال و منصوریان در ممانعت با حضور 3 بازیکنشان در تیم امید مورد تایید نباشد که نیست، به راحتی هم نمی‌توان از کنار مصاحبه‌ای که 8 سال پیش محمدرضا ساکت انجام داده به سادگی گذشت و صرفا به جهت اینکه منصوریان و همکارانش تصمیمی بر خلاف منافع ملی فوتبال ایران گرفته‌اند و تیم امید را تحت فشار قرار داده‌اند، ساکت را مبرا از هر انتقادی دانست.

ساکت با پیشینه‌ای طول و دراز در فوتبال ایران راهی فدراسیون فوتبال شده است و بارها در شرایطی نظیر آنچه برای استقلال و منصوریان رقم خورده قرار گرفته‌ است، بنابراین او باید در شیوه کلامی و شیوه‌های بازدارنده‌اش با باشگاه‌ها که مدیران و مربیان را شامل می‌شود، سابقه خود را نیز عمیقا مورد توجه قرار دهد تا اینگونه به سوژه‌ای برای کاربران فضای مجازی بدل نشود. البته این ماجرا از هر نقطه‌ای آغاز شده باشد ایرادی به آن وارد نیست و حرف درست را باید پذیرفت و باید از این انتقاد‌ها درس گرفت و در راه بهبود مدیریت بهتر از آن بهره جست.
***
متن مصاحبه ساکت به این شرح است: «از سازمان لیگ می‌خواهیم که رعایت این چهار تیم را در برنامه‌ریزی کنند و به فدراسیون فوتبال هم هشدار می‌دهیم که از حضور در مسابقاتی که در تاریخ‌هایی به غیر از روزهای مشخص شده توسط فیفا (فیفادی)برگزار می‌شود، خودداری کند. فدراسیون کتبا به باشگاه‌ها نامه نوشته و اعلام کرده است که تیم ملی تنها در روزهای فیفا بازی می‌کند. اما، شنیده‌ایم که قرار است تیم ملی در مسابقاتی متفرقه حاضر شود. این حق طبیعی باشگاه‌هاست که با استناد به تعهد کتبی فدراسیون در تاریخ‌هایی به غیر از فیفادی بازیکنانشان را در اختیار تیم ملی قرار ندهند و ما قطعا چنین خواهیم کرد.»

حال همان محمدرضا ساکت وقتی به‌عنوان یکی از تصمیم‌سازان اصلی فدراسیون فوتبال در کنار مهدی تاج قرار می‌گیرد و با امتناع باشگاه استقلال از تحویل بازیکنان امیدش به تیم امید ایران روبه رو می‌شود، مباحثی را مطرح می‌کند که انگار با باشگاهداری بیگانه است.
***
مهدی تاج اگر می‌خواهد در دوران ریاستش بر فوتبال ایران مدیریتش زیر سوال نرود بهتر است در برخی تصمیم‌ها تجدید نظر کند.

محمدرضا ساکت عنصری درفوتبال ایران بوده که همواره در دوران مدیریتش بر باشگاه سپاهان، با فدراسیون فوتبال، سازمان لیگ و حتی مقامات بالاتر به جهت دفاع از آنچه او حقوق باشگاه متبوعش می‌دانسته، چالش‌های جدی داشته است.

از این دست مصاحبه‌هایی که اکنون در بیان تغییر رویه ساکت در فضای مجازی دست به دست می‌شود قطعا باز هم به وفور یافت خواهد شد که انتشار همین مورد بی‌تردید دست و پای مرد مورد اعتماد تاج را برای ادامه راهی که در پیش گرفته خواهد بست و قطعا هست موارد دیگری هم که از این قبیل دوگانگی‌ها و تضاد‌ها را بشود در بیان ساکت یافت و رجوع کرد به اظهارات گذشته و نگاهی انداخت به آرشیو مصاحبه‌های ساکت.

به همین دلایل محمدرضا ساکت با پیشینه موفق در باشگاهداری بهتر است راه‌حل تازه‌ای برای اینگونه مسائل بیابد. به هرحال ساکت با تجربه موفق باشگاهداری، حتما از آن زمان ایده‌هایی در ذهن داشته که حالا به عنوان دبیر فدراسیون فرصت بی‌نظیری پدید آمده تا ساکت ایده‌هایش را در فوتبال اجرایی کند.