نگاهی دیگر به انتقال نیمار؛ از پاریس با عشق!

وبسایت نود: سرانجام پس از سه هفته تماس تلفنی و مذاکرات بین باشگاه پاریسن ژرمن و نیمار، بزرگ ترین نقل و انتقال تاریخ فوتبال به وقوع پیوست. نگاهی دیگر به این انتقال جنجالی و تاریخی خواهیم داشت.

پاریسن ژرمن حدود یک سال قبل به نیمار پیشنهاد داد و حتی مذاکراتی صورت گرفت اما این ستاره برزیلی پس از مدتی، تصمیم به تمدید قرارداد با بارسلونا گرفت. حال پس از گذشت یک سال، مسئولان باشگاه پاریسی نا امید نشده و دوباره به سراغ نیمار رفتند. برخی گمان می کردند که هدف اصلی پاریسن ژرمن در بازار تابستانی، یک بازیکن بزرگ از بین ستاره هایی همچون کیلیان امباپه، الکسیس سانچز، فیلیپه کوتینیو یا سرخیو آگوئرو باشد اما یک تماس تلفنی همه چیز را تغییر داد. ناصر الخلیفی و پاریسن ژرمن برای تکمیل پروژه بلند پروازانه خود به یک ستاره تمام عیار همچون نیمار نیاز داشتند. نیمار که قرارداد خود با بارسلونا را در نوامبر گذشته تمدید کرده و بند آزادی وی از ۱۹۰ به ۲۲۲ میلیون یورو افزایش یافته بود، سرانجام از نیوکمپ جدا شد.

درآمدهای جانبی حاصل از حضور نیمار همچون فروش پیراهن، فروش بلیت های اضافه، افزایش حق پخش تلویزیونی و قراردادهای جدید با حامیان مالی، به معنای جبران بخشی از این هزینه هنگفت بابت انتقال وی از نیوکمپ به پارک دو پرنس است. شاید هیچ کس تصور نمی کرد که در تاریخ فوتبال، یک بازیکن با چنین مبلغ گزاف به تیم دیگری منتقل شده و سقف شیشه ای نقل و انتقالات فوتبال را بشکند. یکی از بزرگ ترین موانع در مسیر انتقال نیمار به پاریسن ژرمن، وجود قانون «فیرپلی مالی» بود که ظاهراً با رعایت برخی تمهیدات، این سد قانونی نیز برداشته شد. نیمار و باشگاه پاریسن ژرمن با ۳۰ میلیون یورو خالص در هر فصل و به مدت ۵ سال به توافق رسیدند. پینی زهاوی یکی از مهم ترین دلال های دنیای فوتبال نقش کلیدی را در انتقال نیمار به پاریسن ژرمن ایفا کرد. وکلای باشگاه پاریسی نیز متن قرارداد را تنظیم کرده و سه هفته بعد، این متن به امضای نیمار رسید تا بزرگ ترین نقل و انتقال تاریخ فوتبال عملی شود.

جالب این که نیمار در اردوی پیش فصل آمریکا، نمایش خوبی را با پیراهن بارسلونا ارائه داد و با زدن چند گل، آمادگی خویش را به رخ کشید. تلاش های لیونل مسی، جرارد پیکه و لوئیز سوارز نیز برای ترغیب نیمار به ادامه حضور در جمع آبی و اناری ها، هیچ حاصلی نداشت و درگیری لفظی نیمار با نلسون سمدو خرید جدید بارسلونا در جریان یکی از تمرینات پیش فصل، اوضاع را آشفته تر از قبل کرد. در مورد پدر نیمار نیز اخبار ضد و نقیضی به گوش می رسید. برخی منابع گفتند که پدر او نقش به سزایی در جدایی نیمار از بارسلونا داشت اما منابع دیگر مدعی شده اند که پدر نیمار خواستار ادامه حضور وی در کاتالونیا بود. حضور تیاگو سیلوا، لوکاس مورا، مارکینیوش و دنی آلوز دوستان برزیلی و قدیمی نیمار در تیم پاریسن ژرمن نیز انگیزه خوبی برای این ابرستاره برزیلی بود. پس از جدایی زلاتان ابراهیموویچ، پیراهن شماره ۱۰ پاریسن ژرمن به خاویر پاستوره آرژانتینی تعلق گرفت اما نیمار از این به بعد، صاحب این پیراهن است. نیمار چهره بسیار محبوبی در رختکن بارسلونا بود و نباید نقش دنی آلوز را در انتقال وی به پاریس، نادیده گرفت. او به تمامی افتخارات ممکن در کاتالونیا دست یافت و به قول خودش، دنبال چالش جدیدی بود.

مارسلو بچلر نخستین خبرنگاری بود که طی یک تماس تلفنی، از تصمیم نیمار برای جدایی از بارسلونا آگاه شد. این خبرنگار نه چندان مشهور، حین صرف شام در منزل، با صدای زنگ تلفن از جا برخاست و خبر سری و جنجالی مربوط به جدایی نیمار را از یک منبع محرمانه دریافت کرد. او که در ابتدا این خبر را غیر قابل باور می دانست، به سراغ منابع دیگری رفت و هنگامی که به قطعیت دست یافت، اقدام به افشای آن نمود. طی یک مدت کوتاه، کلیه حساب های شخصی او در شبکه های اجتماعی، مملو از پیام های مردم برای پیگیری خبر انتقال نیمار به پاریسن ژرمن شد. دین جونز نویسنده bleacher report اعتقاد دارد که تمدید قرارداد لیونل مسی با باشگاه بارسلونا تا سال ۲۰۲۱، یکی از دلایل عمده نیمار برای جدایی از جمع آبی و اناری ها بود. البته نیمار و مسی همواره روابط خوبی در داخل یا خارج از زمین فوتبال داشتند اما هدف اصلی نیمار، کسب توپ طلا و عنوان بهترین بازیکن جهان است.

نیمار بازیکن بسیار بزرگی محسوب می شود و این نوع ابر ستاره ها هرگز تمایل ندارند که در تیم های خود، نفر دوم باشند. با وجود مسی در بارسلونا، عملاً نیمار به حد کافی دیده نمی شد و در نهایت نیز به این نتیجه رسید که تحت سایه مسی، به آرزوهای بزرگ خویش دست پیدا نمی کند. نیمار در تیم ملی برزیل بیش از بارسلونا به چشم می آمد زیرا در آن جا، نفر اول تیمش بود و همه توجهات را به سوی خود معطوف می کرد. حتی در زمان مصدومیت مسی (زمستان ۲۰۱۳ و پائیز ۲۰۱۵)، شاهد بهترین بازی های نیمار با پیراهن بارسلونا بودیم. یوهان کرایوف پس از انتقال نیمار به بارسلونا، چنین مسائلی را پیش بینی می کرد زیرا در همان روزها گفت که نباید دو بازیکن خیلی بزرگ (منظور مسی و نیمار) در یک تیم بازی کنند. چه گونه نیمار می توانست بهترین بازیکن دنیا شود در حالی که حتی در تیم خودش یعنی بارسلونا نیز، بهترین بازیکن محسوب نمی شد زیرا بارسلونا یک نابغه بی همتا همچون لیونل مسی را در اختیار دارد. البته نیمار چنین مطلبی را تکذیب کرده و این تصمیم خود را فارغ از مسائل مالی و همچنین وجود مسی در بارسلونا می داند. از این پس، دیگر نیمار نباید در خدمت دیگری (مسی) باشد بلکه دیگران باید در خدمت نیمار قرار بگیرند.

ناصر الخلیفی آرزوهای بزرگی را در سر می پروراند که حداقل آن، کسب عنوان قهرمانی اروپا به همراه پاریسن ژرمن است. مالک عرب باشگاه پاریسن ژرمن برای نیل به این مقاصد، نیاز به یک ستاره تراز اول داشت. با توجه به شرایط سنی و غیر قابل دسترس بودن کریستیانو رونالدو و لیونل مسی، بهترین گزینه برای این بلند پروازی پاریسی ها، ابرستاره ۲۵ ساله برزیلی یعنی نیمار است. وقتی که پدر نیمار طی یک تماس تلفنی با ناصر الخلیفی، از علاقه پسرش برای بازی در پاریسن ژرمن پرده برداشت، مالک قطری این باشگاه نیز اندکی درنگ نکرد. قطری ها سرمایه گذار اصلی باشگاه پاریسن ژرمن هستند و با توجه به مشکلات سیاسی اخیر در روابط قطر و عربستان، شاید انتقال نیمار بهترین مانور تبلیغاتی کشور کوچک قطر در سراسر دنیا باشد. همچنین قطری ها با سرمایه گذاری روی نیمار، قادر به تبلیغ خود به عنوان میزبان جام جهانی ۲۰۲۲ و رفع هر گونه شک و شبهه پیرامون شایستگی کشورشان برای میزبانی این تورنمنت هستند. دستمزد هفتگی ۵۰۰ هزار پوند (فارغ از مالیات) یک رقم باور نکردنی در دنیای فوتبال است. باشگاه بارسلونا نیز اعلام کرده که پاداش ۲۳،۵ میلیون پوندی به نیمار بابت تمدید قرارداد در نوامبر گذشته را به وی پرداخت نمی کند. در ضمن، پدر نیمار نیز ۳۲ میلیون پوند را به عنوان حق کمیسیون دریافت نمود.

نیمار طی ۴ فصل حضور در بارسلونا، به دو عنوان قهرمانی لالیگا، سه قهرمانی کوپا دل ری و یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا دست یافت. وی در سال ۲۰۱۵ به جمع سه نامزد نهایی توپ طلا رسید و طبق معمول زیر سایه رقابت بین کریستیانو رونالدو و لیونل مسی قرار گرفت. او طی ۱۸۶ بازی برای بارسلونا، ۱۶۴ گل را به ثمر رساند. انتقال نیمار به پاریسن ژرمن، سراسر دنیا را تحت تأثیر قرار داده و با سر و صداهای بسیار زیادی همراه بوده است. برخی از هواداران بارسلونا، به شدت از این تصمیم نیمار عصبانی بوده و حتی برخی از آن ها پیراهن های وی را دور ریخته اند. خوان گاسپارت رئیس اسبق باشگاه بارسلونا، این تصمیم نیمار را با تصمیم مشابه لوئیز فیگو در سال ۲۰۰۰ مقایسه کرده است.

یکی از مباحث پیرامون انتقال جنجالی نیمار به پاریسن ژرمن، رعایت قانون «فیرپلی مالی یا FFP» است. مطابق این قانون، هیچ باشگاهی نباید ظرف مدت سه سال، بیش از ۳۰ میلیون یورو ضرر داشته باشد. هنوز نمی توان درباره رعایت یا عدم رعایت این قانون توسط باشگاه پاریسن ژرمن صحبت کرد. پاریسی ها با درآمدزایی مضاعف پس از ورود نیمار و همچنین فروش چند بازیکن، باید ضوابط قانون FFP را برقرار سازند. وبسایت SKY SPORTS مدعی شده که کل هزینه باشگاه پاریسن ژرمن بابت خرید نیمار، با احتساب دستمزد و پاداش، بالغ بر ۴۵۰ میلیون پوند می شود و بسیار بعید است که درآمد این باشگاه فرانسوی از دو غول اسپانیایی یعنی بارسلونا و رئال مادرید فزونی یابد. با همین استنتاج، می توان نتیجه گرفت که رعایت قانون FFP توسط باشگاه پاریسن ژرمن پس از انتقال نیمار، به سادگی امکان پذیر نیست.

برخی از کارشناس ها، این تصمیم نیمار را بسیار شجاعانه دانسته و حضور در پاریسن ژرمن به عنوان ستاره شماره یک این باشگاه را مقدمه ای برای آغاز دوران جدیدی از قدرت نمایی نیمار و عبور او از سد مسی یا رونالدو می پندارند اما همه کارشناس ها این قدر خوش بین نیستند. عده ای دیگر، حضور نیمار را در یک باشگاه نه چندان ریشه دار همچون پاریسن ژرمن را نوعی عقب گرد تلقی نموده و این انتقال را مقدمه ای برای شروع دوران افول نیمار ارزیابی می کنند. بدون شک می توان تاریخ فوتبال را حداقل از لحاظ مسائل مالی، به دوران قبل و پس از انتقال نیمار به پاریسن ژرمن تقسیم کرد. پس از جدایی نیمار، این پرسش مطرح می شود که بارسلونا با پول نقد دریافتی به سراغ چه بازیکنی برای جانشینی این ابرستاره برزیلی می رود؟ برخی منابع از عثمان دمبله، پائولو دیابالا فیلیپه کوتینیو و یا حتی کیلیان امباپه به عنوان گزینه های جانشینی نیمار نام می برند.

پاریسن ژرمن در سال ۲۰۱۲ با خرید زلاتان ابراهیموویچ، وارد دوره جدیدی از تاریخ خود تحت عنوان «دوره ایبرا» شد و به افتخارات مهمی دست یافت. خاندان وابسته به قدرت قطری، از ابتدای حاکمیت خود بر این باشگاه در سال ۲۰۱۱ تاکنون، بالغ بر ۱،۵ میلیارد پوند را خرج کرده و همچنان در مسیر بلند پروازانه خویش گام بر می دارند. الخلیفی در بدو ورود به پاریس، یک برنامه ۵ ساله را برای جلوس بر صدر فوتبال اروپا در دستور کار گذاشت اما این برنامه به رهبری زلاتان، به ثمر ننشست. حال یک برنامه ۵ ساله دیگر ولی این بار به رهبری نیمار در باشگاه پاریسن ژرمن آغاز شده است. اگر هواداران المپیک مارسی و همچنین ژان میشل اولاس رئیس باشگاه لیون را فاکتور بگیریم، سایر اهالی فوتبال فرانسه از انتقال نیمار به پاریسن ژرمن استقبال کردند. حضور نیمار یک اعتبار ویژه برای لیگ فرانسه خواهد بود که طی چند دهه اخیر، همیشه زیر سایه ۴ لیگ معتبر اروپایی قرار داشته است. حتی امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه نیز به رغم علاقه به تیم مارسی، نتوانست شور و شعف خود از حضور نیمار در پاریس را پنهان کند. اما جدایی نیمار موجب تضعیف موقعیت جوزپ ماریا بارتومئو رئیس باشگاه بارسلونا نیز خواهد شد. حال باید دید که آیا انتقال نیمار واقعاً عصر جدیدی را در دنیای فوتبال به ویژه در بخش اقتصادی آن، رقم خواهد زد یا خیر.